Big Hops review - Grote stappen, snel thuis
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar zouden we dan eindelijk aan de voorgrond staan van de 3D-platformer renaissance? De grote jongens komen op de proppen met Donkey Kong Bananza en Astro Bot, terwijl de indies ook een bijdrage weten te leveren in de vorm van diverse passieprojecten. Het is een heerlijk genre en ik ben dan altijd wel te porren voor een nieuwe entree. Zie hier: Big Hops van Luckshot Games. Deze onafhankelijke ontwikkelaar is vocaal geweest in de ambitie: laat de gameplay-systemen weer de hoofdrol pakken. In de review van Big Hops lees je over de sprongkracht van deze titel.

Op pad
We beginnen ons avontuur in de thuisbasis van onze groene vriend Hop en zijn zusje. Na een tijdje ravotten is het weer tijd om naar huis te verkassen, maar er is een probleempje: Hop komt in een wormgat terecht, waarin hij een aanvaring beleeft met de sluwe geest Diss. Hij zadelt je op met een 'belangrijke' missie, terwijl Hop eigenlijk gewoon terug naar zijn familie wil. Echter, om weer de weg naar de vijver te vinden, zal hij zijn trots aan de kant moeten schuiven en een ongemakkelijke alliantie aan moeten gaan. Gelukkig komt hij al snel een oude wasbeer tegen die hem aanbiedt naar huis te brengen. Daarvoor heeft hij drie onderdelen nodig om zijn vliegschip te repareren. En zo geschiedde begint Hop zijn reis door drie verschillende werelden.
Laat ik voorop stellen dat Luckshot Games echt wel de moeite heeft gestoken in de presentatie van de game en diens narratief. Het is een kleurrijke bedoeling met een zachte uitstraling en charmante designs, waarbij vooral de personages er bijzonder verfijnd uitzien. De muziek is volop aanwezig en Big Hops bevat zelfs de nodige voice-acting om de immersie naar een hoger niveau te tillen. Er is hier alleen wel een klein probleempje aanwezig: het verhaal an sich is simpelweg niet interessant.
Het is een vrij ongeïnspireerd plot, waarin je wordt doodgegooid met tamme personages en de clichés in het schrijfwerk stapelen zich al snel op. Het is niet door en door slecht, maar he is wel - met een gebrek aan een beter woord - behoorlijk saai. Dit was allemaal niet zo'n probleem geweest, als het verhaal zich naar de achtergrond zou verplaatsen en je vooral bezig bent met de core gameplay. Maar dat is niet helemaal het geval. Luckshot Games wil echt graag dat je in dit verhaal duikt en alles wat je in de game doet, is verhaalgedreven. Het resultaat is een moeizaam tempo en een gebrek aan motivatie om door te spelen.

Hop, hop, hop, kikker in galop
Zonde, want de platformer-gameplay is dan wel weer van grote klasse. Het moment dat je met Hop door het bos banjert en uitprobeert wat voor soort moves hij in huis heeft, overvalt je een gevoel van nostalgie. Alsof je Super Mario 64 weer voor de eerste keer opstart. De gelijkenissen zijn niet te negeren, maar het resultaat blijft hetzelfde: de bewegingsvrijheid in Big Hops maakt de game. Je duikt, springt, zwaait en rolt door de levels heen, waarbij je snelheid kan inzetten om nog meer momentum op te bouwen. Het voelt enorm goed om in deze game lekker los te gaan met de movement-tech.
Daarbij heeft Luckshot Games ook de beslissing genomen om volop in te zetten op het feit dat we spelen als een amfibie met een lange tong. Je gebruikt die slijmerige lasso om voorwerpen te pakken, jezelf te lanceren, sloten open te kraken en nog veel meer. Er komt heuse creativiteit kijken bij de invulling van deze mechanics en dat kan ik wel waarderen. Go hard or go home en als we het hebben over kikkerachtige praktijken, dan scoort Big Hops een dikke voldoende. Redelijk niche lijkt mij, maar toch. Het creëert een eigen identiteit binnen de vele indiegames die we al op de backlog hebben staan.
Als pad zijnde kan je verder ook gebruikmaken van insecten en groentes. In het geval van de knapperige sprinkhanen of sappige muggen, krijg je extra stamina, zodat je verder kan klimmen. Niet enorm nuttig, maar soms geeft het de speler net dat die boost om een listigere platform-uitdaging (niet geheel volgens de regels) te voltooien. De items vol vitamines - ook wel groentes genoemd - bieden vaak meer originaliteit. Je kan deze voorwerpen oppikken en tegen de muur gooien, zodat je weer nieuwe mogelijkheden krijgt om je platform-kunstjes uit te voeren. Zo kan de cactusvrucht een trapeze voor je ontwikkelen en weet de pittige rode peper met diens ontvlambaarheid nieuwe paden los te branden. Het geeft de gameplay van Big Hops een nieuwe dimensie; wat bonuspunten zijn in mijn ogen.

