MENACE - Mist samenhang en sfeer

Na een relatief lange pauze is Overhype Studios terug met een nieuwe game. In 2017 wisten ze de nodige positieve reviews binnen te halen met Battle Brothers. Een lastige strategie-RPG met een eigenaardige middeleeuwse visuele stijl. Met MENACE proberen de ontwikkelaars weer een moeilijke tactische game neer te zetten, maar dit keer wordt het in een sciencefictionjasje gestoken. Dat klinkt veelbelovend en in deze preview van MENACE voor pc lees je of de game dat al waar weet te maken.

Een planetenstelsel vol gevaar

Normaal gesproken begin ik een preview altijd met een introductie over het verhaal en de setting van de game, maar bij MENACE kan ik tot mijn spijt erg kort zijn. In de uiterste hoek van het planetenstelsel hebben de planeten te maken met enkele problemen. De piraten hebben besloten om de regeringen het moeilijk te maken en ondertussen is er ook een alieninvasie bezig. Als buitenstaander vlieg je met je kapotte ruimteschip naar deze planeten toe om de regering een handje te helpen. Hierdoor is er een reputatiesysteem aanwezig, omdat het voltooien van een missie je relatie met deze kleinschalige regeringen en coöperaties verbetert. Ondertussen kun je wel indenken dat je reputatieschade oploopt als een missie compleet mislukt.

Het ironische is dat ik na een mislukte missie wel degelijk een kort stuk tekst kreeg met daarin wat meer achtergrondinformatie. Ik heb blijkbaar enkele spionnen erop uitgestuurd om meer informatie te verschaffen over de situatie. Eentje daarvan werd gevangen genomen en besloot om maar direct zijn mond voorbij te praten. Vervolgens moest ik bepalen wat ik met deze spion ging doen en de keuze had effect op mijn reputatie. Dit soort scenario's voegen altijd wat meer diepgang en keuze vrijheid toe, maar ze voegen pas echt veel toe als er ook een achtergrondverhaal wordt geschetst. Nu staan deze situaties nog erg los van elkaar.

Heel uitgebreid is het verhaal en de setting dan ook niet, want er zijn drie planeten waar je naar toe kunt reizen. En hoewel de soldaten ieder een kort achtergrondverhaal hebben, zijn ze vooral bedoeld als kanonvoer. Niet elke strategiegame heeft een goed verhaal nodig, maar enige vorm van samenhang vind ik wel belangrijk. Ik mis dan ook een reden waarom ik met een groep soldaten en criminelen op pad ga om deze missies te voltooien. En waarom ben ik de enige die überhaupt in de buurt is?

Veel van hetzelfde

Je speelt de game dus niet voor het verhaal en om eerlijk te zijn doe je dit ook niet voor de sfeer en de setting. Waar Battle Brothers nog een unieke stijl hanteerde, lijkt dat met MENACE volledig uit het raam te zijn gegooid. In plaats daarvan krijg je mappen die er generiek uitzien en weinig persoonlijkheid hebben. Er zijn regelmatig verschillende gebouwen op de map en een handvol rotsen waar je je achter kunt verschuilen, maar daar blijft het bij. De gebouwen hebben daardoor een nut, maar tegelijkertijd schieten alle eenheden gewoon door volledige obstakels heen. De eenheden die achter een groot rotsblok of een schuur zitten, krijgen alleen een verdedigingsbonus. Hoewel er genoeg games zijn die gebruikmaken van procedureel gegenereerde gebieden en content, is dit bij MENACE een grote valkuil.

De missies die je krijgt voorgeschoteld verschillen amper van elkaar en de eindeloze herspeelbaarheid is dan alleen het geval als je niet moe wordt van de herhaling. Een missie bestaat uit een hoofddoel en enkele zijmissies, waarbij het gaat om het bestrijden van de vijand, het redden van de bewoners of het beschermen van een gebied. De vijanden die je tegenkomt, vallen op hun eigen manier aan, maar in de praktijk maakt het niet zoveel uit dat een grote kakkerlak gif spuwt of dat een piraat zijn patroonhouder leegt. Na enkele missies in zowel de woestijn, het bos als een besneeuwde vallei had ik het al gezien. En dat klinkt hard, maar door het gebrek aan een overkoepelend verhaal in de vorm van een campagne had ik via de levels veel meer worldbuilding verwacht.

