Deer & Boy review - Een woordeloos avontuur dat je bijblijft

Wat als je besluit weg te lopen en onderweg een bijzondere band opbouwt met een dier? Deer & Boy werkt dat idee uit in een cinematisch avontuur waarin een jongen en een hert elkaar ontmoeten, samen obstakels overwinnen en langzaam naar elkaar toegroeien. De game vertelt zijn verhaal grotendeels zonder woorden en vertrouwt vooral op de omgevingen, muziek en kleine momenten tussen het onverwachte duo. Tijdens hun reis komen steeds meer vragen naar boven, terwijl hun groeiende vriendschap niet alleen het verhaal, maar ook de gameplay vormgeeft. Ik mocht met Deer & Boy aan de slag en ontdekte hoe deze bijzondere band het volledige avontuur weet te dragen.

Een onverwacht duo

Het verhaal begint met een jongen die midden in de nacht besluit weg te lopen van huis. Je sluipt door de wijken, ontwijkt de politie en weet uiteindelijk de bewoonde wereld achter je te laten. Aan de rand van zijn woonplaats maakt de jongen kennis met een jong hert, dat uiteraard direct van hem wegvlucht. Vanaf het begin komen er allerlei vragen naar boven. Waarom loopt de jongen weg van huis? Je denkt misschien dat hij uit een onveilige thuissituatie komt, maar de volgende ochtend wordt er direct een Amber Alert verstuurd. Gedurende de game zijn verschillende mensen en de politie naarstig naar hem op zoek.

Voordat hij het dorp verlaat, steekt hij ook een kaarsje aan bij een standbeeld van een hert en een volwassen man. Is die man een familielid? Is het standbeeld een voorbode van het avontuur dat de jongen te wachten staat? Je weet het niet, maar het maakt je wel direct nieuwsgierig. De grootste blikvanger is echter de relatie tussen de jongen en het hert. Je ziet hun band langzaam opbloeien, terwijl het hert letterlijk opgroeit van een kalfje tot een jongvolwassen dier.

Dat is niet alleen prachtig om te zien vanuit verhaalperspectief, maar heeft ook invloed op de gameplay. In het begin kan het kleine hert door smalle openingen kruipen om deuren voor de jongen te openen. Als het hert ouder en groter is geworden, past het daar natuurlijk niet meer doorheen. In plaats daarvan kan het de jongen de lucht in gooien, zodat hij hogere richels kan vastgrijpen en verder kan klimmen. Dat zorgt niet alleen voor meer variatie in de gameplay, maar laat ook zien hoe de band tussen de twee personages zich steeds verder ontwikkelt.

Naar links! Naar rechts!

Cinematische games zijn soms een vreemde eend in de bijt. De focus ligt voornamelijk op het verhaal, de impact en de ervaring, in plaats van op een groot RPG-avontuur vol quests, eindbazen en een uitgestrekte wereld om te ontdekken. Dat is direct merkbaar aan de besturing van Deer & Boy. Je kunt de jongen niet vrij door de wereld bewegen, maar alleen naar links en rechts sturen. Met de pijltjestoetsen omhoog en omlaag kun je bijvoorbeeld op een doos springen of jezelf van een verhoging laten vallen. Ik had daar vrij snel vrede mee, maar ik moet wel toegeven dat de wereld er zo goed uitziet, dat het bijna zonde voelt dat je niet meer plekken kunt bereiken en verkennen. Vooral in de bossen bleef dat gevoel hangen. Het helpt ook niet dat er regelmatig andere paden op de achtergrond te zien zijn. Die lijken er bijna in te wrijven dat je ze niet kunt bewandelen en laten de wereld onnodig lineair aanvoelen.

Het grootste probleem met de besturing is dat deze soms behoorlijk stroef aanvoelt. Alles moet perfect uitgelijnd zijn om een actie te laten lukken. Wil je bijvoorbeeld een richel vastpakken, maar sta je net niet op de juiste plek, dan gebeurt er helemaal niets. Iets meer speling had de ervaring een stuk soepeler kunnen maken. Nu wordt de flow af en toe onderbroken of krijg je te maken met onnodige game-overs die oneerlijk kunnen aanvoelen.

Zo kwam ik tijdens een achtervolging in het riool terecht, waarin ik samen met het hert zo snel mogelijk aan een groep monsters moest ontsnappen. De springactie reageerde alleen niet altijd even goed, waardoor ik net verkeerd neerkwam en de monsters ons te grazen namen. Een andere keer moest ik een lichtpuzzel oplossen door een meterkast op de juiste standen te zetten. Klik je daarbij per ongeluk de verkeerde kant op, dan kun je die keuze niet meer terugdraaien en is de puzzel automatisch mislukt. Het zijn dit soort momenten die voor onnodige frustratie zorgen. Dat is zonde, want buiten deze problemen om speelt de game juist erg fijn weg.

Genoeg mysteries

Ondanks de frustraties rondom de besturing wist Deer & Boy mij al snel mee te slepen in het avontuur. Net wanneer je denkt dat je je misschien een beetje begint te vervelen, volgt er een nieuwe plottwist of een spannende achtervolging die direct je volledige aandacht opeist. Op dat vlak zit de pacing gewoon uitstekend in elkaar. Dat komt ook door de verschillende mysteries die de game introduceert. Naast de reden waarom de jongen van huis is weggelopen, is er iets vreemds aan de hand in de natuur. Een mysterieuze plaag verspreidt zich door het landschap, verandert dieren in monsters en trekt langzaam richting de mensenwereld.

Daarnaast beschikt het hert over mysterieuze krachten waarmee het de plaag kan bestrijden en de aangetaste natuur kan genezen. Deze vragen en mysteries trekken je steeds verder het verhaal in en laten je moeilijk los. Tel daarbij op dat de game er prachtig uitziet en de cinematische ervaring is compleet. Van de bossen en fabrieken tot de bewoonde wereld: alles ziet er schitterend uit en geeft je het gevoel dat je een animatiefilm aan het spelen bent. Het sounddesign draagt daar sterk aan bij. Hoewel de game geen voice-acting bevat, weet de soundtrack de emoties van het verhaal uitstekend over te brengen. Van de hoopvolle tonen wanneer de jongen voor het eerst het bos bereikt tot de hartverscheurende muziek op de momenten dat het hertje iets overkomt: de soundtrack versterkt iedere scène en maakt de groeiende vriendschap tussen de twee nog overtuigender.

Een andere positieve toevoeging zijn de puzzels. Doordat de mogelijkheden van het hert tijdens het avontuur veranderen, blijven ook de puzzels zich ontwikkelen. Zo begin je met vrij eenvoudige puzzels waarbij je vooral moet springen en dozen of andere objecten naar de juiste plek verplaatst om verder te kunnen klimmen. Later worden de situaties een stuk spannender. Zo moet je het hert tijdens een monsteraanval beschermen door lichtbronnen op het juiste moment te verplaatsen. Daarmee versla je de monsters en voorkom je dat het dier wordt overgenomen door de corruptie van de plaag. Die afwisseling zorgt ervoor dat de puzzels met het avontuur meegroeien en niet te snel in herhaling vallen.

Op technisch vlak verliep mijn avontuur vrijwel probleemloos. Ik kwam geen grote bugs, framedrops of andere technische problemen tegen. De enige glitch die af en toe voorkwam, was dat het hertje plotseling verdween en weer verscheen wanneer het ergens vastliep. Gelukkig had dit geen grote gevolgen voor de gameplay en was het vooral een klein schoonheidsfoutje.