Game review: REPLACED review - Flitsen van grootsheid

Het leven van een Oostblokker

Het plot en diens protagonist in REPLACED is een grappig verhaal. Je speelt als het AI-model Reach, maar je zit gevangen in het lichaam van professor Warren. Nadat je ternauwernood een aanvaring met de corrupte politiedienst overleeft, heeft Reach één doel: terug het laboratorium in zien te raken om zo de dokter en zichzelf te scheiden. Echter, dat gaat niet vanzelf. Om terug te kunnen gaan naar de locatie waar het allemaal de mist in ging, moeten Reach en Warren zichzelf door taaie omstandigheden knokken en het opnemen tegen het corporate regime Phoenix Corp. die met een ijzeren vuist regeert. Tijd voor uitleg is er nauwelijks, dus moet je jezelf specialiseren in de taal die voor iedereen duidelijk is: geweld. En ja, onderweg kan je met deze explosieve uitspattingen wellicht een onschuldige ziel hier en daar uit de brand helpen.

De sombere realiteit staat centraal in REPLACED. Je bent niet per se de uitverkorene die alles beter gaat maken. Je bent onderdeel van de fallout. In cyberpunk-settings wordt de focus vooral gelegd op de zakelijke overlords en de op hol geslagen politieke systemen. Deze zijn zeker aanwezig, maar REPLACED plaatst het perspectief lager. Je ziet hoe de liegende overheden, corrupte legerdiensten en ander gespuis de alledaagse inwoners neersabelen om zelf krachtiger te staan. Het is onmogelijk om de game los te zien van alle narigheid, zowel in de huidige als in de verleden tijd, die Oost-Europa heeft moeten doorstaan. De val van de Sovjet Unie, de oorlog in Oekraïne, de kernramp van Tsjernobyl; deze historische evenementen hebben enorm veel slachtoffers gemaakt en die pijn zie je terug in de presentatie van REPLACED.

Hoewel het narratief van de wereld en diens inwoners goed werkt in REPLACED, kan ik me minder goed vinden in de ontwikkeling van Reach zelf. Een AI die vastzit in een mensenlichaam; dat klinkt op papier misschien interessant, maar het creëert vooral meer onduidelijkheid. Regelmatig kwamen er vragen in mij op: waarom heeft deze GPT-kloon een interesse hierin? Is het een gevalletje gemengde geesten? Spelen we daadwerkelijk wel als wie we denken? Misschien wel interessante vragen, maar als je telkens precies nul antwoorden krijgt en simpelweg moet roeien met de riemen die je hebt, dan gaat de interesse verloren. Een AI die leert een mens te zijn had kunnen werken, maar in REPLACED zijn de aanleidingen ervoor te vaak afwezig of ongeloofwaardig.

Echter, de grootste boosdoener in dit verhaal, is het tempo van REPLACED. Onze doelen zijn duidelijk en vanuit een praktisch oogpunt is het ook logisch dat we zo te werk gaan. Maar waarom moet dat in godsnaam soms zo tergend lang duren? Dikwijls heb je het idee dat bepaalde stukken in de game vooral de boel opvullen, maar daarmee ook het tempo onderuit halen. De dialogen voelen daarnaast niet altijd even sterk aan; zeker niet als je ze vergelijkt met de thematiek die ze proberen aan te snijden. Er mist met vlagen een bepaalde finesse. Het is moeilijk de vinger erop te leggen, want het is niet ronduit amateuristisch geschreven, maar soms lijkt de directe vertaling niet helemaal goed nuance over te brengen. Ja, REPLACED weet personages met kenbare karakters neer te zetten, maar ze zijn niet altijd even boeiend of passend. In combinatie met de sleur, kan het verhaal je zo nu en dan tegen komen te staan.

