Cozy Caravan review - Begint het jaar schattig

2026 is nog maar net begonnen en er is nu al een nieuwe cozy game verschenen: Cozy Caravan. In deze game speel je als een schattig diertje in een wereld vol vriendelijkheid, koken en een rondreizende bazaar. Met alle onrust die zich momenteel in de echte wereld afspeelt, wilde ik graag in deze pc review ontdekken of Cozy Caravan in de running is voor beste cozy-game van het jaar, of dat de schattigheid misschien toch wat gebreken verbergt. Klaar voor mijn mening in een cozy jasje? Dit is de Cozy Caravan recensie gespeeld op pc.

Je ‘favoriete’ tante zet je aan het werk

De game begint met het maken van je personage, waarbij je kunt kiezen welk dier je wilt zijn. Van de klassieke honden en katten tot capibara’s, otters en zelfs axolotls: de keuze is verrassend groot. Het enige kleine minpuntje is dat er niet meer kleurvariaties beschikbaar zijn, maar eerlijk is eerlijk, als ik als otter mag spelen ben ik al snel tevreden.

Na het maken van je personage begin je in Fellowood Acres, waar je samen met je beste vriend Bubba de kikker een rustig bestaan leidt. Die rust is echter van korte duur wanneer je ‘favoriete’ tante Mads je een brief stuurt. Haar caravan zit in de problemen en ze vraagt jou en Bubba om haar te helpen het gilde te redden. Uiteraard zeg je ja en begint de tutorial.

In de tutorial leer je alles wat je moet weten, van de besturing tot de verschillende activiteiten die je kunt ondernemen. Je helpt inwoners met oogsten, zoekt verloren voorwerpen en leert hoe je je eigen marktkraam beheert. Als kers op de taart leer je ook zwaaien, wat verrassend genoeg één van de belangrijkste mechanieken van de game blijkt te zijn.

Alles wordt simpel en duidelijk uitgelegd en zodra je Fellowood Acres verlaat, weet je precies wat er van je verwacht wordt.

Fijn en simpel

Na de tutorial word je de wereld ingestuurd om je eerste bazaar voor te bereiden. Het spel raadt aan om eerst naar Basslebrook te gaan, waar de Guild Rep Arthur woont. Bij hem kun je allerlei upgrades kopen voor je caravan, zoals een grotere rugzak, extra marktkramen en nieuw keukengerei om meer gerechten te bereiden. Deze upgrades koop je niet met geld, maar met vriendschapspunten. Die verdien je door je marktkraam te runnen, sidequests te doen, minigames te spelen en vooral door te zwaaien.

Zwaaien is opvallend krachtig: je hoeft niet eens bijzonder goed te presteren op de markt. Door simpelweg door dorpen te lopen en iedereen te begroeten, verzamel je al snel genoeg punten. Dat geeft je de vrijheid om te spelen zoals jij wilt. Of je nu focust op koken en verkopen, of liever iedereen helpt met hun problemen, alle routes leiden uiteindelijk naar dezelfde beloningen.

Cozy Caravan is in de basis een simpele en vooral fijne ervaring. De besturing werkt soepel op de Steam Deck: je beweegt met de stick, pakt dingen op en praat met NPC’s door op A te drukken, legt objecten neer met B en zwaait met X. De game ziet er ontzettend schattig uit en op een kleine hapering na had ik geen technische problemen.

Het enige echte ongemak zit in de quest tracking. In plaats van een duidelijk menu moet je via de kaart naar een ansichtkaart van het dorp gaan, die omdraaien en daar per locatie kijken welke quests actief zijn. NPC’s blijven echter ook zichtbaar na de quest, maar dan zonder uitleg, wat het allemaal wat omslachtig maakt.

Eentonigheid sluipt erin

Tijdens het reizen met je kar kom je allerlei locaties tegen waar je dieren kunt helpen. Zo is er een melkbar waar je milkshakes serveert en een bar in Basslebrook waar je de uitbater ondersteunt. Er is genoeg te doen en er zijn voldoende nieuwe plekken om te ontdekken, maar toch sluipt er langzaam eentonigheid in. Niet zozeer door de taken, want herhaling hoort bij cozy games, maar vooral door de NPC’s.

Op een paar uitzonderingen na hebben veel personages nauwelijks persoonlijkheid. Ze herhalen steeds dezelfde zinnen en geven enkel hints over de volgende quest, totdat je die voltooit en ze doorschakelen naar de volgende. Zelfs de tekst blijft identiek, wat jammer is, want iets meer variatie zou de wereld veel levendiger maken. De enige personages met echt unieke dialogen zijn je tante, met wie je vooral via brieven communiceert, en Bubba. Bubba spreekt in een speciaal dialect waardoor zijn tekstballonnen alleen zijn naam tonen, terwijl jouw personage zijn woorden vertaalt. Het is ontzettend schattig bedacht, maar het benadrukt ook hoe leeg de rest van de cast soms aanvoelt.

Ook de soundtrack draagt bij aan dat gevoel. Er zijn slechts een paar nummers: één voor het rijden met je kar, één voor de markt en één voor de avond. Ze zijn rustgevend en passen bij de sfeer, maar na verloop van tijd was wat meer variatie welkom geweest.

Cozy Caravan is uiteindelijk een charmante, lieve en fijne game, maar wel eentje die het beste tot zijn recht komt in korte speelsessies. Het is een warme, gezellige ervaring die je met plezier oppakt, maar niet per se uren achter elkaar blijft spelen, wat jammer is want de game is voor de rest de ideale cozy game.