Review: Battlestations: Pacific Xbox 360

Soms lig ik wel eens te dromen over de carrière die me in dit leven te wachten staat. Het ene moment is het mijn grootste wens om op een marineschip te werken en de vijanden met hevig artillerievuur doodsangsten te bezorgen, terwijl ik het andere moment het liefst in een vliegtuig zou willen zitten om vanaf grote hoogte de nietige tegenstanders uit te schakelen. Wat zo leuk is aan Battlestation: Pacific, is dat ik het gewoon allebei kan doen!

Pacific is de directe opvolger van het eerder verschenen Battlestations: Midway, en gaat door op dezelfde manier; oorlog voeren ter zee en in de lucht met een tactisch vleugje. Waar je in het eerste deel de legendarische zeeslag Midway naspeelde, krijg je in dit tweede deel de kans om op de Pacific de tweede wereldoorlog te winnen.

Eigen verantwoordelijkheid

Je hebt de mogelijkheid om zowel Amerikaanse als Japanse eenheden onder je hoede te nemen en hoewel er in beide campagnes een soort van verhaal aanwezig is, gaat het meer om de actie en de tactiek die daarbij komt kijken. En actie is, als je daarvoor kiest, iets wat veelvuldig aanwezig is. Als je vanaf een vliegdekschip continu een stroom straaljagers het luchtruim instuurt en daardoor altijd in het bezit bent van 'n of meerdere vliegtuigen, dan valt er altijd wel wat te doen. Doe je dit niet, dan heb je de 'pauze' die daardoor ontstaat aan jezelf te danken. Voor mensen die zich alleen bezig willen houden met de actie is dat natuurlijk een minpunt, maar de mensen die ook graag tactisch denken en tegen een beetje actie kunnen zullen zich prima vermaken met Pacific. Een ander minpunt is het geringe aantal checkpoints dat in de game zit verwerkt, waardoor de kans bestaat dat je een heel stuk opnieuw moet spelen, omdat je moeder je net op het verkeerde moment roept dat het eten klaar staat.

Formatie tactieken

Gamers die echt verder willen gaan met de tactiek kunnen de radar erbij roepen. Via dit hulpje kun je al je schepen en vliegtuigen een bepaalde kant opsturen, om bijvoorbeeld de perfecte formatie te scheppen om die ene grote tanker uit te schakelen. Het is een heel handig middeltje om in een paar drukken op de knoppen je tactiek uit te stippelen. Ook het switchen tussen manschappen gaat eenvoudig via de radar met behulp van de pijltjestoetsen.

Grafische leegte

Op het gebied van de pixels valt er helaas nog wat te klagen. Als je ervan houdt om alleen maar uitgestrekte zeeën voor je te zien, waar je af en toe een boot ziet varen of een vliegtuig over hoort razen, dan kom je met Pacific helemaal aan je trekken. Uiteraard snap je dat de grote leegte die je vaak tegenkomt ook als een minpunt gezien kan worden. Ik wil niet zeggen dat je helemaal nooit land in je gezichtsveld ziet, maar veel te vaak is het gewoonweg te leeg. Gelukkig maken de overtuigende ontploffingen van een doelzoekende raket of een gedropte bom veel goed.