Drie van die: Redenen om in Blue Reflection Quartet te duiken

In mijn loopbaan als gamingjournalist heb ik mezelf altijd voorgehouden dat ik zo nu en dan uit mijn comfort zone moet stappen. Ik kan net zo goed als een ander meegenieten van een dikke triple-A release, maar we zijn allemaal wel eens toe aan iets anders. Toen ik acht jaar geleden voor het eerst in aanraking kwam met Blue Reflection, had ik niet gedacht dat een game over magische meisjes nog best wel eens goed kon zijn. De Blue Reflection-games zitten gameplaytechnisch simpelweg goed in elkaar en verdienen het om een groter publiek te bereiken. In deze Drie van die probeer ik jullie te overtuigen waarom je Blue Reflection Quartet zeker eens een kans moet geven.

Het begint met twee ijzersterke RPG’s

Het originele Blue Reflection verscheen voor het eerst in 2018 en werd in 2021 opgevolgd met Blue Reflection: Second Light. In Blue Reflection stap je in de schoenen van Hinako Shirai, een balletdanseres met een knieblessure, waardoor zij niet meer kan dansen. Door in de geest van een doorgedraaide schoolgenoot te duiken, ontketent ze haar krachten als Reflector. Hierdoor verkrijgt ze magische krachten en weet ze plots ook met een zwaard om te gaan. Door de trauma’s van haar schoolgenoten aan te gaan in gevechten, vindt ze wellicht een manier om weer te kunnen dansen.

Het tempo in Blue Reflection: Second Light ligt gelijk wat hoger. Nu speel je als Ao Hoshizaki, een andere middelbare scholier, die onderweg naar school plots in een andere dimensie belandt. Ze bevindt zich in een school die omringd is met water. Hier treft ze al spoedig drie lotgenoten waarmee ze samen hun krachten als Reflectors ontdekken. De missie van deze groep? Achterhalen wie ze zijn, want bij het verdwijnen naar een andere dimensie zijn ze ook allemaal hun geheugen kwijt.

Het schoolthema geeft het misschien al een beetje weg: qua gameplay kennen de Blue Reflection-games veel gelijkenissen met Shin Megami Tensei. Door het thema met magische meisjes hebben de games tegelijkertijd wat weg van een andere serie uit de stallen van Gust, namelijk de Atelier-games. De turn-based gevechten worden interessant gehouden door een extra laag strategie in de vorm van afstand. Tijdens een gevecht verschijnt er een balk die aanduidt hoe snel iemand aan de beurt is. Door spreuken met een knockback te gebruiken op tegenstanders, vertraag je hun beurt. Als turn-based RPG weet Blue Reflection iets verfrissends aan tafel te brengen.

Je krijgt veel waar voor je geld

De eerste Blue Reflection is wat aan de korte kant voor een JRPG met zo’n 25 uur aan speeltijd, maar Blue Reflection: Second Light gaat daar ruim overheen met 45 uur. Deze twee games zijn echter niet het enige in deze collectie, anders zou ‘Quartet’ natuurlijk een rare naam zijn. Zo is Blue Reflection: Sun een console remake van de gelijknamige mobiele game.

De mobiele game is al een tijdje uit de lucht, waarmee werd gedacht dat Blue Reflection: Sun in zijn geheel verloren is gegaan. Voor Blue Reflection Quartet is de game echter nieuw leven ingeroepen en herontworpen om goed te spelen op een console of pc. De mobiele gacha-game is nu een singleplayer-ervaring binnen deze collectie. En geloof me wanneer ik zeg dat Blue Reflection: Sun je ook weer de nodige uurtjes zal kosten.

Als laatste is daar Blue Reflection: Ray. Mocht die naam je nu ergens bekend voorkomen: dat is niet gek. De gelijknamige anime is namelijk al een tijdje op streamingdiensten te vinden. Voor Blue Reflection Quartet is de animeserie nu ook beschikbaar als volwaardige Blue Reflection RPG. Daarbij wordt het verhaal van Blue Reflection: Ray via deze game verweven in de lore van de andere games. Met Blue Reflection Quartet haal je gelijk het hele universum van deze games in huis.

Werkt niet op je zenuwen

Games met magischemeisjesthema’s willen nog wel eens érg ver gaan met hun thematiek, maar de Blue Reflection-games houden zich over het algemeen aardig rustig. Bepaalde punten in het plot zijn zelfs best goed bedacht te noemen. De games nemen zichzelf serieus, maar ook weer niet té door het luchtig te houden met wat grappige dialogen.

Voor sommigen zal dit misschien een dealbreaker zijn, waar ik het juist soms wel even kan appreciëren. De games zijn niet heel erg moeilijk, wat ze samen met de turn-based aard van de gevechten uitermate geschikt maakt om rustig door te spelen. Ik ben zelf nog wel eens een multitasker, waarbij ik bijvoorbeeld de laatste nieuwtjes in de gaten houd terwijl ik een game speel. Blue Reflection Quartet leende zich hier perfect voor.

Hoe je het beste de gevechten doorkomt heb je zo door, je wordt niet overladen met tegenstanders zoals in veel andere RPG’s en het kent een simpel, doch leuk upgradesysteem wanneer jouw team een level omhooggaat. Craften is ook een onderdeel van de games, maar is ook niet overgecompliceerd. In plaats van een belachelijk scala aan materialen, houden de games in Blue Reflection Quartet zich aardig rustig op dat vlak.

Laat de schoolmeisjes je vooral niet afschrikken. Onder dat uiterlijk zitten een aantal prima JRPG’s verstopt. Blue Reflection Quartet geeft je überhaupt al twee vermakelijke RPG’s die eerder voor consoles en pc verschenen, maar maakt het verhaal nog wat completer door de verloren mobile-only Blue Reflection: Sun terug te brengen. Als kers op de taart heeft ook animeserie Blue Reflection: Ray nu zijn eigen game in deze compilatie. Stap net als ik uit jouw comfortzone en speel eens een game over magische meisjes. Het kan je nog eens verrassen.