Ys X: Proud Nordics review - Gekrenkte trots

De roodharige Adol Christin is al enkele decennia bezig met zijn ambitieuze plan om elk hoekje van de wereld te ontdekken. De Ys-franchise tikt inmiddels elf hoofdgames aan (en nog een hoop spin-offs die ik voor de gelegenheid niet geteld heb) en de meest recente daarvan is Ys X: Nordics, die bij ons in 2024 uitkwam. Deze nieuwste toevoeging aan de reeks werd indertijd best goed ontvangen, maar nu – nog geen twee jaar later – krijgt de game al een nieuwe versie onder de naam ‘Proud Nordics’. Is deze versie jouw tijd (nog eens) waard?

Op tocht met de Vikings

Elk heeft zo zijn eigen talenten, maar chronologisch games uitbrengen is geen talent van de Ys-reeks. Zoals steeds moet je even puzzelen waar deze game precies valt op de Ys-tijdlijn: Ys X speelt zich af ergens tussen Ys 2 en 3, maar het is opnieuw een standalone verhaal. Je kan dus als nieuwkomer hier beginnen. Adol is in deze game nog een jonkie met weinig ervaring als avonturier. Aan het begin van de game is Adol op weg naar zijn volgende avontuur, wanneer zijn schip wordt aangevallen door de ‘Normans’, een soort Vikings eigenlijk. Adol belandt uiteindelijk in een naburig kuststadje, Carnac, waar hij ontdekt dat de regio wordt bedreigd door zogenaamde 'Grieger'. Waar komen deze vreemde wezens vandaan, wie is hun leider en waarom lijken ze onsterfelijk te zijn? Allemaal vragen waar Adol graag het antwoord op wil vinden!

Adol leert ook al snel Karja kennen, de dochter van een Norman leider die een ietwat harde reputatie heeft bij de lokale bevolking. Door een vreemde gebeurtenis wordt ze, tegen wil en dank, aan Adol gekoppeld via een magische mana-band. De twee hangen dus letterlijk en figuurlijk aan elkaar vast: van een awkard eerste date gesproken. De dynamiek tussen deze twee vormt zo een beetje de kern van het narratief en is enorm entertainend! Karja is een leuk personage dat groeit doorheen het verhaal en goed uitgewerkt is. Ze is ook een typische tsundere (voor de kenners) die initieel heel koud en hard oogt, maar eigenlijk diep vanbinnen een softie is.

Adol en Karja stelen de show, maar er zijn nog een hoop andere personages die ook entertainend zijn (Adol’s vriend Dogi, de scherpzinnige Rosalind, Gunnar die altijd Karja wil beschermen en nog veel meer!). De antagonisten van dienst zijn oké: ze zien er cool uit en doen hun job als slechterik, maar de franchise heeft wel betere bad guys gehad. Dat vat ook zo een beetje het plot in het algemeen samen: het is entertainend, maar mijn favoriete Ys-game zal het niet worden (die eer blijft naar Ys VIII gaan: zeker spelen als je dat nog niet gedaan hebt). Net zoals vele Falcom-JRPG’s ligt de pacing in het begin ook wat laag, al is dat dus een beetje eigen aan het genre. Het centrale mysterie, de mythologische elementen en de onderlinge relaties zorgen er gelukkig wel voor dat je geboeid blijft.

Power koppel

Waar ontwikkelaar Nihon Falcom voor de ‘The Legend of Heroes’-franchise kiest voor turn-based combat, ligt dat bij Ys even anders. Deze reeks kiest steevast voor snelle actie-combat en dat is bij Ys X opnieuw het geval. De combat draait volledig rond Adol en Karja. Ze hangen aan elkaar door middel van de eerdergenoemde magische mana-band en dus moeten ze samenwerken om te overleven. Er zijn twee opties om uit te kiezen: ofwel bestuur je Adol/Karja solo om je vijanden snel te omsingelen en ze stof te doen happen. Ofwel vorm je een eenheid in ‘duo mode’: Adol en Karja gaan dan samen keihard meppen en op deze manier kan je ook hardere klappen incasseren. Nadeel: je beweegt een pak minder snel en je bent een groter doelwit.

