De niet zo populaire mening

Hype: GTA. Ik vond deel 4 wel leuk maar ik heb er verder niet veel mee. Ik ben ook niet hyped voor 6. Wat opzich wel relaxt is want die game lijkt vet groot en lang te worden haha.

Verder ben ik ook niet echt een Mario fan. Ik vind het leuk dat het bestaat maar ik heb totaal geen behoefte om het te spelen.

Verborgen parel: Niet echt verborgen, maar ik vond Destiny 2 echt heeel vet! Die game kreeg best wat kritiek aan het begin maar heb me er echt heel goed mee vermaakt.

Gameplay: Ik ben al een tijdje bezig met Saros, waardoor ik er nu achter ben: ik vind Roguelikes helemaal niet zo leuk. De gameplay, de wereld, de bossfights, het verhaal. Allemaal top! Maar constant alles opnieuw moeten spelen. Pff daar heb ik gewoon echt geen zin in haha

Hype:
NieR Automata: las van veel mensen dat t een erg vette game zou zijn en ik vond Vanquish en een aantal andere Platinum Games games ook tof maar dit was t gewoon niet. Begin was vrij frustrerend en daarna had ik het gevoel dat ik steeds van a naar b en weer terug werd gestuurd.

Horizon: te veel side quests op de map en veel gameplay opties heb je helemaal niet nodig. Saai. Wel beide games uitgespeeld maar beiden na een tijdje maar t hoofs verhaal gerusht.

God of War (die eerste van de laatste twee, ragnarok niet aan begonnen). Inspiratieloze puzzels, saai en een irritante kratos met z’n “Boy”. Die heeft de aftiteling niet gehaald.

GTA: wel altijd leuk, want misdaadfilm setting etc. Maar de games proberen heeeeel veel en doen het wel goed op de meeste vlakken, maar verre van perfect. Het voelt soms een beetje als een mengelmoes van een net niet top third person shooter, een net niet racer en een net niet veel meer genres.

Hype trein. Wel meerdere games eigenlijk.

Kingdom Hearts is een goed snap niet wat mensen leuk vinden aan dezelfde zwarte wezens in elkaar hakken. Al speel ik het toch omdat ik houdt van de Disney vibe. Maar gameplay wise vind ik het erg matig. De oudere delen kwam ik mede door de ouderwetse niet lekker werkende camera niet doorheen

Spiderman 2. Wat een saaie game. Ook hier weer zelfde uitziende soort vijanden verslaan heel de tijd vreselijk.

Skyward Sword. Ik vond het Matige graphics. Vreselijke besturing.. vreselijke personages. Vreselijke werelden waar je ook nog naar moest backtracken. Enige toffe waren de geweldige tempels.

Dan verborgen pareltjes

Niet helemaal afgemaakt door de critici wel door het publiek negatiever beoordeeld the Indivisible een geweldige leuke game. Zeker het checken waard

Om af te trappen:

De reboot van God of War doet me helemaal niets. De game ziet grafisch enorm goed uit maar het pakt me allemaal niet. Ik vind deze Kratos persoonlijk een lomp personage waar ik persoonlijk geen band kan mee opbouwen.

De reboot van Saints Row was niet bepaald een succes en de kritieken waren niet mals. De game werd destijds in geen al te beste staat uitgegeven maar na de nodige oplapwerken wist de game me toch te boeien. Het niveau van de eerste 3 SR games haalt men nooit en toch heb ik er heel wat uurtjes ingestopt en heeft de game mij heel veel spelvreugde geschonken.

Ik probeer me in het algemeen zo weinig mogelijk te ergeren in het dagelijkse leven en dus ook in games. Jammer genoeg was voor mij de wapenkwaliteit in Zelda BOTW een ergernis. De game was voor mij in het algemeen ook een tegenvaller en ik heb nooit het gevoel ervaren dat ik normaal voel bij een Zelda game.

De Hype-Trein:

Donkey Kong Bananza en GTA 6

DKB: ik vond het een erg drukke en chaotische game, er was gewoon teveel te doen, waardoor ik geen overzicht had. Rommelige game waarvan het leek of de ontwikkelaars halverwege het proces dachten van: ‘eigelijk zijn we er wel klaar mee, maar het is nog niet af! Dus dan stoppen we het wel vol met onzin, want het verkoopt toch wel’. 

