Game review: Call of the Elder Gods review - Fijne puzzels, vermoeiend geklets

Een onaantrekkelijke lokroep

Call of the Elder Gods neemt ons mee op de mystieke reis van professor Harry Everhart en diens student Evangeline Drayton. De norse man ken je wellicht nog als de partner van de vorige protagonist Norah Everhart, terwijl de jongedame juist moet dienen als gezond tegengewicht in de dynamiek. De student krijgt na een aantal vreemde visioenen de mogelijkheid om de geteisterde professor te spreken, maar al snel ontrafelt zich een heus avontuurlijk 'Indiana Jones'-achtig complot in de zoektocht naar macht, schatten, maar vooral de waarheid.

Over het verhaal kan ik vrij duidelijk zijn: daarvoor hoef je het niet te doen. Het narratief weet eigenlijk nooit te prikkelen en dat heeft meerdere redenen. Om te beginnen zijn de personages niet bepaald heel interessant. Het zijn zachtaardige types, maar ze kennen weinig eigenschappen die hen memorabel maken. Niet alleen de twee protagonisten hebben hier last van, maar de gehele cast van Call of the Elder Gods valt hieronder. Het is niet zozeer alleen een kwestie van desinteresse, maar het matte plot raast ook door sommige cruciale punten heen, waardoor je niet de tijd krijgt om jezelf te hechten aan bepaalde figuren of evenementen.

Beetje vage taal; dat snap ik. Een verhaal beschrijven zonder met spoilers te strooien is ook aardig lastig. Afijn, hier nog wat duidelijke woorden: het dialoog in Call of the Elder Gods is een andere reden om niet geïnvesteerd te raken. Constant word je belaagd met betekenisloos gebrabbel en zelfs wanneer je de in-game optie aanvinkt om het getetter minimaal te houden, ontvang je een geklets-overdosis. Overal moet pseudo-intellectueel commentaar over worden geleverd en zelfs de meta-commentator van het verhaal die overbruggende verslaggeving doet, gebruikt heel veel woorden om uiteindelijk weinig daadwerkelijk te zeggen. Kortom: het is een taai verhaal om doorheen te komen.

Hoog Eureka-gehalte

Ja, het is niet een fijn begin aan deze review. Een negatieve opsomming; daar werd ik ook niet blij van. Hier is wat tegengeluid: Call of the Elder Gods is wederom een fijne titel om naar te kijken. De charmante visuals hebben niet meer dezelfde wow-factor als heel wat jaartjes terug, maar ze blijven knus en gelikt. Er is over het algemeen sterke kunstdirectie aanwezig in de titels van ontwikkelaar Out of the Blue en in het geval van deze puzzelgame is het niet anders. Het gaat misschien dan wel om een thriller-thema met Lovecraftiaanse inspiraties, maar Call of the Elder Gods weet zichzelf visueel te onderscheiden met een zachtaardige én sfeervolle presentatie.

Ja, we hebben te maken met een puzzelgame en dat zie je terug in de centrale mechanics van deze titel. Call of the Elder Gods heeft een arsenaal aan raadsels, vraagstukken en enigma's voor de speler om uit te vogelen. Ik ben blij om te rapporteren dat hier alles prima in orde is. Mocht je jezelf door het narratief kunnen worstelen, kom je in escaperooms terecht die niet alleen de nodige denkkracht vereisen, maar ook vaak unieke puzzels weten te presenteren die inhaken op de thematiek en passen bij de huidige stand van zaken. Het is een kwestie van geduld, verbanden leggen en alle puntjes op de i zetten. Zodra je het zaakje doorhebt, levert de gehele bedoeling een lekker euforisch gevoel op. Mocht je echter vast komen te zitten, hoef je niet eens je telefoon erbij te pakken, want Call of the Elder Gods' in-game hintsysteem zorgt ervoor dat je nooit te lang op een dood punt blijft teren. Al raad ik natuurlijk aan om jezelf niet te snel gewonnen te geven.

De puzzels weten gelukkig te overtuigen in Call of the Elder Gods en daardoor heeft deze titel meteen bestaansrecht. Daarbij moet ik wel de kanttekening plaatsen dat een bekend kwaaltje van het origineel is overgekomen: de handelingssnelheid. Alles in Call of the Elder Gods voelt zo verschrikkelijk traag. Je bent constant op en neer aan het joggen om clues te verbinden, maar het duurt vaak tergend lang om van punt A naar punt B te komen; zeker als je niet helemaal zeker van je zaak bent en wat cruciale items opnieuw probeert te checken. Verder houd je een in-game notitieboekje bij (naast het in-game hintsysteem) die ervoor moet zorgen dat je alle belangrijke informatie bij de hand hebt. Dit klinkt goed, maar het werkt maar half. Om de haverklap stond ik iets te lezen, wist ik dat het belangrijk was, maar de game vertikte het om de info te notuleren. Ja, dan kan ik het net zo goed zelf doen, hè.