Review: Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood Nintendo DS

Soms heb je van die combinaties waarvan je denkt; "nee, dat kan nooit goed gaan". Neem een voorbeeld aan een slagroomijsje met mayonaise erop of een compacte mp3 speler met een te groot scherm. Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood is hier ook een goed voorbeeld van. Alleen legt men deze game, in tegenstelling tot de genoemde vergelijkingen, wel in de winkel.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Het ging al een aardig lange tijd niet goed met Sonic. Zijn 3D games waren matig en te frustrerend. Games als Sonic Rush deden het dan wel weer goed, maar die glorie duurde maar kort. Dit keer is de game niet ontwikkeld door SEGA, maar door BioWare. Dit bedrijf kennen we maar al te goed van games als Star Wars: Knights of the Old Republic en Mass Effect. Met zo'n ontwikkelaar kan het niet fout gaan, toch?

Dieper dan een opblaasbaar zwembadje

Het verhaal begint wanneer Sonic wordt opgeroepen om naar Tails toe te gaan. Tails heeft namelijk slecht nieuws voor hem. Sonic gaat samen met Amy naar Tails toe. Hiervoor moeten ze langs Green Hill Zone. Er gebeurt daar iets opzienbarends. Alle dieren zijn op hol geslagen! Wie heeft dit gedaan? Dan komen ze ook nog 'n van Doctor Eggman's oude robots tegen. Heeft hij hier iets mee te maken? Zodra Sonic en Amy bij Tails aankomen, komen ze er achter dat Doctor Eggman weer bezig is. Het is aan Sonic en zijn vrienden om de rust in de wereld te herstellen.
Wat gelijk opvalt aan het verhaal zijn de conversaties. Je kunt veel gesprekken voeren met mensen. Hierin kan je kiezen hoe je reageert. Reageer je arrogant, behulpzaam of vragend? Iedere actie geeft een andere reactie en zo wordt het verhaal verder gebouwd.

Spijtig

De gameplay is zoals je kan verwachten van een RPG. Je loopt rond in een wereld waar vijanden ook op de loer liggen. Je ziet de vijanden wel echt staan, dus we spreken hier niet van random encounters. Bij het vechten tik je gewoon aan hoe je wilt aanvallen en het is zo gedaan. Dat is ook gelijk een groot pluspunt aan de game. De hele game werkt met het touchscreen. Dit werkt snel en efficiënt.
Helaas hoeft het niet altijd snel en efficiënt te werken. Zo heb je tijdens de gevechten ook speciale aanvallen. Deze speciale aanvallen kun je gebruiken door op een bepaalde manier op het scherm te tikken of te krassen. Dit is leuk bedacht en houdt de spanning in de game, maar dan moet het wel werken en dat doet het dus niet. Ik weet 100 procent zeker dat ik goed druk, maar de game registreert het niet. Dit is ontzettend spijtig want je hebt die aanvallen soms echt nodig om sterke vijanden te verslaan. Als die speciale aanvallen dan nooit lukken, wordt de game erg moeilijk.
Het idee van een RPG is dat de moeilijkheidsgraad zoetjes aan omhoog gaat. Deze moeilijkheidsgraad ligt ook mede aan jou. Als jij niet levelt, zullen je vijanden ongelooflijk moeilijk worden naarmate je verder speelt. Bij deze game is dat niet het geval. Als je door de intro heen bent gespeeld, wordt de game opeens erg moeilijk. Dit is erg jammer en hierdoor zull je al snel het game over scherm te zien krijgen.