Game review: Vampire Crawlers review - Kruipt regelrecht naar de top

Van bullet hell naar deckbuilder

Vampire Crawlers, door de ontwikkelaar ook wel The Turbo Wildcard from Vampire Survivors genoemd, is een deckbuilding dungeon crawler van Poncle en Nosebleed Interactive. De game bouwt voort op de basis van Vampire Survivors, maar giet die in een totaal ander genre. In plaats van hordes vijanden weg te maaien in een real-time bullet hell format, stap je hier een kerker in vanuit een first-person perspectief. Je beweegt blok voor blok, zoals in oude pc dungeon crawlers. Het tempo ligt dus een stuk lager, maar de spanning wordt er niet minder om. De dungeons zitten namelijk vol monsters en voorwerpen die we kennen van Vampire Survivors. Elke stap die je zet kan een gevecht starten of een beloning opleveren. De game weet hiermee de kern van zijn voorganger goed te vertalen naar het dungeon crawler genre. Je herkent de structuur en de gameplay loop meteen. Tegelijkertijd voelt het fris door de nieuwe insteek. Dat is knap, want veel spin-offs missen die balans. Hier werkt het uitstekend.

Elke verdieping draait om een duidelijk doel. Je vecht tegen hordes vijanden, verdient ervaringspunten in de vorm van kristallen, verzamelt goud en bouwt aan je deck dat je gebruikt om de monsters te verslaan. Aan het einde van de verdieping wacht een eindbaas die je build test. Win je, dan ga je door naar de volgende verdieping. Dit ritme blijft de hele run sterk. Het geeft houvast en zorgt dat je altijd weet waar je naartoe werkt. De bekende elementen uit Vampire Survivors zijn ook aanwezig. Je kiest elke keer je dungeon gebaseerd op een van de Vampire Survivors stages uit, selecteert een of meerdere personages met unieke wapens en opent tijdens je run kisten voor upgrades. Goud gebruik je voor permanente upgrades en achievements spelen nieuwe content vrij. Zelfs de muziek in de dungeons zijn remixes van de nummers die je in de gelijknamige stages in Vampire Survivors hoort. Alle main stages en basispersonages uit de basisversie van Vampire Survivors zijn hier aanwezig. Dat voelt vertrouwd en wederom enorm verslavend. Het systeem houdt je lang bezig, ook als runs mislukken. Het nog-een-potje-dan-gehalte is dan ook hier enorm hoog.

Slay the Vampire

De grootste verandering ten opzichte van Vampire Survivors zit in het gevechtssysteem. Combat is turn-based en draait volledig om een deck met kaarten dat je samenstelt. Elke kaart staat voor een wapen of voorwerp uit Vampire Survivors. Je hebt een beperkte hoeveelheid mana per beurt. Daarmee speel je kaarten om vijanden in een rij aan te vallen. Als je ze niet snel genoeg uitschakelt, vallen ze terug aan of bouwen ze een schild op. Versla je een rij, dan schuiven de vijanden die daarachter staan een rij naar voren. Hiermee probeert de game de golven aan vijanden uit het origineel na te bootsen. Het houdt de druk er lekker op en dwingt je om efficiënt te spelen.

Een belangrijk systeem in Vampire Crawlers is de volgorde waarin je je kaarten speelt. Kaarten worden sterker middels een multiplier als je ze in oplopende kosten speelt. Dus eerst een kaart van nul mana, dan eentje van één mana, dan eentje van twee mana, enzovoort. Dat klinkt simpel en soort van logisch, maar heeft veel impact en vereist toch heel wat strategisch inzicht. In het begin voelde het een beetje contra-intuïtief. Je wilt soms gewoon je sterkste kaart spelen. Toch leerde ik snel dat plannen loont. Door je kaarten slim te stapelen haal je meer uit elke beurt. Je denkt na over volgorde, mana en timing. Al gauw leerde ik dat ik bijna oneindige loops kon maken met de juiste combinatie van kaarten. Het gevoel dat ik elke keer kreeg als ik in Vampire Survivors met de juiste combinatie van wapens en voorwerpen het hele scherm in één keer wist weg te vegen, kreeg ik hier dus ook als ik bizarre combo's wist te maken met de juiste kaarten.

De focus ligt hier dus duidelijk op deckbuilding. Het gaat niet om het verzamelen van alle sterke kaarten, maar om hoe deze kaarten met elkaar samenwerken. Je krijgt nieuwe kaarten bij level ups en kunt ze verbeteren door er juwelen aan toe te voegen. Denk aan meer damage of extra effecten, zoals het trekken van een extra kaart. Ook de mechanic waarbij je wapens kunt evolueren door ze te combineren met het juiste voorwerp is hier aanwezig. Als je bijvoorbeeld de Magic Wand kaart en de Empty Tome, Light Tome, Weighty Tome, of Ancient Tome kaarten in je deck hebt, krijg je de mogelijkheid om deze te combineren tot de Holy Wand kaart. Zo ontstaan builds die draaien om lange en gigantische combo’s. In sommige runs speel je met de juiste setup je hele deck in één beurt. Dat voelt enorm bevredigend en geeft hetzelfde gevoel als een overpowered build in Vampire Survivors. De game beloont experimenteren en slim bouwen met een flinke dopamine boost.

Bijna pixel perfect

Visueel lijkt Vampire Crawlers op een first-person versie van Vampire Survivors. Je ziet bekende personages en vijanden van dichtbij, wat best leuk is als je bekend bent met Vampire Survivors. De pixelstijl blijft ook hier intact, maar krijgt meer diepte met wat flashy 3D-effecten. Animaties zijn simpel, maar duidelijk en ook weer gericht op die dopamineboost. Als kaarten hun effecten loslaten, vult het scherm zich met projectielen, effecten en damage counters. Je ziet op deze manier precies wat je build doet. Dat maakt elke succesvolle combo extra leuk, want NUMBER GO UP!!!

Toch zijn er enkele kleine minpunten. Latere stages kunnen erg lang duren. Een run kan makkelijk langer dan een uur zijn. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar ik heb nu al regelmatig gehad dat ik dacht nog één extra run te kunnen doen, en toen om 3 uur 's nachts pas in mijn nest lag. Op een werkdag...

Ook het deck overzicht kan beter. Je kunt tijdens je run je deck bekijken via het klikken op het deck-icoon, maar sorteren of filteren kan niet. Dat maakt het lastig om snel inzicht te krijgen. Zeker in latere runs met veel kaarten voelt dat een beetje onhandig, voor een game die draait om deckbuilding. Voor wat meer casual spelers kan de game uiteindelijk ook wat repetitief aanvoelen. Je moet flink grinden om goud te verzamelen om permanente upgrades, nieuwe personages en upgrades aan je kaarten te kopen. Dat kan frustrerend zijn, voor mensen die meer casual willen spelen en niet van de grind houden. Voor mij is dat echter geen probleem. I was born to Crawl, baby.