MLB The Show 26 review - Mist de vernieuwing

Het is weer zover. De knuppels kunnen weer van stal gehaald worden, want het jaarlijkse MLB-feestje barst weer los. Sony San Diego Studio komt met MLB The Show 26 ook dit jaar weer een nieuwe editie van de honkbalgame op de proppen. Nu hebben Nederlanders over het algemeen vrij weinig met honkbal en ik begrijp dat wel. Als je niet zo goed weet wat er allemaal gebeurt, dan oogt het als een wat saaie sport, maar stiekem is dat het zeker niet. Als iemand die vroeger zelf honkbal heeft gespeeld vind ik het dan ook zonde dat de sport in Nederland zo weinig aandacht krijgt. Elk jaar kijk ik dan ook weer uit naar de komst van de nieuwe MLB The Show, al moet ik daarbij gelijk de kanttekening plaatsen dat er de afgelopen jaren weinig vernieuwing te bespeuren valt. Of die lijn dit jaar weer wordt doorgezet vertel ik je in deze review van MLB The Show 26.

Een luisterend oor bieden

MLB The Show is in feite de FIFA (of eigenlijk de EA Sports FC) onder de honkbalgames en dat is goed terug te zien in de game. Pak FIFA, knal daar een honkbal filter overheen en overgiet het vervolgens met een vettige Amerikaanse saus en je hebt MLB The Show. Deze serie beschikt over een aantal zeer sterke elementen die ieder jaar weer enorm goed zijn en dat is dit jaar zeker niet anders. Een van die aspecten waarin de game eigenlijk nooit teleurstelt is de audio. Ook voor MLB The Show 26 heeft San Diego Studio weer een enorm dikke soundtrack geregeld waardoor het een extra groot feest is om je in de menu's te begeven of de wedstrijden te spelen. Artiesten als Benson Boone, De La Soul, Outkast, Mobb Deep, Nas en Teddy Swims zijn vertegenwoordigd. Absoluut niet de minste namen. De tracklist is dusdanig samengesteld dat deze al vrij rap in mijn Spotify speellijst is toegevoegd. Althans, voor zover een deel van de nummers nog niet in mijn Spotify stonden uiteraard.

De honkbalwedstrijden worden voorzien van commentaar door Boog Sciambi, Chris "Singy" Singleton en Jessica Mendoza. In de Road to the Show modus biedt Robert Flores tijdens de NCAA Broadcast commentaar. Hoewel dit commentaar al jarenlang best prima is, valt het toch op dat er weinig vooruitgang wordt geboekt. Het klink als knip- en plakwerk van voorgaande jaren en de commentaren die je te horen krijgt tijdens je speelsessies wijkt niet of nauwelijks af van wat je bijvoorbeeld vorig jaar hebt gehoord. Als ik zo'n nieuw deel speel, dan wil ik toch wel graag worden verrast door wat nieuwe gespreksonderwerpen, one liners of bijzondere opmerkingen, maar niets van dat alles hoef je te verwachten. De geluidseffecten tijdens de wedstrijden zijn verder helemaal prima. Dit wijkt overigens ook niet af van voorgaande delen, maar dat stoort toch een heel stuk minder dan dat je weer hetzelfde commentaar te horen krijgt als de afgelopen jaren.

Ook dit jaar weet MLB The Show grafisch geen vooruitgang te boeken. De game wordt gemaakt in de eigen engine van Sony San Diego en dat heeft vele jaren goed gewerkt, waarbij de game er echt ontzettend mooi uitzag. Echter is dit inmiddels wel behoorlijk achterhaald. Nee, het is niet een afschuwelijk lelijke game, maar waar games die in Unity en Unreal Engine worden ontwikkeld wel stappen maken, blijft MLB The Show hangen. Het wordt nu toch echt wel tijd om weer een sprong te gaan maken op het grafische vlak. Deze engine wordt door de studio namelijk al gebruikt sinds de eerste MLB The Show welke in 2006 uitkwam. Natuurlijk zijn er in de loop van tijd wel updates geweest, maar niet voldoende om de concurrentie bij te benen. En met concurrentie doel ik dan vooral op andere games in het algemeen, want concurrentie op het gebied van honkbalsimulaties is er niet of nauwelijks.

Speelt als vanouds

Gameplaytechnisch is er in MLB The Show 26 eigenlijk ook niet veel veranderd. Als pitcher heb je nog altijd vijf verschillende manieren om de bal te werpen. Dit werkt ontzettend fijn, want doordat je hier keuze in hebt kun je het eigenlijk precies zo instellen dat het past bij jouw niveau. Je hebt de keuze uit Classic, Meter, Pulse, Pure Analog en Pinpoint en deze manieren van gooien gaan van makkelijk naar moeilijk. Als je een nieuwe speler bent in MLB The Show, dan doe je er dus wellicht goed aan om te beginnen met Classic. Je drukt een knop in en je werpt een bal. Bij Meter gaat er metertje lopen en moet je op het juiste punt de knop indrukken. Pulse werkt hetzelfde, maar in plaats van een meter moet je tijdens een Pulse beweging op het juiste moment drukken. Voor zowel Pure Analog als Pinpoint gebruik je de sticks. Pinpoint is het moeilijkst om onder de knie te krijgen, maar biedt wel het beste effect als je dat eenmaal lukt. Het zorgt voor de meest accurate worp als je het goed uitvoert en dat is wel zo prettig.

