Review: Syndicate Pc

Op een mooie dag kwamen de ontwikkelaars Starbreeze Studios en Digital Extremes bij elkaar voor een mooie picknick. Starbreeze was net klaar met de nieuwe Chronicles of Riddick en Digital Extremes had Dark Sector afgemaakt. Tegen het einde van de dag verlieten de twee ontwikkelaars elkaar, maar ze raakten verdwaald. Digital Extremes kwam terecht bij The Darkness 2, dus begon de ontwikkelaar maar die game te maken. Starbreeze kwam bij een game genaamd Syndicate.

Herbedacht

Syndicate werd uit het niets aangekondigd en is een reboot van de oude franchise. Er is van de oude franchise niet heel veel gebleven bij deze versie, maar dat betekent niet dat deze game een schande is voor de rest van de franchise. Integendeel.

Ik ben Kilo

Hetgeen wat Starbreeze altijd als beste kon, was een sfeer neerzetten waar je u tegen zegt. Je speelt als agent Miles Kilo, een agent die werkt voor het bedrijf Eurocorp. In een tijd waar overheden niks meer te zeggen hebben en grenzen te mainstream zijn, hebben de grote bedrijven de meeste macht. Informatie is de sleutel tot wereldoverheersing en alle bedrijven willen het hebben van elkander. Hiervoor zijn de agenten die een stukje corporate espionage plegen bij andere bedrijven.
Wat gelijk opvalt aan de presentatie van het verhaal is de natuurlijke manier van dialoog en cutscenes. Zo heb je een stukje waar je meewandelt met je baas terwijl hij je inlicht over de vorderingen. Ondertussen komt hij verschillende mensen tegen die iets van hem willen of vice versa. Een van de andere 'menselijke trekjes' van Syndicate is de manier hoe je reageert op de omgeving. Je wapen zal zich tegen de muur aan drukken als je er dichtbij staat. Jammer dat niet meer games deze vorm van interactie gebruiken. Het voelt heel menselijk aan en Starbreeze heeft daarin een ijzersterke prestatie geleverd.

Scriptkiddies

In de wereld van Syndicate is iedereen gechipt zodat de mensen naadloos in verbinding staan met elkaar. Als agent kun je dankzij deze chip voorwerpen en ook mensen 'hacken'. Dit geeft een sterk tactisch voordeel. Een groepje vijanden kan binnen luttele seconden uitgedund worden doordat jij iemand hackt die vervolgens een granaat laat ontploffen. Zijn er teveel vijanden? Gebruik dan de slow-motion om ze nog effectiever te mollen. Ook apparaten zijn te hacken en zo los je bijvoorbeeld puzzels op. Het is een handig gereedschap, die chip, maar ook overpowered. Het haalt de uitdaging uit de game, helemaal als je op easy of medium speelt. Daarom raad ik aan om de game op hard te spelen. Je zult de hacks echt nodig hebben om uit benarde situaties te kunnen komen.

Dubstepgame

Terwijl ik naar dubstep aan het luisteren ben, vroeg ik me af hoe het zou zijn om een eindbaasgevecht te hebben met zulke muziek op. Die avond werden mijn gebeden verhoord, want in Syndicate zitten heuse eindbaasgevechten met dubsteptunes eronder. Ik werd er erg blij van. Er hebben een aantal artiesten meegewerkt om de muziek te verwezenlijken; Skrillex, Nero, Digitalism en Flux Pavillion. Je kunt de nummers luisteren en downloaden als je Syndicate liked op Facebook. Geloof me, het is het waard.

Grafisch is Syndicate helemaal in orde. Vooral op de pc is het een plaatje. Met DirectX 11 ondersteuning en nog steeds soepele 60 frames per seconde, maken deze game heel fijn om te spelen. Ook de omgevingen zijn heel mooi in elkaar gezet. Vooral bij de late levels zul je dat merken. Er is echt nagedacht over de omgeving. Iedere plek waar je naartoe loopt, voelt als een aparte compositie in een oneindig Canvas.