Pixel-Perfect

Het verhaal en de thema's van REPLACED dragen bij aan de algemene presentatie van deze actie-platformer. Uiteraard gaan we even stilstaan bij hetgeen dat opviel vanaf de allereerste trailer: de audiovisuals. Geloof me, ik ben redelijk uitgekeken op de pixel-art hype. Sinds de revolutie van deze visuele stijl die we zagen bij 2014's Shovel Knight hebben we diverse titels gezien met beeldschone pixels. De industrie is sindsdien ermee overspoeld en je moet van hele goede markten thuiskomen wil je opvallen anno 2026. Nou, Sad Cat Studios weet te leveren. REPLACED is een plaatje. De pixel-art in deze sidescrollers is grandioos. De kleuren spatten van je scherm af, het detailwerk is ongekend en de animaties geven de gehele bedoeling veel leven en karakter. Voor de graphics-freak is dit eigenlijk per definitie een must.

De ongeremde natuurgebieden worden afgewisseld met de sombere industriële omgevingen. Daarna is het weer tijd om je in de metropool te begeven, waar de lokale bevolking volop aanwezig is en waar de neonlichten je stimuleren om de winkels binnen te stappen. De realistische lichtinvallen, de stijlvolle keuzes in het design en het pakkende kleurenpalet scheppen een cyberpunk-wereld die doet denken aan de grootmachten van deze setting, zoals Bladerunner en Neo Tokyo, zonder ooit de eigen identiteit in te leveren. Dat allemaal terwijl de details van het sounddesign je volledig in de ervaring trekken. De knarsende sneeuw onder je laarzen, de luide chaos van de binnenstad, de synth-beats tijdens een actievolle achtervolging; deze wereld leeft en beeft.

Dit wordt bevestigd in de HUB van de actiegame. REPLACED is een titel die met hoofdstukken werkt en je dus telkens ergens anders heen stuurt, maar voordat we het gaan hebben over de kern van deze ervaring, wil ik je alvast meegeven dat er specifieke stukken zijn waar je terugkeert. Normaliter ben ik niet zo'n fan van HUB's die lukraak in games worden gepropt, maar in het geval van REPLACED werkt het voornamelijk in het voordeel van de speler. Je krijgt namelijk de kans om op je eigen tempo (al dan niet wederom een tikje traag) meer van de wereld te ontdekken en kennis te maken met de vele personages. De impact is meer voelbaar en het geeft de setting extra diepgang. Wanneer je deze sidequests voltooid, word je beloond met extra upgrades, zodat er ook nog eens een praktische reden is om jezelf hierin te verdiepen. Een sterk stukje gamedesign!

Cyber-punked

Terwijl je door deze wereld heen trekt, kom je in aanraking met de combat. Of je het nou opneemt tegen de gestoorde kannibalen of de wrede smerissen; Reach moet zichzelf zien te verdedigen tegen allerlei soorten dreigingen. In de basis is de combat van REPLACED vergelijkbaar met een 2D beat 'em up. Je beweegt jezelf van links naar rechts en probeert in de tussentijd zoveel mogelijk klappen uit te delen. Echter, Sad Cat Studios heeft afgekeken bij de Batman Arkham-games. Je krijgt middels visuele cues te zien wat een vijand van plan is te doen. Een 'gele' aanval valt te pareren, zodat je je combo verder kan voortzetten, maar een 'rode' aanval dien je te ontwijken. Wat volgt is een soort dans tussen verschillende patronen waarbij timing, positionering en executie van levensbelang zijn.

Dit is helemaal het geval wanneer je dieper in de game verzeilt raakt en te maken krijgt met diverse soorten vijanden. Uiteindelijk proberen sluipschutters aan de andere kant van het scherm je AI-chip onvrijwillig eruit te knallen, terwijl zware jongens met schilden ook een speciale aanpak vereisen. Deze variatie zorgt ervoor dat je constant je tactiek moet aanpassen; zeker omdat je gaandeweg nieuwe vaardigheden vrijspeelt die jouw leven een stukje makkelijker maken. Denk hierbij aan een handige pikhouweel om schilden mee open te barsten, terwijl jouw pistool gedurende weg ook een overdrive-functie kent, zodat je jezelf kan redden uit benaderde situaties.

