ANTHEM#9 review - Kleine game, grote combo's

ANTHEM#9 is zo’n game die je eerst even moet snappen en die je daarna niet meer loslaat. Op papier klinkt het als een simpele roguelike deckbuilder, maar in de praktijk blijkt het eigenlijk een hele slimme puzzelgame te zijn. Na een paar runs merk je dat timing, patroonherkenning en denken in slimme combo's belangrijker zijn dan brute kracht. Het resultaat is een verrassend verslavende ervaring die veel meer diepgang heeft dan je zou verwachten. Ik ben in ieder geval flink verslaafd geraakt!

Een deckbuilder die anders in elkaar steekt

ANTHEM#9 draait om een opvallend strak concept. Je deck bestaat niet uit tientallen kaarten, maar uit twee decks met elk drie skills. Elke skill vraagt om een specifieke combinatie van gekleurde kristallen, rood, groen of blauw. De volgorde van die kristallen is cruciaal, waardoor elke beurt voelt als een kleine puzzel. Je krijgt per beurt een vast aantal nieuwe kristallen en daar moet je het mee doen. Dat zorgt voor constante druk, want je moet schade doen aan je tegenstander, hun stamina breken en tegelijk ook vooruit plannen. Het slimme zit in hoe je die kristallen tussen skills kunt delen. Plaats je ze in de juiste volgorde, dan activeer je meerdere skills met één doorlopende keten. Een simpele reeks rood, groen, blauw, rood kan zo drie aanvallen triggeren. Dat zorgt ervoor dat enorme en bevredigende comboketens mogelijk worden.

Wat het systeem sterk maakt, is hoe snel het intuïtief wordt. In het begin voelt het wat abstract, maar na een paar gevechten zie je patronen. Je leert denken in combo's tussen je skills en de drie verschillende kleuren kristallen, niet in losse acties. Elke beurt wordt een mix van plannen en improviseren. Je kunt alle kristallen direct gebruiken, of een deel bewaren voor de volgende beurt, waarin je je andere deck gebruikt. Een slechte beurt kan je tempo breken, terwijl een slimme setup een hele vijandelijke combo kan slopen. Die spanning maakt elk gevecht interessant, zelfs na uren spelen.

Combat draait niet alleen om het doen van schade aan de HP van je tegenstander. Je aanvallen raken ook de stamina van je tegenstander. Leeg je die meter, dan cancel je een vijandelijke skill die klaarstaat. Cancel je alle skills door de staminameter meerdere keren te legen, dan krijg je een all cancel bonus en voeg je een ace skill toe aan je combo. Dat mechanisme verandert de dynamiek volledig. Je speelt niet puur offensief, maar probeert de vijand ook stil te leggen. Lange combo’s bouwen voelt daardoor enorm bevredigend. Een perfecte beurt kan een tegenstander compleet uitschakelen. Je ziet de vijandelijke aanvalslijn verdwijnen en dat geeft een gevoel van controle dat weinig deckbuilders bieden.

De tijdslimiet van één minuut bij het spelen van je beurt versterkt dit effect. Je moet snel denken, of je combo’s goed kennen. Dat geeft de game een lichte arcade-energie. Het is strategie, maar met een enorm hoog tempo. Het voorkomt dat beurten verzanden in eindeloos rekenen. Tegelijk kan het stressvol aanvoelen, vooral bij lastige eindbaasgevechten. Toch past het goed bij de kern van de game. ANTHEM#9 wil dat je vloeiend leert spelen, niet dat je elke beurt stilvalt. Zodra je je ritme vindt, voelt combat strak en scherp.

#Blessed

Combat in ANTHEM#9 draait niet alleen om het doen van aanvallen met de kristallen en de skills die je in je decks hebt zitten. Er zit namelijk nog iets meer diepgang achter. Elke beurt krijg je namelijk ook één AP en die resource opent interessante opties. Rubit kan hiermee kristallen van kleur wisselen, Phannie kan dubbele kristallen splitsen en Beni kan kristallen omzetten naar shields of healing. Die vaardigheden lijken simpel, maar veranderen je strategie compleet. Je leert je deck bouwen rond die gimmicks. Het zorgt ervoor dat de drie verschillende personages ook echt anders spelen. Dat is knap, zeker binnen zo’n minimalistisch systeem. Vijandelijke aanvalspatronen kun je ook manipuleren. Met AP verander je de volgorde van enemy skills, zodat je bepaalt welke aanval je cancelt als het je niet lukt om ze allemaal te cancellen. Dat geeft een extra laag controle en planning.

Daarnaast krijg je ook elke beurt een Blessing. Blessings voegen nog meer variatie toe. Elke beurt krijg je er één, met een positief effect. Sommige versterken combo’s, andere bieden defensieve voordelen. Sommige blessings tellen alleen voor die beurt, anderen voor het hele gevecht. Dit zorgt voor een extra strategische laag bovenop de skills en kristallen. Je kunt namelijk zo veel Blessings in je Blessing deck hebben als je wilt.

Duidelijke structuur, mist storytelling

De campagne van ANTHEM#9 is helder opgebouwd. Er zijn drie personages, Rubit, Phannie en Beni, elk met vier missies. Elke missie bestaat uit meerdere levels met minstens of zeven vloeren per level. De roguelike structuur bepaalt je route. Je kiest tussen combat floors, skill floors, shops, treasures, heals en events. Dat systeem voelt vertrouwd voor eenieder die roguelikes gespeeld heeft, maar blijft effectief. Het houdt tempo in de runs en biedt je constante keuzes. Wil je een combat floor doen om een nieuwe skill te kunnen verdienen, of ga je toch liever voor de shop in de hoop dat je daar kunt kopen wat je nodig hebt? De moeilijkheidsgraden, easy, normal en hard, vergroten de replayability daarnaast ook. Nadat je de vier missies per personage hebt uitgespeeld, speel je nieuwe extra missies vrij. Deze extra missies na de hoofdcontent zorgen voor een stevige uitdaging. Hier moet je builds echt optimaliseren.

Storytelling blijft hierin helaas wel beperkt. Je krijgt context via korte omschrijvingen van personages en vijanden, maar er zijn geen cutscenes of verhaal momenten. Dat houdt het momentum hoog, maar laat wel wat kansen liggen. De wereld en de eindbazen schreeuwen om achtergrondverhalen. ANTHEM#9 is namelijk een geheime organisatie die specifieke targets opjaagt en neutraliseert. Waarom worden deze targets opgejaagd, wat drijft de agents, hoe werkt deze organisatie precies? Die vragen blijven grotendeels open. Dat is geen dealbreaker, maar wel een gemis. Ik had graag wat meer achtergrondinformatie gehad over de verschillende personages.

Audiovisueel doet de game het dan wel weer heel erg goed De stijl leunt sterk op de look van de Persona-games. Dat ziet er strak uit, met scherpe UI en sterke kleurcontrasten. Toch voelt het wat veilig. ANTHEM#9 heeft een eigen identiteit, maar die zie je minder terug in de presentatie. De game lijkt visueel op Persona, maar speelt totaal anders. Een meer unieke eigen stijl had de game sterker onderscheiden.