Het duurt misschien even vooraleer dit duale systeem echt hoogtepunten bereikt, maar eenmaal het klikt (en eenmaal je wat mogelijkheden hebt vrijgespeeld) is het heel leuk! Ook de baasgevechten zijn een leuke uitdaging, waarbij tactiek soms best belangrijk is. Een snel reactievermogen is uiteraard handig, maar er zijn ook zogenaamde ‘mana seeds’ om je personage mee te versterken. Deze speel je gaandeweg vrij door gewoon te spelen en exploreren. Elke mana seed heeft een bepaald effect en een kleur: de uitdaging is om ze correct uit te rusten: als je seeds van dezelfde kleuren aan elkaar hangt, speel je namelijk nog eens extra effecten vrij. Ook hier moet het systeem eerst even klikken, maar het zorgt wel voor meer tactische diepgang.

Naast het vasteland is er ook heel wat te beleven op het water: op een gegeven moment speel je namelijk je eigen schip vrij (de ‘Sandras’) waarmee je gezellig kan gaan varen en nieuwe eilandjes kan ontdekken. En als je dan onderweg vijandige schepen tegen het lijf loopt, dan trakteer je die ook even op een enkel ritje naar de zeebodem. De besturing van je schip heeft wat upgrades gekregen in deze versie van de game en er zijn nu meer ‘windstromingen’, die je schip sneller laten varen waardoor het exploreren een pak vlotter gaat. De besturing van je schip is nog steeds een beetje zweverig, maar het is wel een duidelijke verbetering.

Een tripje naar Öland Island

Ys X heeft heel wat eilandjes en gebieden om te gaan ontdekken, maar ik wil hier even specifiek stilstaan bij Öland Island. Dit is het gloednieuwe gebied dat exclusief is voor de Proud-versie van de game en dus dé toeristische trekpleister voor Adol en co. Dit uitgebreide eiland heeft een geheel eigen (optionele) questlijn, waarbij je meer te weten komt over de Normans. Om deze quests te kunnen spelen, moet je wel eerst wat progressie boeken in het hoofdverhaal: je kan dus niet direct in één keer alles voltooien op het eiland. Je ontmoet er ook twee nieuwe personages, Canute en Astrid, die heel wat voor je in petto hebben. Puzzels, races, gevechten in een arena en een hoop verborgen schatkisten met items en grondstoffen.

Proud Nordics heeft ook een visuele upgrade gekregen ten opzichte van het origineel: de licht- en schaduweffecten hebben een boost gekregen en er zijn ook enkele algemene verbeteringen doorgevoerd. Je hebt nu ook de mogelijkheid om de framerate te boosten tot 120fps op consoles, al gaat dit wel ten koste van de visuele presentatie. Falcom-games zijn nu nooit echt dé meest grafische paradepaardjes geweest en Ys X is daarop geen uitzondering. Sterker nog: ik heb het gevoel dat de animaties in deze game zelfs wat houteriger overkomen dan andere games van dezelfde ontwikkelaar. De presentatie gaat een stapje vooruit, maar tegelijk blijft het wel wat beperkt in finesse.

De financiële olifant in de kamer

Laat ik even duidelijk zijn: Ys X: Proud Nordics is een solide game. Toch wil ik even een alinea wijden aan een bepaald aspect: het prijskaartje van €69,99. Ys X: Proud Nordics is een full-priced heruitgave van een game die nog geen twee jaar oud is. Laat dat even bezinken. Alhoewel de nieuwe content op zich wel leuk is, is het echt niet genoeg om de game nog eens opnieuw te kopen als je indertijd de basisversie al hebt gekocht. Fans van het eerste uur worden dus een beetje ‘afgestraft’. Je krijgt hier wel alle eerdere DLC-kostuumpjes ‘gratis’ bij, dus je kan Karja in bikini laten rondlopen. Misschien dat dat voor sommigen de pijn wat verzacht, maar die zure nasmaak blijft wel hangen.