Nee, echt een grote teleurstelling die ik gauw weer doorverkocht heb via MP.

GTA 6: Ok, hij is natuurlijk nog niet uit, maar ik heb gewoon niks met gangsters, of auto’s stelen of met gangs, criminaliteit of dat soort dingen. Die hele setting trekt mij gewoon niet. Maar toegegeven, toch ga ik hem (ooit) aanschaffen — alleen al om de hype te ervaren waardoor ik misschien wel van mijn stoel geblazen wordt?! Ik weet het niet. 

Nog nooit een GTA gespeeld, dus we gaan het meemaken. Maar de hype die de wereld in zijn greep houdt… ja ik heb hem niet. Maar het ziet er wel fantastisch uit!

De Verborgen Parel:

Nou ik weet niet of deze game bekend staat als door critici te zijn afgemaakt, maar The Adventures Of Elliot vind ik echt een fantastische ervaring die mij echt weer een Zelda-ish gevoel gaf met een super coole grafisch look á la Octopath Traveller. Echt een verassing was deze game!

Gameplay:

Ik vind de 3th person view optie in RE 8 en 9 erg fijn, omdat de zoveel geprezen 1st person view mij misselijk maakt, ik meestal na 20 minuten echt de controller weg moet leggen.

Momenteel bezig met de nieuwe Silent Hill (Hij is gaaf!!!) en helaas weer alleen een 1st person view. Maar goed, ik speel hem graag en even doorbijten door de misselijkheid dan maar.

e Hype-Trein:

Ik heb helemaal niks met de Horizon games. Wel gespeeld maar ik kom er gewoon niet in. Dit terwijl het genre mij normaal wel hoort te liggen. Kijk ook niet erg uit naar GTA 6 in tegenstelling tot de rest van de wereld. Het genre van die games is mij te veel 'been there done that',

De Verborgen Parel:

Heroes of Might and Magic 4 is over het algemeen slecht ontvangen. En ik snap ook eigenlijk wel waarom. Grafisch was het toen al achterhaald en ronduit lelijk, veel spel-elementen moesten afwijken van deeltje 3 maar maakten de game er zelf niet veel leuker op en de semi 3 dimensionale gevechten waren niet super. Toch vind ik het een heerlijke game met een prachtige sfeer. Daarbij bezit het de beste campange-verhalen van alle Heroes-games tot dusver.

Gameplay:

Is er een gameplay-element in een bepaalde game(zoals weapon durability of crafting) waar iedereen over klaagt, maar wat jij stiekem een geniale toevoeging vindt?

Ik heb nooit begrepen waarom men de tijdsdruk in Majora's Mask als problematisch beschouwd. Dit is juist wat de game maakt, zonder de cyclus zou de game praktisch niet kunnen bestaan. Doordat je de wereld keer op keer terug in de tijd zet en dus opnieuw beleefd, leer je steeds beter wat er eigenlijk allemaal speelt en te doen is. Het klinkt alsof je door de herhalende gameplay vaak hetzelfde doet, maar eigenlijk valt dit wel mee. Want iedere keer beleef je als het goed is iets nieuws, of probeer je iets op te lossen dat jou in de vorige 3 dagen niet gelukt is.

Het niet kunnen halen van dungeons is trouwens ook onzin, want als jij 'the song of time' in omgekeerde volgorde speelt, dan heb je echt meer dan voldoende tijd om een gloednieuwe dungeon uit te spelen.

Ik hou niet van tijdsdruk in games, maar in MM heb ik dit nooit als druk ervaren. Meer als onderdeel van de ervaring.

De hype train: Mario games. Ik trek ze allemaal niet, of het nou karten of platformen is. Enige Mario game die ik in mijn leven heb uitgespeeld is Super mario land (heb de andere Mario games vrijwel allemaal wel geprobeerd). Doe mij mij maar veel liever de cinematic (en meer duistere) platformers zoals Abe's oddysee, Inside, Prince of persia etc.

Daarnaast vind ik sommige sequels beter dan andere, populairdere (Dirt 2 > Dirt 3 en Tekken 2 > Tekken 3).

De verborgen parel: De Brutal Doom mod. Voor de echte Doom fans veranderde de mod teveel aan de core gameplay, maar ik vind het schitterend en heb ruim een jaar geen andere game aangeraakt. Perfecte stress reliever.