Game review: INDUSTRIA 2 review - Industriële devolutie

Een zure appel

Om maar meteen met de zware, industriële deur in huis te vallen: nee. Ik kan er een heel kulverhaal omheen breien - wat ik zo meteen alsnog ga doen - maar ik kan er heel kort in zijn. Industria 2 is in diens huidige staat niet de sequel waar je al vijf jaar op hebt zitten hopen. Mocht je Industria 2 puur willen spelen om te zien hoe Bleakmill het verhaal van vijf jaar geleden voortzet, dan ben je uiteraard vrij in de keuze om er toch vijfentwintig euries op kapot te slaan, maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. Industria 2 is op het moment van schrijven op meerdere fronten een rommeltje.

Op een van die fronten hoort het overigens een zooi te zijn. Sinds de cliffhanger van de originele Industria is de situatie er namelijk niet veel beter op geworden en de invloed van ATLAS viert nochtans hoogtij. Voor protagoniste Nora is dat dubbel zuur. Zij wil namelijk niets liever dan terugkeren naar 'haar' Oost-Berlijn, maar tegelijkertijd weet ze dat ze behoorlijk debet is aan haar huidige predicament. Levend met de wetenschap dat zij deze A.I. mede op poten heeft gezet en dat haar toenmalige partner-in-crime Walter Rebel inmiddels door ATLAS is geabsorbeerd, doet haar beseffen dat ze door de zure appel heen zal moeten bijten en ATLAS op non-actief moet krijgen om nog enigszins uitzicht te houden op een terugkeer naar huis.

Het zoet en het zuur

Vooral het voortborduren op het bestaande plot is vooralsnog de enige reden om Industria 2 op dit moment al toe te voegen aan je wishlist of bibliotheek, alsmede de mogelijke hoop dat Bleakmill de nodige stappen zet om de vijf uur durende tocht door de Nordvold regio's Langebbe en Vevelstad aangenamer te maken. Verhaaltechnisch heeft Bleakmill al een tijdje goud in handen en daarmee ook de fundering om van Industria 2 een intrigerende first-person action adventure te maken. Jarenlang hebben we het aan onze verbeelding over moeten laten om te bepalen hoe Nora vervolg zou moeten geven aan haar emotioneel loodzware taak. Dat Bleakmill zelf daar nu uiteindelijk in wenst te faciliteren, vormt het vleugje zoet tussen de zure happen door.

De zure happen zijn helaas wel degene die de smaakpapillen behoorlijk overbelasten. Ondanks de solide fundering die in 2021 is gestort en de bouwtekeningen die men in de afgelopen vijf jaar heeft uitgewerkt, lijkt Bleakmill behoorlijk moeite te hebben gehad met het op tijd opleverklaar krijgen van Industria 2. In plaats van een volledig gemeubileerde woning, treffen we op het moment van schrijven veelal een sausklaar appartement aan waarvan de indeling soms de logica tart. Om het voor nu even bij gaming termen te houden: Industria 2 verkeert vooralsnog in een Early Access staat.

Groot onderhoud wordt geadviseerd

De meest opvallende factoren die daaraan bijdragen zijn gelukkig relatief eenvoudig te fiksen, al neemt dat niet weg dat ze voor nu de ervaring behoorlijk negatief kunnen beïnvloeden. Het ontbreken van visuele assets en de onverklaarbare aanwezigheid van placeholders roept momenteel wel de nodige vraagtekens richting het adres van Bleakmill op, alsmede het enorme verschil tussen de in het verleden getoonde UE5 pracht en de huidige grafische staat waarin Industria 2 van tijd tot tijd verkeert. Ook op het gebied van audio mixing slaat Industria 2 met regelmaat de plank faliekant mis, waarbij menig level kennelijk een harde cut-off drempel bevat waarin de achtergrondaudio of de stem van je gesprekspartner abrupt wordt afgebroken. Soms mag je zelfs al blij zijn dat je dialoogaudio te horen krijgt.

Maar goed, dat valt allemaal te tweaken, al is het wel van cruciaal belang dat Bleakmill dit op korte termijn doet. Afgekapte audio en ontbrekende assets zijn namelijk stuk voor stuk immersie brekende issues, net als de overdaad aan zwevende items en het hoge copy/paste gehalte van texture assets die met enige regelmaat een doorn in het gameroog kunnen vormen. Wat wellicht iets minder snel te tweaken valt, is het slordige leveldesign waar Bleakmill zich geregeld schuldig aan maakt. Geen enkele verhalende, lineaire shooter zou moeten uitpuilen van lege corridors die absoluut niks toevoegen aan de ervaring, maar Industria 2 zit er tjokvol mee. Als je het mij vraagt doet deze 'uitnodiging tot exploratie' eerder afbreuk aan de ervaring dan dat deze het zou verrijken. Bleakmill had er in mijn opinie beter aan gedaan om ook deze corridors dicht te metselen, zoals het dat om de een of andere reden wel met een hoop andere deurkozijnen doet. Dat had en passant weer het renderen van onlogisch geplaatste voorwerpen in die corridor bespaard.

Schiet zichzelf in de voet

Op het gebied van combat weet Industria 2 helaas ook niet echt te imponeren. Ondanks het sterk verhalende karakter van Industria 2 en de keuze van Bleakmill om het gros van de vijandelijke NPC 'blind' te maken - hintend naar een stealthy alternatief - heeft de ontwikkelaar bewust de keuze gemaakt om combat een integraal onderdeel van de gameplay loop binnen Industria 2 te maken. Daarmee heeft het zichzelf in de positie gebracht om combat bevredigend te maken, waar het in mijn optiek niet helemaal in is geslaagd. Ranged combat gaat in principe nog wel goed, maar zodra het tot een handgemeen komt, lijken hitboxes een eigen wil te vertonen. Ik ervoer het als uiterst frustrerend dat mijn overduidelijk welgeplaatste axe swing regelmatig niet als een hit werd geregistreerd, terwijl je tegenstander een doodklap kan uitdelen terwijl deze ontegenzeglijk mis sloeg.

Dat de ranged combat beter uitpakt dan CQB betekent overigens niet dat gunplay top-of-the-line is, al valt hier het argument op te werpen dat Industria 2 in principe niet is opgezet als een first-person shooter, maar een survival game. Dat de pacing van de schietactie relatief laag ligt, is naar alle waarschijnlijkheid een bewuste keuze om de noodzaak van goede voorbereiding en inventory management te benadrukken. Verwacht daarom absoluut geen snelle reloads en on-the-fly item crafting. Dat gezegd hebbende had ik wel verwacht dat wapen upgrades iets meer impact zouden hebben op het gebied van damage en/of handling. Je zuurverdiende resources uitgeven aan een wapenupgrade om achteraf tot de conclusie te komen dat het amper verschil heeft gemaakt ondermijnt naar verloop van tijd het hele nut van upgrading.