Game review: Everything is Crab review - Krab je maar even achter de oren

(D)Evolueren

Everything is Crab zet je neer in een levende wereld waar je tijdens elke run een eigen dier in elkaar knutselt. Je begint als een klein en kwetsbaar blobje en moet eten verzamelen om sterker te worden en te evolueren in iets dat al dan niet een krab is. Dat eten vind je door appels van bomen te rapen of door andere dieren op te jagen en op te eten. Elk level-up moment laat je een evolutie kiezen, en dat vormt de kern van de game. Met meer dan 125 evoluties lijkt de keuze groot, maar in de praktijk voelt dat minder breed dan je hoopt. Elke evolutie verandert niet alleen je stats, maar ook je uiterlijk. Kies je vleugels, dan krijg je die ook echt, en dat geeft een leuke visuele feedback. Je bouwt zo een rare chimaera die steeds gekker oogt naarmate je verder komt. Dat werkt goed en geeft elke run een eigen identiteit. Toch merk je al snel dat veel keuzes op elkaar lijken of weinig impact hebben op je damage of survivability. Daardoor voelt het systeem minder diep dan het op papier lijkt.

De game draait om overleven binnen een tijdslimiet. Je moet snel genoeg groeien, want na verloop van tijd verschijnen er op vaste tijdsintervallen bazen die je moet verslaan. In totaal krijg je drie bazen per run, gevolgd door een eindbaas van het level. Versla je de bazen, dan krijg je een speciale evolutie die je build een boost kan geven. Dat zorgt voor duidelijke piekmomenten tijdens een run. Tegelijk zorgt de timer voor constante druk, wat goed past bij het genre. Het houdt de vaart erin, maar kan ook enorm veel stress geven als RNG niet meewerkt. De balans tussen risico en groei voelt vaak goed, maar niet altijd eerlijk. Vooral als je geen goede evoluties krijgt, merk je dat je achter begint te lopen. Dat haalt soms de flow uit een run en kan best frustrerend zijn; zeker omdat je zo afhankelijk bent van de RNG. Je krijgt wel de mogelijkheid om de evoluties die je krijgt opnieuw aan te bieden door het gebruiken van Mutagens die je niet oneindig veel hebt, of een upgrade helemaal te skippen, maar zonder de mogelijkheid om specifieke evoluties te verbannen uit een run ben je heel vaak aan het rerollen of skippen en krijg je soms alsnog niet wat je wilt hebben. Daarnaast speelt de Carcinisation hier ook een rol. Hoe meer je build op een krab lijkt, dus wanneer je bijvoorbeeld klauwen en een exoskelet hebt gekozen, des te sterker je vijanden worden.

Oost west, dezelfde map best

De map in Everything is Crab blijft in de basis hetzelfde bij elke run en elke nieuwe moeilijkheid. De map bestaat uit vier biomes met elk hun eigen regels. De graslanden zijn je veilige startpunt en zijn een beetje de standaard zone. De woestijn straft je met hitte als je geen resistentie hebt. De sneeuwvelden doen hetzelfde met kou. Water vertraagt je als je niet de juiste evoluties hebt om je er soepel doorheen te verplaatsen. Je zou zeggen dat dat ervoor zorgt dat je dus ook rekening moet houden met de temperatuur en het terrein wanneer je je build opbouwt. Je moet vooruit denken en inspelen op de omgeving. Ware het niet dat je jezelf niet echt hoeft te verplaatsen. Je kunt prima de gehele run rondjes lopen in het grasland en nooit naar een andere biome toe lopen, gezien de andere wezens toch wel op je af komen.

Zo begint de wereld na een paar runs ook heel bekend en repetitief aan te voelen. De biomes veranderen niet echt van structuur en de omgeving verrast zelden. Er zijn wel Points of Interest op de map te vinden waar je een boost van kunt krijgen, maar je kunt een run prima winnen zonder deze te verzamelen en voor de verkenning hoef je het ook niet te doen. Je weet al snel waar je wat kunt verwachten. De dag-en nachtcyclus voegt wat sfeer toe, maar heeft ook weinig impact op gameplay. 's Nachts heb je een kleiner gezichtsveld en kun je dus moeilijker om je heen kijken, maar voor de gameplay of de moeilijkheid om te overleven maakt het nauwelijks verschil. Hetzelfde geldt voor de flora en fauna. Er zijn verschillende wezens met hun eigen gedrag, maar de variatie blijft beperkt. Je komt vaak dezelfde vijanden tegen, met kleine variaties. In totaal zijn er twaalf vijandtypes met drie varianten van elk wezen. Dat is best weinig en wordt al gauw repetitief. De zes bazen met hun drie varianten helpen iets, maar ook daar zie je snel patronen. Met drie bazen in elke run en constant dezelfde eindbazen zijn er maar heel weinig combinaties die je kunt zien. Daardoor mist de wereld op termijn heel wat variatie, spanning en verrassing.

