Preview: Warhammer 40,000: Dark Heresy - Een uitgebreide bèta

De wereld van Warhammer 40,000 leent zich perfect voor een cRPG vol politieke intriges, tactische gevechten en morele keuzes. Na heel wat uurtjes met de gesloten bèta van Warhammer 40,000: Dark Heresy is het duidelijk dat ontwikkelaar Owlcat Games opnieuw een ambitieuze RPG neerzet. Deze keer geen Rogue Trader met een gigantisch ruimteschip, maar een Inquisitor die diep in de rot van de Calixis Sector moet graven. Dat levert een zware, trage en soms vermoeiende ervaring op, maar ook eentje die precies begrijpt waarom Warhammer 40,000 zo geliefd is.

De Holy Orders of the Emperor's Inquisition

Vanaf het begin maakt Dark Heresy duidelijk dat jij geen held bent. Je bent een werktuig van het Imperium, gestuurd om heretics, mutanten en xenos uit te roeien voordat complete werelden ten onder gaan. De game zet de Inquisition neer als een log apparaat vol bureaucratie, paranoia en interne strijd. Dat werkt verrassend goed. Veel quests draaien niet om epische veldslagen, maar om ondervragingen, politieke spelletjes en het blootleggen van samenzweringen. In de alpha trokken spelers nog door de smerige sloppen van Marisportum Sectoris, maar de bèta verplaatst de actie grotendeels naar de torens van Scintilla, het Liquid Palace. Daar ontmoet je edelen, militairen en leden van de kerk die allemaal iets te verbergen lijken te hebben. Beide locaties zijn beschikbaar na de proloog in Bastion Serpentis.

Het schrijfwerk is sterk, maar ook extreem uitgebreid. Er zit gigantisch veel dialoog in deze bèta. Echt veel. Vrijwel elk gesprek bevat meerdere vertakkingen, lore-uitleg en keuzes die invloed hebben op relaties of de alignment van je personages. Wie graag leest en zich wil verdiepen in het universum van Warhammer 40,000 zal daar veel plezier uit halen. Tegelijk vraagt Dark Heresy veel geduld van de speler. Dit is geen game waarbij je gedachteloos door gesprekken heen klikt. Er zijn bijvoorbeeld geen quest markers aanwezig. Vaak krijg je alleen een quest log met een omschrijving van een locatie of een naam die ergens in een district genoemd werd. Als je belangrijke details overslaat, loop je snel vast. Dat maakt het onderzoek sterk en meeslepend, maar ook intensief. Je moet aandachtig spelen en continu je koppie erbij houden. Daarbij helpt het ook enorm als je al bekend bent met Warhammer 40,000. De game legt termen, facties en organisaties nauwelijks uit. Nieuwe spelers zullen geregeld verdwalen in de hoeveelheid jargon en lore. Dark Heresy is dus echt een game voor de Warhammer 40,000-nerds.

Turn-based, maar niet simpel

De turn-based combat van Dark Heresy voelt direct vertrouwd voor spelers van klassieke cRPG’s en tabletopgames. Elk personage heeft een klasse, vaardigheden en een beperkt aantal action points per beurt. Je beweegt over kleine arena’s, gebruikt speciale skills of doet een aanval met je wapen, zoals zwaarden, bolters en lasguns. Toch zit er veel meer onder de oppervlakte dan het je in eerste instantie laat zien. Morale speelt bijvoorbeeld een grote rol tijdens gevechten. Wanneer teamleden onder druk komen te staan of zware schade oplopen, verliezen ze effectiviteit. Houd je de groep stabiel, dan krijgen personages juist extra voordelen. Dat zorgt ervoor dat positionering en prioriteiten nog belangrijker zijn tijdens elk gevecht.

