Preview: Paralives – Een droomstart met wat kinderziektes

Het jaar is 2019. Tijdens de eerste Wholesome Direct werd een kleine indiegame genaamd Paralives onthuld. Een life sim die zich als nieuwe optie wilde toevoegen aan een genre waar De Sims jarenlang vrijwel alleenheerser was. De game trok meteen mijn aandacht. Er was nog niet veel te zien, maar het idee dat één persoon in eerste instantie de concurrentie met EA wilde aangaan, vond ik oprecht bewonderenswaardig. Nu, zeven jaar later, is Paralives eindelijk in early access verschenen. Het team is inmiddels gegroeid van één persoon naar vijftien ontwikkelaars en klokslag 16:00 zat ik klaar om de game zelf uit te proberen.

Kom aan in Melino

Paralives begint met een korte tutorial in de trein. Daar leer je hoe de besturing werkt en hoe je bepaalde acties uitvoert. Tegelijkertijd maak je kennis met een aantal vooraf gemaakte Parafolk, de personages van deze wereld. Vervolgens krijg je de keuze om met een bestaande familie te spelen of zelf een huishouden te maken in de Paramaker. Ik vind deze introductie verrassend sterk uitgewerkt. Normaal gesproken begin je in een life sim direct met het maken van je familie, maar hier krijg je eerst de kans om alvast kennis te maken met een paar inwoners van Melino. Daardoor voelt de wereld meteen iets levendiger voordat je zelf aan de slag gaat. Het was bijna vreemd om na al die jaren trailers en updates eindelijk zelf met Paralives aan de slag te gaan. Juist omdat de game zo lang vooral als belofte bestond, maakt zelfs die eerste treinrit al indruk. Je krijgt niet alleen een tutorial voorgeschoteld, maar ook meteen het gevoel dat je langzaam een nieuwe life sim-wereld binnenstapt.

De Paramaker is uitgebreid en geeft je veel vrijheid om je Parafolk vorm te geven. Met verschillende sliders pas je gezichten, ogen, lichaamsbouw, spier- en vetpercentage, armen en benen aan. Mijn persoonlijke favoriet is de lichaamslengte-slider. Die maakt Parafolk meteen een stuk gevarieerder, omdat niet elke volwassen bewoner automatisch exact dezelfde lengte heeft. In het begin is het wel even wennen als je andere life sims gewend bent. Je moet eerst ontdekken waar elke slider precies voor dient, maar zodra je dat doorhebt, kun je er verrassend veel mee. Ook is er al een aardige selectie aan kleding en haarstijlen beschikbaar. Het mogen er op termijn wat meer worden, maar voor een game die net in early access is gegaan, ziet de kwaliteit er al sterk uit. Daarbovenop heb je een color wheel waarmee je kleding precies de kleur kunt geven die je wilt. Ook de tattoo-tool is uitgebreid. Je kunt tatoeages vrij op het lichaam plaatsen en groter of kleiner maken. Als je graag personages maakt, of in dit geval Parafolk, kun je hier makkelijk uren in kwijt.

Lore en easter eggs galore

Ook de bouwers worden verwend in Paralives. Je kunt muren letterlijk buigen om unieke vormen te creëren en je bent niet afhankelijk van een vaste grid om meubels of andere objecten in huis te plaatsen. Dat geeft meteen veel meer vrijheid bij het bouwen en inrichten. Ben je, net als ik, niet per se de grootste bouwer? Dan zijn er ook een aantal prachtige pre-built huizen en appartementen om uit te kiezen. Zodra je huis staat of ingericht is, kun je Melino gaan verkennen. Het dorp zit vol lore, easter eggs en zelfs een speciaal geheim dat je kunt ontdekken in de oude ruïnes.

Deze features maken het meteen leuk om rond te lopen en te kijken wat er allemaal onder het oppervlak schuilgaat. Zo zie je bij het huis van de Pelletiers dat er voor hun perceel met grote letters “leugenaar” op de grond is geverfd. Dat doet vermoeden dat er achter het perfecte familieplaatje meer speelt dan je op het eerste gezicht zou denken. Ook bij de Patels lijkt er iets aan de hand. Hun huis is rommelig, versloft en een lege tienerkamer roept meteen vragen op; zeker omdat er nergens in Melino een mogelijk kind te bekennen is. Het enige jammere is dat de basis voor deze lore al duidelijk zichtbaar is, maar je er op dit moment nog niet heel veel mee kunt doen. Daarvoor moeten in toekomstige updates nog functies worden toegevoegd. Toch is het fundament er absoluut en het heeft mij vooral nieuwsgierig gemaakt naar wat het team in de toekomst met deze verhalen wil doen.

Early Access vergt geduld, maar Paralives is het waard

Natuurlijk is een Early Access-game geen Early Access-game zonder bugs en glitches. Ik kwam ze dan ook zeker tegen. Zo bleven mijn Parafolk denken dat ze buiten naar het toilet waren gegaan of buiten hadden gedoucht, terwijl ze gewoon netjes een dak boven hun hoofd hadden. Ook verscheen er ineens een willekeurig bureau voor mijn huis, dat ik pas kon verwijderen nadat ik de game opnieuw had opgestart. Andere Parafolk lopen soms wat doelloos door Melino en lijken op het eerste gezicht weinig met elkaar te praten, tenzij je zelf het contact initieert. Je kunt daar moeilijk over doen, maar het heet niet voor niets Early Access. Bovendien is het team zichtbaar proactief bezig met het oplossen van bugs. Dat maakt het makkelijker om zulke kinderziektes door de vingers te zien.

Wel hoop ik dat sommige mechanics inParalives de toekomst verder worden verbeterdof uitgebreid. Zo lijken de genen van kinderen nog niet helemaal goed te werken. Mijn eerste Parafolk kreeg net haar eerste baby, maar die leek bij lange na niet op haar of haar partner. Ook het communicatiesysteem mag wat mij betreft nog groeien. In plaats van zelf een specifieke sociale actie te kiezen, werk je in Paralives met kaarten waarop gespreksopties staan. Dat voelt uniek, maar ook wat beperkt. Na verloop van tijd had ik al meerdere keren dezelfde grap over nucleaire energie gemaakt of dezelfde knipoog gegeven. Het systeem heeft potentie, maar heeft meer variatie nodig om op lange termijn interessant te blijven.

Voorlopig oordeel van Jolien Mauritsz

Paralives is nog duidelijk in ontwikkeling, maar de basis staat als een huis. De Paramaker is uitgebreid, het bouwen voelt heerlijk vrij en Melino zit nu al vol kleine details die nieuwsgierig maken naar de toekomst. Vooral de hoeveelheid liefde en aandacht die in deze Early Access-versie zit, valt meteen op. Tegelijkertijd moet je wel geduld hebben. Bugs, beperkte sociale interacties en systemen die nog niet helemaal uitgewerkt zijn, horen op dit moment bij de ervaring. Toch voelt Paralives niet als een lege belofte. Het voelt als een game met een duidelijke visie, een team dat luistert en een wereld die de komende jaren alleen maar interessanter kan worden.