Zo groen als een kikker
Maar lieve lezer, dit is een review met twee kanten. Moet ook wel, aangezien Big Hops een game is met twee gezichten. Ja, het verhaal is niet best, maar de gameplay daarentegen is erg sterk. Als het zo was gebleven, had Luckshot Games nog op een hoge score kunnen rekenen. Er zijn immers veel hooggewaardeerde games met een slaapverwekkend narratief en toffe gameplay (of vice versa). Maar helaas zijn er nog een aantal punten, waar spelers rekening mee dienen te houden.
Zo kom je terecht in grote open levels, waarin je moet ronddwalen op zoek naar je volgende point of interest. Het aanstaande moment in het verhaal. Deze open gebieden hebben niet veel te bieden. Je dwaalt rond, beleeft plezier door als Salamander Sonic op hoge snelheid trucjes uit te voeren, maar er is simpelweg zo weinig te beleven. Dit is geen game over isolatie, dus deze kale stukken grond helpen de game niet verder. Het had Big Hops absoluut niet misstaan als ze de boel compacter hadden gehouden. Al is dat ook niet een oplossing voor alle problemen.
Je komt namelijk hier en daar set pieces tegen in de game. Specifieke routes die je moet afleggen, geheime locaties waarin je moet gaan speuren, enzovoorts. Vaker dan niet valt het leveldesign hier tegen. De puzzels zijn niet interessant, de platform-uitdagingen an sich missen verfijning en soms krijg je te maken met systemen die ronduit irritant zijn om doorheen te spelen. Denk aan geforceerde, trage stealth-mechanics of janky precisie-platforming met tijdsdruk. Dan kan de kern-gameplay in de vorm van platforming nog zo goed zijn, zonder leveldesign die dit echt ondersteunt, beleef je genoeg momenten in Big Hops die je liever kwijt dan rijk bent.
Het eindoordeel van Bram Noteboom
Big Hops is een game wiens centrale systemen uitstekend zijn uitgewerkt, maar uiteindelijk de speler te weinig prikkelen om echt door te zetten. Als je puur en alleen Big Hops hebt aangeschaft voor de spetterende 3D-platformer gameplay, dan ga je jezelf prima vermaken. Je voelt je net Mario met een kikker in z'n bil en de knusse visuals geven je kleurrijke omgevingen om doorheen te banjeren. Echter, mocht je op zoek zijn naar strak leveldesign, een vermakelijk narratief en genoeg redenen om echt flink wat uren erin te pompen, dan kwaakt Big Hops een negatievere toon tegen je aan. Het is zonder meer een typische debuutgame in het 3D-platformer-genre, die zowel fantastische potentie als leerpunten voor Luckshot Games door weet te vertalen naar een vermakelijke titel met de nodige kanttekeningen.
- Voldoende
- Movement voelt waanzinnig goed aan
- Charmant vormgegeven en geen smetje op performance-niveau
- Gaat volledig in op diens kikkerachtige principes
- Unieke mechanics in de vorm van klimbare groentes
- Een ode aan de platformers van de oude stempel
- Verhaal is niet boeiend genoeg als een leidende factor
- Open levels hebben te weinig bezienswaardigheden
- Leveldesign mist finesse
- Hier en daar wat bugs (niet de eetbare)
Waar Bram ooit begon als groentje, staat hij inmiddels aan de frontlinie en stuurt hij het redactieteam aan als Content Manager. Hij is overal op, en in, de site terug te vinden: van spraakmakende nieuwsberichten en eigenzinnige reviews tot cataloguswerk en PR. Mocht hij een keer niet met Gameliner bezig zijn, wat zelden voorkomt, dan verliest hij zich in de wereld van horrorgames, actie-RPG’s en sci-fi first-person shooters.
In dit artikel
Je moet eerst inloggen om deze game aan je favorieten toe te voegen.
Ontwikkelaar:
Luckshot Games
Uitgever:
Luckshot Games
Release:
12 januari 2026
Reviewscore:
Platforms:


