Game review: All Will Fall review - Voor een specifieke doelgroep

Wat valt er precies?

De wereld is grotendeels vergaan en ditmaal heeft de zee al het land opgeslokt. Een rampscenario waar we in Nederland natuurlijk bekend mee zijn, want ons kikkerlandje ligt heerlijk onder zeeniveau. Om een beeld van de game te creëren moet je even indenken dat er alleen nog wat betonnen constructies boven het water uitstijgen en dat er verder niets meer te vinden is. Naast wat zielige mensen die met hun bootje naar jou toe komen. De betonnen constructies zijn namelijk de enige plek waar je nog een beschaving kunt bouwen. Hierdoor bouw je vooral platformen en ga je de hoogte in om zoveel mogelijk ruimte nuttig te besteden. Ik had tijdens het bouwen regelmatig ruzie met de camera, maar door de updates, draait die een stukje soepeler. En toch moet ik zeggen dat de camera nog wat tweaks kan gebruiken, want onder de platformen kijken vereist nog steeds geduld.

De naam verraadt het al, maar je bouwt niet zomaar de hoogte in. De houtenplatformen kun je niet eindeloos uitrekken en ook het gewicht heeft een limit. Dit limiet wordt per blok netjes aangegeven in het menu en is ook zichtbaar als je het al hebt gebouwd. Ben je eigenwijs en besluit je ondanks de rode waarschuwingen toch door te bouwen, dan valt alles letterlijk in het water. Het is dan vooral jammer dat je vervolgens de knop krijgt om alles terug te draaien, waardoor je niet afgestraft wordt. De kans dat alles naar beneden valt, is daardoor klein. Het is vooral het weer dat hier in bepaalde scenario’s impact op heeft. Zo heb je in een scenario een tankerschip waarmee je over de oceaan vaart. Het is niet mogelijk om lang op een plek te blijven dobberen, want een helstorm laat al je platformen in elkaar storten. En dat is niet de enige druk die je ervaart, want bij andere scenario's daalt het waterlevel of stijgt het na een bepaalde tijd. Het zorgt ervoor dat je meer grondstoffen kunt oprapen en meer bouwgebied krijgt, terwijl je bij een stijging de haast voelt om hoger te bouwen. Je bent eigenlijk meer bezig met het weer en het waterlevel dan met het belangrijkste bouwsysteem van de game.

Geen favorieten kiezen

Je bent in All Will Fall niet aan het bouwen voor je plezier, want je moet de bewoners natuurlijk tevreden en in leven houden. Dat begint al door genoeg water op te vangen of te zuiveren en door vis te vangen. Hoewel de bewoners niet al te veeleisend zijn, willen ze ook graag een dak boven hun hoofd en wat decoraties. Doe je dat niet, dan vertrekken ze en is het game over, mits ze ondertussen niet gestorven zijn aan uitdroging. Elke nederzetting bevat drie groeperingen die nodig zijn voor verschillende taken. De zeevaarders heb je nodig voor de boten, terwijl de engineers via het onderzoekcentrum nieuwe gebouwen onderzoeken. De werkers zijn inzetbaar voor bijna alle andere taken. Met een school kun je ervoor zorgen dat nieuwkomers onderdeel worden van een van deze groepen. Elke groep heeft hun eigen blijheidmeter die volloopt als je ze gelukkig maakt of als je een bepaalde reactie kiest op een event. Dit klinkt als een interessante toevoeging, maar in de praktijk stellen de events weinig voor en krijg je al snel dezelfde voorgeschoteld. Die meter van de bevolking is dan wel weer belangrijk, omdat je nieuwe bonussen en gebouwen vrijspeelt.

Om de personages geven in je nederzetting doe je waarschijnlijk niet, want via de events is het niet mogelijk om een band op te bouwen zoals in bijvoorbeeld Frostpunk. Ik irriteerde me vooral aan de domme AI-pathing en het feit dat ze altijd aan het demonstreren zijn, terwijl ze in principe alleen even hun werk moeten doen, om een probleem op te lossen. Daarnaast zijn de animaties en details niet bepaald hoogstaand, waardoor armen en benen regelmatig rondfladderen. De bug dat ze rustig bij explosieven of in het water blijven zitten is ondertussen gelukkig opgelost, waardoor je niet telkens je eigen mensen aan het vermoorden bent. De problemen met de animaties zie je ook bij de schepen en de rotzooi die langs dobbert, want die clippen regelmatig door alles heen.

Staat niet als een huis

Als bouwen met fysica-systemen iets is waar je naar uitkijkt, dan biedt All Will Fall een goede basis, maar het wist mij niet te pakken. Qua content zijn er genoeg scenario’s om uit te kiezen, maar deze vereisen al snel een specifieke aanpak. Je hebt daardoor minder vrijheid om ze op te lossen. Voordat je ze vrijspeelt moet je trouwens eerst de specifieke doelen behalen. In de sandbox-modus heb je wat meer vrijheid, maar het menu is ongelofelijk omslachtig en onduidelijk, waardoor het eventjes duurt voordat je krijgt wat je daadwerkelijk wilt. Wat ik vooral mis in de game is de sfeer en een gevoel van noodzaak. De wereld bestaat uit een paar betonnen constructies of een klein eiland en je ziet grondstoffen langs dobberen. Verder is er eigenlijk niets te beleven op de map. Het gevoel van sfeer kan ook worden overgebracht via muziek, maar de soundtrack van All Will Fall weet ook daar niet op te scoren. Het is wel een prima en rustgevend achtergrondmuziekje, maar die rust wordt verstoord door een omroeper die commentaar geeft op je nederzetting.

En hoe zit het met de noodzaak? In veel kolonie-sims of citybuilders haal je bevrediging uit het opbouwen van een stad en het onderhouden van je bevolking. Met een beetje creativiteit kun je je eigen doel opstellen en telkens wat anders proberen. Door het concept van All Will Fall en de betonnen constructies is dit veel minder aan de orde. Je zult al snel de productiegebouwen kopiëren om de vreemde toename van voedselinname te kunnen bijhouden, terwijl je alles bij elkaar probeert te proppen. Ben je een echte engineer dan zul je waarschijnlijk met fantastische torens komen en haal je wel bevrediging uit je constructies. In dat geval moet je All Will Fall zien als een bouwgame, waarbij je ondertussen veel tijd kwijt bent aan het wachten op hout of andere bouwmaterialen, waardoor je een goede portie geduld moet hebben.