Game review: Kiln review - Weet geen potten te breken

MOBA met mokken

In Kiln speel je als een spookje en omhul je jezelf in keramische pantsers. Je doet mee aan 4v4-matches waarin je één doel hebt: de vijandelijke kleioven doven. Dit doe je door water op de map te verzamelen en als een brandweerslang deze elders eruit te sproeien; het liefste in de mond van de opponerende Kiln. Je moet de vlammen driemaal weten te blussen en dan win je de wedstrijd. Klinkt simpel genoeg, toch?

Echter, dit gaat natuurlijk niet vanzelf. Waar Kiln in eerste instantie de impressie wekt dat het een multiplayer-partygame gaat voorschotelen, is het beter te vergelijken met een MOBA. Elke speler op het veld kiest een specifiek potje en gaat daarna agressief aan de slag. Elke variant komt met verschillende statistieken, zoals de beschikbare health, de hoeveelheid water die je kan dragen, de bewegingssnelheid en de speciale vaardigheden die je kan inzetten om de oppositie in duizenden stukjes achter te laten.

De kern van de gameplay is vermakelijk genoeg. Het is simpel, maar het weet te entertainen. Het is een chaotische bedoeling en zeker gepaard met de verschillende maps die elke hun makken kennen, heb je wel het idee dat er genoeg te doen valt. Het komt er vaak op neer dat je even jezelf goed moet positioneren in de belangrijkste chokepoints en daarna is het button mashen tot je een ons weegt. Het is niet moeilijk, maar het is wel lachen. Daarbij moet wel gezegd worden dat de balans nergens te bekennen valt. Het is soms ronduit onmogelijk om opponenten af te stoppen, sommige vaardigheden zijn veel beter dan de tegenhangers en de matches verschillen dan ook in een gemakkelijke overwinning of een uitgesloten verliespartij.

Kleien tot in de late uurtjes

Kiln valt en staat met diens concept: pottenbakken. Het geeft de game een unieke persoonlijkheid en je merkt in vele opzichten op dat de charme van Double Fine hier te voelen is. Je gaat naar de HUB-wereld, genaamd De Wedge, en je neemt plaats aan een tafeltje. Daar krijg je een indrukwekkend diepgaande simulatie in de kunst van het pottenbakken voor de voeten geworpen. Spelers mogen hun innerlijke Bernard Leach de vrije loop laten en heerlijk als creabea aan de slag gaan.

De aanwezige creativiteit geeft Kiln de gunfactor. Het kleurenpallet is slim gekozen, de goedaardige stijl weet te charmeren en de tools die spelers (uiteindelijk) ontvangen geven het pottenbakken een nieuwe dimensie. Je ziet alles voorbij komen: van de meest mislukte kleiprojecten tot kunststukken die niet zouden misstaan in Museum De Oude Pottenbakkerij. De vindingrijke ziel kan zich echt wel vermaken aan het wiel, maar er is ook gedacht aan de spelers die vooral andere bekers willen bewonderen. Je kan namelijk via sociale systemen je designs delen, zodat zelfs de spelers met twee linkerhanden ook fraai over het slagveld kunnen hobbelen.

Er een potje van maken

Double Fine Productions heeft met Kiln wat te bieden, maar tegelijkertijd voelen sommige keuzes om spelers langer aan zich te binden omslachtig. Je hebt te maken met een spelerslevel, wat logisch is, maar de features die achter een zogeheten 'progression wall' worden gestopt, weten te irriteren. Simpele tools om creatiever je potten vorm te geven en zelfs het formaat in de early game worden vergrendeld.

Het moment dat Double Fine pre-launch een roadmap voor Kiln uitbracht, wist ik dat het incompleet zou lanceren. Wat een toffe partygame had kunnen zijn, is nu vooral nog aan het wachten op een aantal features. Het heeft de structuur van een live-service game, maar leent zich qua ervaring er niet voor. Kiln is tof om eventjes via Game Pass op te starten, zeker als je gelijkgestemden om je heen hebt die graag willen genieten van een avondje. Dit is geen titel waar je elke keer met hype naar terugkeert, omdat de nieuwste update is gedropt met stickers voor je emmers, missies om te voltooien en additionele progressiesystemen om te grinden.

De échte boosdoener waardoor ik uiteindelijk met lichte teleurstelling terugkijk op mijn ervaring met Kiln is dan ook de grootte van dit bakje. Double Fine Productions heeft deze titel gelanceerd met welgeteld één gamemodus en dat is de 4v4-MOBA potten smashen. De eerste paar potjes zijn leuk, terwijl je kennismaakt met de nieuwe systemen en vrolijk wordt van de charmante visuals op de levendige maps. Maar ja, je komt maar eenmaal zo ver met één manier van spelen. Er zit echt veel meer in het vat, maar op het moment ben je na een avondje wel door de content heen, tenzij je erg kan genieten van herhaling.