Een simpele basis, maar fouten worden afgestraft

Als je strategiegames puur voor de gameplay speelt, dan is er ruimte voor positiviteit. Wanneer je voor het eerst de game opstart, mag je zelf bepalen welke vier teamleiders je meeneemt.  Zij zullen tijdens een missie een squad van ongeveer acht man leiden. Het belang van de teamleiders zit hem in de statistieken, hun speciale vaardigheid en hun eenheid. Iemand die altijd heeft gevochten in een tank kun je alleen naar een missie sturen als je een tank in het bezit hebt. En die krengen zijn ongelooflijk duur en de mijne ontplofte al relatief snel. De meeste teamleiders komen dus met een passieve vaardigheid en deze kun je verder uitbreiden door ze te promoten. Op deze manier kun je ervoor zorgen dat iemand minder AP kwijt is aan het lopen of dat de squad verder vooruit kan kijken.

Dat is ontzettend handig, want zo zie je de vijand een stuk sneller en kun je eerder een goede positie aannemen. De gameplay tijdens een missie is in de basis dan ook niet uitgebreid. Elke squad heeft zijn eigen AP en daarmee loop en schiet je. Wanneer je genoeg materialen en beloningen hebt verdiend, kun je deze verkopen op de zwarte markt, om zo granaten en andere speciale wapens op te kopen. Dit is ook de plek waar je vouchers voor nieuwe teamleiders en huurlingen koopt. Omdat je ruimteschip op een of andere manier alleen nog kan vliegen, is het aan jou om na een missie dit ruimteschip te repareren. Dit kost veel materialen en daardoor moet je eerst meerdere missies voltooien. Het zorgt er uiteindelijk voor dat voertuigen na een missie worden gerepareerd en dat je tijdens het vechten toegang hebt tot off-map abilities. Oftewel, je ruimteschip schiet de nodige raketten af en dat kan tijdens een moeilijke missie je redding zijn.

Doordat alles is verbonden aan de zwarte markt, kun je gevallen soldaten niet even snel vervangen. Je strategie tijdens een missie is daardoor extra belangrijk. Dit begint al bij het uitkiezen van een planeet en de bijbehorende missietak. De eerste missie ben je verplicht om uit te voeren, maar daarna krijg je meerdere keuzes. Het is niet heel interessant wat je taken tijdens zo’n missie zijn. Het gaat vooral om de moeilijkheidsgraad die eraan verbonden is en de mogelijke beloning. Uiteindelijk ben je tijdens een missie toch bezig met het positioneren van je soldaten en het afschieten van de vijand. Daarvoor moet je niet halsoverkop vooruit rennen en moet je de bewegingen van de vijand in de gaten houden. Als je omsingeld wordt en te veel schade oploopt, vluchten je soldaten. In het ergste geval valt de teamleider en heb je drie rondes om deze op te pakken. Wanneer dat niet lukt, ben je de teamleider kwijt, terwijl hij anders enkele missies nodig heeft om in het ruimteschip te herstellen. Hetzelfde geldt gelukkig ook voor de vijand, waardoor je kogels kunt besparen. Doe je dat niet, dan is er een grote kans dat je tijdens een missie zonder komt te zitten en dat je vroegtijdig de planeet moet verlaten.

Voorlopig oordeel van Anita van Beugen

MENACE heeft mij overduidelijk nog niet weten te overtuigen, maar tijdens de Early Access kan de ontwikkelaar aan genoeg onderdelen sleutelen. De game is eenvoudig op te pakken, maar straft foute beslissingen al snel af. Met de gameplay is dan ook niets mis, want je moet met meerdere statistieken en gevolgen rekeninghouden. Voor mij ligt het grootste probleem vooral bij de missende sfeer en samenhang. De levels zien er karig en ongeïnspireerd uit en ook de doelen van de missies zijn al snel hetzelfde. Door het gebrek aan een overkoepelend verhaal en lore-fragmenten miste ik eigenlijk de lijm die alles met elkaar verbindt. Het nut om de missies te voltooien ontbreekt en daardoor voelt het ook niet bevredigend aan. Als de ontwikkelaars daar meer focus op leggen in plaats van de herspeelbaarheid via procedureel gegenereerde mappen en missies, dan geef ik MENACE met liefde een nieuwe kans. 

MENACE verschijnt op 5 februari als Early Access-titel op Steam.