Letterlijk een bodybuilder

De kracht van een roguelite zit vaak in de builds die je kunt maken en de meta-progressie. Everything is Crab probeert dat met de evoluties die je kunt kiezen en de bijbehorende affiniteiten. Elke evolutie hoort bij een bepaalde affiniteit. Hoe hoger die affiniteit, des te groter de kans dat je vergelijkbare evoluties krijgt wanneer je level up gaat. Dat klinkt logisch, maar het zorgt er ook wel voor dat je snel vastzit in één richting. Je begint een build en wordt daar als het ware in geduwd door de evoluties die je voor je kiezen krijgt. Afwijken en combineren wordt lastig, omdat de RNG je minder opties geeft buiten je gekozen pad.

Daarnaast is de RNG vrij streng. Je kunt evoluties rerollen met Mutagen Points of een keuze overslaan, maar dat voelt als een pleister op de wond. Vaak hoop je gewoon op de juiste opties. Krijg je die niet, dan voelt een run al snel verloren. Het idee van een overpowered godlike build maken met gekke combinaties komt zelden echt tot zijn recht. In mijn speeltijd viel ik vaak terug op steeds dezelfde veilige build. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat het de enige consistente optie was die een goede combinatie van survivability en damage had. Dat haalt een deel van de creativiteit weg die je van dit genre verwacht. Ook is er niet echt een drijfveer om te experimenteren met builds of evoluties, daar je geen speciale evoluties vrijspeelt door specifieke evoluties met elkaar te combineren zoals in bijvoorbeeld Vampire Survivors. De game biedt dus wel tools, maar laat je niet altijd vrij om ze echt te benutten.

Progressie zonder groei

Everything is Crab heeft een meta-progressie met twintig Pressure levels. Elk level maakt vijanden sterker door ze of meer HP te geven of ze meer damage te laten doen. Op hogere levels krijg je kleine tweaks, zoals een het randomiseren van de biome waarin je begint, maar de basis blijft hetzelfde. Dat zorgt voor een duidelijke moeilijkheidscurve, maar weinig echte vernieuwing. Je speelt in essentie steeds dezelfde run, alleen dan met hogere cijfertjes aan de kant van de vijanden. Daarnaast heb je zelf niet de mogelijkheid om met die progressie mee te groeien. Er zijn namelijk geen permanente upgrades die je kunt kopen, waardoor je elke run op elk Pressure level begint met dezelfde kleine blob. Er zijn wel een aantal Genetics waar je uit kunt kiezen aan het begin van een run om je die run een boost te geven, maar je kunt er maximaal maar twee kiezen en dat is alleen wanneer je in de vorige run minstens één baas hebt verslagen. Heb je het in de vorige run iets minder goed gedaan, dan kun je slechts één Genetic kiezen. Dit is een vreemde keuze, want de vijanden worden met elk Pressure level sterker, maar jij dus totaal niet.

Naast gewone runs zijn er ook Challenges die je kunt doen, die je in verschillende scenario's stoppen waarbij je dus iets creatiever om moet gaan met de evoluties die je kiest en de strategie die je toepast. De Codex houdt daarnaast je voortgang bij en geeft een overzicht van wat je hebt ontdekt. Dat werkt prima voor de completionisten onder ons. Ook de challenge scenario’s bieden extra doelen voor spelers die meer willen. Toch voelt het geheel allemaal wat vlak na langere speeltijd. De game blijft leuk in korte sessies, maar verliest kracht als je veel achter elkaar speelt. De herhaling slaat dan toe. Dat is zonde, want de basis is sterk genoeg voor meer. Met meer variatie in vijanden, evoluties, maps en events had dit veel langer fris kunnen blijven.