Als je als aanvallende partij speelt en de bal moet zien te slaan heb je drie mogelijke manieren om aan slag te zijn. Ook dit is weer in verschillende gradaties van makkelijk naar moeilijk en dat zijn: Timing, Directional en Zone. Timing is echt gericht op de beginnende speler, waarbij je alleen maar hoeft te focussen op het indrukken van de knop op het juiste moment. Bij Directional moet je daarbij ook een richting kiezen. Zone is de lastigste van de drie, want in dat geval moet je echt een specifiek vakje in een grid aanwijzen waar jij verwacht dat de bal komt. Ook hier geldt weer dat als je de moeilijkste onder de knie hebt, je hier het beste voor wordt beloond. Maar als nieuwkomer kun je dus ook prima homeruns slaan in MLB The Show 26. Dit is allemaal dusdanig uitgebreid dat hier ook weinig vernieuwing voor nodig is. Je hebt zowel als slagman evenals bij pitcher genoeg keuze om het helemaal in te stellen zoals het voor jou lekker werkt.

De enige noemenswaardige nieuwe mechanic die in MLB The Show 26 wordt geïntroduceerd is Bear Down Pitching. Dit komt er eigenlijk op neer dat je een soort superworp kunt gooien. Dat kan alleen niet op elk moment, daarvoor moet je je Bear Down Charge zien te vullen. Dit doe je door goed te spelen. Bijvoorbeeld door strikes te gooien, te zorgen dat tegenstanders 'out' gaan en door de pitch schoon te houden. Afhankelijk van de speler kunnen er meerdere charges per game worden gespaard. Gebruik je zo'n charge dan is je volgende worp er eentje die accurater en met meer snelheid wordt gegooid. Doordat je dit maar een beperkt aantal keer in de game tot je beschikking hebt, moet je goed nadenken over wanneer je dit voordeel wil activeren. Als je dit op het juiste moment inzet, dan kan het een heuse game changer betekenen. Het is een kleine, maar fijne toevoeging aan de voor de rest herkenbare gameplay.

Weinig vernieuwing

Als je MLB The Show speelt, dan heb je verschillende gamemodi tot je beschikking en vrijwel iedere honkballiefhebber heeft daar zo zijn voorkeur bij. MLB The Show 26 draait eigenlijk om vier gamemodi die we allemaal al kennen uit vorige delen. Dat zijn Storylines: The Negro Leagues, Franchise Mode, Diamond Dynasty en Road to the Show. Diamond Dynasty is waarschijnlijk de populairste gamemodus van MLB The Show, maar die ligt mij persoonlijk het minst. Je kunt deze modus namelijk het best vergelijken met FIFA Ultimate Team, waarbij je door kaarten te verzamelen een goed team moet zien samen te stellen. Nu ben ik sowieso al geen liefhebber van dit soort modi waarbij het geld uit je zakken geklopt wordt, maar het lukt ook niet of nauwelijks om een beetje goede kaarten te trekken. Ik heb aardig wat pakjes geopend en een enkele keer kwam er iets uit waar ik wat aan had. Er schijnt een nieuwe tier te zijn toegevoegd, namelijk de Red Diamond tier en deze is nog zeldzamer dan de reguliere Diamond tier. Dat blijkt ook wel uit het feit dat ik geen enkele Red Diamond heb kunnen trekken. Een andere opvallende nieuwe toevoeging is de Player XP. Dit progressiesysteem zorgt ervoor dat je meer kunt doen met de progressie die je boekt. Dat zit hem voornamelijk in het aanpassen van (bepaalde eigenschappen) van je spelers, zodat ze nog beter worden.

De gamemodus waar ik jaarlijks het meeste tijd in steek is de carrièremodus. Of zoals dat in MLB The Show wordt genoemd: Road to the Show. Hierin neem je de rol aan van een jonge honkbalspeler die aan het begin van een veelbelovende carrière staat. De speler kun je helemaal naar wens aanpassen en customizen. In tegenstelling tot voorgaande jaren begint je reis als professioneel honkballer nu wat eerder, namelijk als amateur. Je kunt van daaruit deelnemen aan college programs of de NCAA College World Series alvorens je middels de MLB Draft Combine je in de kijker speelt van de professionele honkbalteams. Door deze toevoeging voelt het nog meer alsof je je plekje echt moet verdienen in plaats van dat deze je in de schoot wordt geworpen.

Een andere favoriete modus van mij is Storylines: The Negro Leagues. Met deze modus duik je in de historie van het honkbal en wordt er iedere aflevering aandacht geschonken aan een legendarische honkbalspeler uit het verleden. MLB The Show 26 start met vier verschillende verhaallijnen die allen worden verteld door niemand minder dan Bob Kendrick. Dit jaar zijn dat Roy Campanella, Mamie "Peanut" Johnson, John Henry "Pop" Lloyd en George "Mule" Suttles. Nadat je de desbetreffende verhaallijn hebt doorlopen ontvang je een Diamond tier kaart van die speler. Deze kun je vervolgens weer gebruiken in Diamond Dynasty. In de Franchisemodus sta je aan het roer van je eigen honkbalclub. Als manager moet je je team en club zien te verbeteren door goede spelers aan te trekken, je stadion uit te breiden en resultaten te boeken. De Trade Hub is dit jaar helemaal vernieuwd, waardoor dit allemaal nog realistischer en complexer aanvoelt dan voorheen. In voorgaande jaren was dit vaak te makkelijk, maar San Diego Studio is er in geslaagd om dit jaar de nodige uitdaging te bieden.