Ook de verwondingen geven combat extra diepgang. Vijanden of de omgeving kunnen specifieke lichaamsdelen beschadigen, wat directe gevolgen heeft voor statistieken en vaardigheden van je personges. Een kapotte arm beïnvloedt bijvoorbeeld je nauwkeurigheid, terwijl beenletsel mobiliteit beperkt. Daardoor voelen gevechten vuil en gevaarlijk aan, precies zoals Warhammer 40,000 hoort te zijn. De verschillende companions versterken dat nog meer. Niet alleen spelen de verschillende companions die je kunt rekruteren compleet anders in combat; ze brengen ook hun eigen kijk op gebeurtenissen mee in dialogen en skill checks die je buiten combat nodig hebt. De gevechten zelf zijn tactisch sterk, maar ook traag. Sommige encounters duren lang, zeker wanneer veel vijanden tegelijk op het scherm staan. Daarbij helpt het niet dat de interface aan het begin een beetje onduidelijk kan zijn en dat er nauwelijks tutorials te vinden waren. Je moet dus van tevoren goed de tooltips lezen om te zien wat je allemaal kunt doen in een gevecht.

De hoeveelheid mechanics kan in het begin overweldigend zijn. Naast combat stats zijn er dus ook nog de skill checks, alignments, status effecten, uitrustingsbonussen en sociale vaardigheden die invloed hebben op de verloop van quests. Veel systemen grijpen in elkaar. Dat maakt je character builds en keuzes interessant, maar ook ingewikkeld. Dark Heresy verwacht dat je experimenteert, fouten maakt en langzaam leert begrijpen hoe alles samenwerkt. Fans van diepe RPG-systemen zullen daar blij mee zijn. Spelers die vooral een vlot avontuur zoeken, kunnen afhaken voordat de game echt op gang komt. Zoals ik al eerder zei, Dark Heresy is echt voor de Warhammer 40,000-nerds onder ons.

Nog best wat ruwe randjes

Wat Dark Heresy nu wel al uitstekend doet, is sfeer neerzetten. De wereld voelt enorm, koud en vijandig. Overal zie je gotische architectuur, gigantische standbeelden en donkere hallen die het gevoel geven dat het Imperium al lang geleden zijn menselijkheid verloor. Owlcat begrijpt duidelijk hoe Warhammer 40,000 eruit moet zien. De simpele in-engine cutscenes zijn technisch niet bijzonder, maar ze ondersteunen de toon van het verhaal goed genoeg. Veel scènes draaien om dreigende gesprekken, onderdrukte woede en stille intimidatie, niet om spectaculaire actie.

Toch merk je constant dat dit nog een bèta is. Tijdens mijn speelsessie kwam ik verschillende bugs tegen. NPC’s bleven hangen tijdens sommige dialogen, objectives triggerden soms niet goed en enkele animaties speelden verkeerd af. Geen van die problemen maakte de game onspeelbaar, een resetje lost het meeste meteen op, maar ze herinneren je er wel aan dat Dark Heresy nog niet af is. Dat voelt ergens logisch. De bèta bevat al behoorlijk wat content en blijft beschikbaar tot release, terwijl een definitieve releasedatum nog ontbreekt. Ik ga ervan uit dat dit voor de release nog allemaal gladgestreken gaat worden.

Voorlopig oordeel van Claudia Tjia

Warhammer 40,000: Dark Heresy laat in deze gesloten bèta zien dat Owlcat opnieuw een enorme en diepe cRPG in handen heeft. Het sterke schrijfwerk, de duistere sfeer en de uitgebreide combat-systemen passen perfect bij de Inquisition. Tegelijk vraagt de game veel geduld, aandacht en kennis van Warhammer 40,000, terwijl technische problemen nog duidelijk aanwezig zijn. Je moet bereid zijn om veel te lezen, langzaam vooruitgang te boeken en jezelf te verdiepen in complexe systemen. Doe je dat niet, dan voelt Dark Heresy al snel vermoeiend en ontoegankelijk. Voor fans van complexe RPG’s en duistere sciencefiction ziet Dark Heresy er nu al veelbelovend uit, maar dit wordt geen toegankelijke instapper voor iedereen.