In theorie klopt dit systeem als een bus. In de praktijk weet het niet altijd potten (en daarmee ook botten) te breken. Wederom komt de pacing van deze game om de hoek kijken. Ja, de vechtmoves zijn visueel interessant en de cinematische finishers zijn leuk om te bekijken, maar het voelt niet altijd even lekker in de gameplay. Terwijl je al drie knoppen hebt ingedrukt, zoals je 1-2-combo opgevolgd met een ontwijkingsrol en daarna een schot tussen de ogen om het af te ronden, is Reach nog bezig met stap uno en krijgt daarna een klap tegen z'n harses. Je zou denken dat een clanker in een mensenlijf prompts net wat sneller kan verwerken, maar dat is helaas niet het geval.

Machine Learning

REPLACED is een diepgaande cyberpunk-wereld rijk en je zou dan ook zeggen: die is rijp voor de verkenning. Nou ja, je weet misschien al wat ik ga zeggen. Naast het feit dat de gehele ervaring redelijk lineair is (logisch gezien het om een 2.5D sidescroller gaat) is de pacing van de verhalende momenten gecombineerd met het jog-tempo van Reach een nagel in de doodskist. In het begin heb je misschien nog het geduld om zo nu en dan een zijstraatje in te waggelen, maar zodra je uiteengestrekte wandelstraten doorloopt, snak je naar de running shoes. Sad Cat Studios neemt echt de tijd, maar respecteert daarbij niet altijd die van jou.

Overigens kom je niet overal te voet. Nee, in deze actieplatformer moet je ook klauteren, springen en puzzelen om bij het juiste gebied uit te komen. Sad Cat Studios doet hier veel goed. Er zijn verrassingsmomenten in de game te vinden, waarbij je elk hoofdstuk toch wel een nieuw platform- of puzzel-element voor de kiezen krijgt. Ze durven unieke systemen te hanteren om zo de basis naar een hoger niveau te tillen. Maar ja, Reach schiet hier ook niet op. En aangezien het om trial-and-error momenten gaat, kan je hier al snel koppijn van krijgen. In het begin is Sad Cat Studios nog vrijgevig met de checkpoints. Je komt razendsnel in de actie terecht en dat is hoe het hoort. Maar later in de game, waarbij je grote stukken moet overbruggen door bijvoorbeeld via een langlopende plafondpijp een diep gat over te steken, kan het meerdere minuten duren. En als je dan per ongeluk door een windje stoom van je sokken wordt geblazen; nou, dan breekt je cyber-klomp.

En tot slot komen we tot het onderdeel waar ik zelf al een beetje huiverig voor was: de bugs van REPLACED. Dit zijn ook cybernetische joekels, want ze drukken helaas een negatieve stempel op de ervaring. Zover we weten zijn er Day One-patches onderweg, maar we kunnen nu niet met zekerheid voorspellen dat ze alle technische mankementen uit REPLACED halen en dat zijn er nogal wat. Meerdere keren kwam ik progressie-blokkende glitches tegen, zoals het vastzitten in een menu of niet kunnen doorgaan naar het volgende gebied. Soms werden specifieke assets niet fatsoenlijk ingeladen, waardoor je het idee had dat je bepaalde scenes miste. Verder kon ook de combat finaal vastlopen, vooral wanneer een van je vaardigheden ineens geen last meer had van een cooldown timer en je vervolgens zonder foute bedoeling een lokale genocide pleegde. Ik vind het persoonlijk heel vervelend om technische fouten in een review hard af te straffen, zeker omdat ik hoop dat Sad Cat Studios die binnen een schappelijke tijd weet op te lossen, maar hoe het er nu naar uitziet moet er nog veel gebeuren, wil je REPLACED ervaren zonder onderworpen te worden aan een karige technische staat.