Game review: Cthulhu: The Cosmic Abyss review - Corrumperend sterk

Into the Abyss

Vooropgesteld, ik ben niet geheel onbekend met games die zijn voortgevloeid uit H.P. Lovecrafts gedachtengoed. In mijn drieënveertig jaar heb ik vaker de sprong in het diepe gemaakt, de ene keer met meer succes dan de andere. Het concept van Cthulhu en de diepgewortelde mystieke verhalen omtrent deze kosmische entiteit blijven desondanks aan me trekken. Het intrigeert me, het lokt me, het zuigt me keer op keer de diepte in. Zo ook Cthulhu: The Cosmic Abyss, een first-person atmosferische investigation thriller waarin alles valt of staat met uitvoerige research en daaruit voortvloeiende keuzes.

De keuzes worden gemaakt door protagonist Noah Williams, een Ancile-agent met een voorgeschiedenis wanneer het om occulte zaken gaat. Samen met zijn partner Elsa Royer en AI companion KEY wordt Noah uitgezonden richting een onderzeese mijnbouwfaciliteit, waarvan de crew spoorloos is verdwenen. Nu vergt het niet zo heel veel inbeeldingsvermogen om te bedenken wat hier aan de hand is, maar Cthulhu: The Cosmic Abyss laat ondanks deze dead giveaway de hersenen met regelmaat harder kraken dan een onderzeeër onder atmosferische druk. Dat er wat aan de hand is, daar bestaat namelijk geen twijfel over. Maar antwoorden op wat er precies gebeurd is en hoe dit alles effect gaat hebben op Noah en zijn psyche, daarvoor neemt Cthulhu: The Cosmic Abyss uitgebreid de tijd om dat te ontplooien.

Geef het tijd...

Om heel eerlijk te zijn: Cthulhu: The Cosmic Abyss deed het eerste halfuur vrij weinig om me binnen te halen. Het was niet direct beet, zogezegd. Ontwikkelaar Big Bad Wolf leek aanvankelijk de focus te veel te leggen op het uitrollen van een (op dat moment) verwarrende tutorial, waar iets meer backstory wellicht beter was geweest. De intro deed me weinig sympathiseren met protagonist Noah en liet me vooral afvragen waarom het scannen van objecten met mijn sonar, inladen van gevonden samples voor specifieke scanresultaten en het sorteren/pinnen van aanwijzingen op een mentaal prikbord zo enorm veel nadruk verdiende. Achteraf bleek het toch een logische keuze. Het gros van de tijd ben je in Cthulhu: The Cosmic Abyss bezig met exact dat: analyseren, extrapoleren en concluderen

De crux schuilt hem namelijk in het vergaren van zo veel mogelijk aanwijzingen omtrent de verdwijning van de crew van het desolate PIT Station, terwijl kosmische krachten onrust zaaien in Noahs immer aftakelende brein; een van de speerpunten waar Cthulhu: The Cosmic Abyss hevig op leunt. Noah heeft namelijk een persoonlijke connectie met The Great Old One en elke handeling die Noah onderneemt, corrumpeert zijn brein mogelijk verder. Qua gameplay levert dit interessante ontwikkelingen op. Iedere chapter schotelt meerdere plannen van aanpak voor, maar niet elke aanpak werkt in het voordeel van Noahs mentale corruptie. Het is uiteindelijk elke keer een gok, gezien je achteraf pas meekrijgt welke kant de psychische medaille op valt. Spoiler alert: het pad naar corruptie is vaak het makkelijkste.

