Warhammer Survivors review - De verslavende, maar ook langzame grind

Warhammer-games zijn er tegenwoordig in alle soorten en maten. Of je nu op zoek bent naar gruwelijk harde first-person shooters, grandioze RTS-titels of verhaalrijke RPG's; er is voor ieder wat wils. Auroch Digital, bekend van de Boltgun-games, breidt het gamende portfolio uit met de release van Warhammer Survivors. Op papier is dit een regelrechte homerun: Vampire Survivors ontmoet Warhammer, oftewel een recept voor succes. De uitvoering daarentegen is een ander verhaal; een kroniek waar we toch flink diep in de Lectitio Divinitatus moeten duiken om de sterke chapters te vieren, maar ook om de nodige ketterijen eruit te slopen.

Only in death does duty end

Mocht je simpelweg dienen als een Conscript in de Astra Militarum binnen de survivor-like games, laat ik je even in Imperial sneltreinvaart door de basis lopen. Zoals de naam wellicht al doet vermoeden, is een survivor-like erg losjes gebaseerd op een survivalgame, maar dan in een zeer primitieve vorm. Overleven is namelijk voor het grootste gedeelte je hoofdobjectief. Je beweegt je voort en je wapens vuren automatisch. Je hoeft je echt alleen te focussen op het zo lang mogelijk overleven, het verzamelen van XP, het vermorzelen van ongelovigen en het upgraden van de gear die je tijdens het strompelen treft.

Zo, nu ga je van Conscript naar Private. Nog steeds een groentje, natuurlijk. Bijna net zo groen als die krumpin' Orks. Maar een evolutie heeft in jouw ziel plaatsgevonden en daar zit ook net de kern van die verslavende gameplay in. Ja, survivor-like games klinken misschien in theorie een tikje suf, maar dat zijn ze allesbehalve. Ook in Warhammer Survivors word je getrakteerd op een gameplay-loop die je telkens doet hunkeren naar nog één potje. Er valt namelijk elke keer weer net iets meer progressie te boeken, waardoor dat apenbrein van je gestimuleerd wordt door alle kleurrijke toeters en bellen. Als je bekend bent met survivor-like games, dan weet je dit natuurlijk, maar dit zijn in principe casino's zonder het risico dat je al je zuurverdiende scrips om zeep helpt. Sterker nog, Warhammer Survivors is binnen te halen voor 7,49 euro en dat is in elk opzicht een koopje.

Want naast het feit dat de basis-gameplay goed in elkaar steekt, word je getrakteerd op een passieproject dat bol staat van liefde voor Warhammer. Zowel het 40,000-universum als de fantasierijke setting van Age of Sigmar worden volop benut en zelfs levels gebaseerd op de tabletop-projecten mogen genieten van tijd in de spotlight. Elke lore-fanaat kan hier z'n hart ophalen, genietend van de talloze referenties en speelbare personages. Tel daarbij op dat de presentatie meer dan charmant is met retro-visuals en een aantal bangers in de soundtrack en dan vormt het toch snel de ideale game om even casual op te starten.

The dead do not rest; they wait

Aan de ene kant is het voor mij makkelijk om als een Missionary de goede kanten van Warhammer Survivors te belichten. Maar aan de andere kant is het ook verschrikkelijk moeilijk om de survivor-game niet direct te vergelijken met de God-Emperor binnen dit genre: Vampire Survivors. Kijk, als je in hetzelfde genre als de grondlegger, maar ook dezelfde engine gaat werken, dan wordt het vrijwel onmogelijk om de projecten niet naast elkaar te leggen en conclusies te trekken. En een paar van deze eindoordelen zijn niet per se in het voordeel van Warhammer Survivors.

Vooropgesteld, het zijn geen grove overtredingen waardoor Auroch Digital zonder pardon in de Penitent Engine wordt geplaatst. Maar het zijn wel onderdelen die afbreuk doen aan je plezier en wellicht de angel uit je playthrough halen. Zodoende, het is tijd om te praten over de grind. By the Hammer, wat kost het soms moeite om simpelweg een level, personage of upgrade vrij te spelen. Waar je in Vampire Survivors continu wordt bedolven onder achievements, upgrades, nieuwe wapens, geheimen en allerlei andere items die jouw gevoel van progressie waarborgen, is Warhammer Survivors hier een stuk stugger in. Je kan in sommige instanties meerdere keren tot het randje gaan, echt je best doen om een goede run neer te zetten en wat je ervoor terugkrijgt, staat vaak niet in verhouding met de moeite die je erin steekt.

En dan moet je nagaan: Vampire Survivors was beschikbaar in 2021 via Steam Early Access. Auroch Digital had wel meerdere jaren de tijd om te kijken hoe men het pad voor ze had uitgestippeld en dan om nat te gaan op balans en pacing, is een tikje teleurstellend. Net zoals het feit dat Warhammer Survivors uiteindelijk weinig doet om het genre vooruit te helpen. Is dit per definitie een zonde? Nee, dat niet. Maar als je kijkt hoe andere entrees binnen dit genre, zoals Halls of Torment, Deep Rock Galactic: Survivor en Brotato, wel de risico's namen om nieuwe hoogtes te bereiken, kan ik het gevoel niet ontsnappen dat er meer in het vat zat voor Warhammer Survivors.

Tuurlijk, er zijn een aantal nieuwigheden, zoals het opbouwen van een squad tijdens een run en het wisselen tussen de twee tijdperken, maar ook hier voelt de poging tot nieuwe stappen zetten beperkt. Zeker aangezien je te maken hebt met zowel Warhammer 40,000 als Age of Sigmar, maar die op bijna geen enkele wijze te combineren zijn, op een minuscuul stukje metaprogressie na. Geen idee of het absoluut uit den boze is volgens de officiële Warhammer guideline-bijbel, maar hopelijk weet Auroch Digital hierop terug te komen middels updates en patches. Je weet namelijk wat ze zeggen bij de Imperial Guard: innocence proves nothing.