Ongescand moeilijk

Nu zeg ik ‘makkelijkste’, maar als Cthulhu: The Cosmic Abyss iets niet is, dan is het makkelijk, welke modus je ook verkiest. Investigation Mode laat je geheel vrij om alle aanwijzingen en hints zelf te vinden, terwijl Exploration Mode je iets meer handvatten aanreikt, maar de ervaring heeft me geleerd dat zelfs de laatste geen cakewalk is. Zorgvuldigheid is een must en het verschil tussen een prikbord vol losse hints en correcte conclusies op cruciale vraagstukken wordt nochtans bepaald door goed onderzoek. Elke gemiste hint kan je eindeloos laten zoeken naar een oplossing, waarbij het risico op corruptie in je eigen brein met de seconde groeit. Achteraf is het dus niet verwonderlijk dat de tutorial je direct in het onderzoeks-diepe gooide. Zonder deze basiskennis – plus het veelvuldig toepassen ervan - kom je letterlijk geen steek verder in Cthulhu: The Cosmic Abyss.

Sinds we toch al eerlijk tegen elkaar zijn, de diepgang van het onderzoek aspect heeft me meermaals tot wanhoop gedreven. Soms vergt het ontdekken van een aanwijzing zo’n specifieke zoekmethode dat het vinden ervan eerder geluk dan wijsheid is. Het veelvuldig scannen met de sonar wordt door Big Bad Wolf als raadzaam beschouwd – iets wat ik absoluut onderstreep – maar Cthulhu: The Cosmic Abyss vereist ook nog eens dat je zeer specifiek scant, waarbij een hint alleen resoneert met een karakteriserend sample. Heb je niet de juiste sample in je sonar geladen? Dan is de kans groot dat je er straal aan voorbij loopt. Trust me, I did. Multiple times.

Gelukkig doet Cthulhu: The Cosmic Abyss je ook hier een handreiking, mocht je deze willen aanvaarden. Deze handreiking biedt men in de vorm van KEY, een kunstmatige intelligentie die Noah bijstaat in zijn fysieke (en mogelijk mentale) afdaling en een hulptool in het verbinden van de aanwijzingen die je al hebt opgedaan. KEY kan je helpen met het trekken van de correcte conclusies of het sturen richting een mogelijke oplossing voor een omgevingspuzzel, maar zal nooit de oplossing op een dienblad voor je presenteren. Dit zorgt ervoor dat Cthulhu: The Cosmic Abyss nooit te makkelijk wordt, maar wel iets toegankelijker. Ik heb er in ieder geval gretig gebruik van gemaakt. Zo ben ik toch nog gezwicht voor A.I.

Corrupted by beauty

Maar goed, mede dankzij de hulp heb ik wel de tijd kunnen nemen om de grafische pracht van Cthulhu: The Cosmic Abyss in me op te nemen. Even een stapje terug, niet mezelf blindstarend op een detail, maar het grotere plaatje bekijken. En jongens, wat valt er dan veel moois te zien. Omwille van spoilers kan ik hier helaas niet a te diep op ingaan, maar Cthulhu: The Cosmic Abyss neemt je mee naar plekken waar iedere Lovecraft-fan alleen maar van heeft kunnen dromen en laat je dingen zien waar je tot op heden alleen maar een mentaal plaatje van hebt kunnen maken. Met behulp van de Unreal Engine 5 levert Big Bad Wolf vergezichten van kosmische proporties, zonder dat het een UE5 stotterbende wordt. Alleen daarvoor verdient men al hulde.

Maar ook de manier waarop het plot ontrafeld en verteld wordt, mag geprezen worden. Sterk afhankelijk van de keuzes die je gedurende zes hoofdstukken maakt, komt alles tot een climax in het laatste, zevende hoofdstuk, waarin morele keuzes worden voorgeschoteld die zwaar beïnvloed worden door de mentale corruptie die zich over Noahs brein heeft verspreid. De impact hiervan valt of staat uiteraard met een goede overdracht van de urgentie en daarvoor heb je capabel acteertalent nodig en laat Cthulhu: The Cosmic Abyss ook daarover beschikken. Mede dankzij puik acteerwerk en een sterke stemmencast voelt Cthulhu: The Cosmic Abyss aan als een interactieve speelfilm waar je het liefste nooit meer uit vertrekt. Maar goed, dat kan ook de corruptie in mijn brein zijn die me dat laat zeggen.