NBA THE RUN review - Laat de bal te vaak vallen

Er gaat geen jaar voorbij dat ik de grote NBA-game oversla. In dit geval praat ik natuurlijk over NBA 2K, maar in 2026 komt er nog een game met de NBA-licentie voorbij. Niet afkomstig van 2K, maar van het relatief onbekende Play by Play Studios. Met NBA The Run tracht de ontwikkelaar een spiritueel vervolg te bieden op NBA Street. Ik zeg bewust tracht, want hoewel de potentie er is, blijkt uit deze NBA The Run-review dat het een gevalletje net niet is.

Een spiritueel opvolger van NBA Jam/ NBA Street?

Zoals jullie wellicht weten ben ik altijd te porren voor een competitieve game. Of het nou een shooter, sportsim of partygame is, ik sta vooraan in de rij om de game een kans te geven, te meesteren en te domineren. In NBA The Run is dat absoluut mogelijk. De game beschikt namelijk over een typische FIFA Street-, NBA Street- of NBA Jam-achtige vibe, maar dan in een iets moderner jasje.

Dat betekent dat we tricks doen, absurde dunks uitvoeren en in een andere samenstelling dan normaal spelen. NBA The Run plaatst ons namelijk continu in een team van drie waarmee we de hele wereld over reizen. Dit doen we om een potje straatbasketbal op iconische outdoor courts te spelen.

Geen match is hetzelfde

De game kent in essentie twee modi, bestaande uit Solo, waarin je het complete team van drie bestuurt, en Squads, waarin we gematcht worden met anderen of bots. Beide werken op zich prima, waarbij de autofill prima werk levert. Toch gaat de voorkeur uit naar solo's wanneer je niet met vrienden speelt. Het koppelen van willekeurige spelers is namelijk onvoorspelbaar, lijkt niet te hangen aan speeluren of vaardigheid en voelt daardoor volledig random aan.

Afijn, in de game dienen we dus matches te winnen op diverse courts. Dat doen we in toernooivorm tegen andere online spelers. Iedere match kent een andere ruleset die voorafgaand aan de wedstrijd willekeurig wordt gekozen. Zo tellen in de ene match alley-oops voor drie punten, maar zijn ze in de volgende weer vrijwel waardeloos. En waar je in de ene match slechts 11 punten hoeft te scoren, dien je in andere juist 30 punten op het bord te zetten. Dat biedt een vermakelijke, ietwat afwisselende lus, maar de kern van de gameplay blijft altijd hetzelfde. Versla de vijand met wat fancy trucjes en een eindeloze puntenregen.

Vermakelijke doch frustrerende gameplayloop

De gameplayloop van NBA The Run steekt dus vrij eenvoudig in elkaar, maar is vermakelijk genoeg om het competitieve beest in mij naar boven te halen (vraag maar aan de Patricks). Toch wordt NBA The Run geplaagd door de nodige designkeuzes die de game aanzienlijk minder vermakelijk maken dan het in theorie zou moeten zijn.

Neem bijvoorbeeld het stelen van de bal. Swipes zijn zo kinderlijk eenvoudig dat je continu de bal verliest wanneer je ook maar in de buurt van bepaalde spelers komt. Loop naar de tegenstander toe, ram voortdurend op steal en je hebt vrijwel gegarandeerd de bal in handen.

Nu kan ik het prima hebben wanneer ik de bal eens verlies, maar een gemiddelde wedstrijd van 2 minuten in NBA The Run kent makkelijk zeven tot vijftien steals. Dit leidt tot frustratie en waar je in een game als NBA The Run juist één-op-één wil spelen om zo de nodige enkeltjes te breken, merk je al snel dat je liever andere spelers ontwijkt om maar in balbezit te blijven.

Presentatie kent zowel tops als flops

Ook vind ik het lastig om mijzelf over het ‘always online’-aspect heen te zetten. Zo lagen op de eerste dag de servers voor een paar uur plat, waardoor de game letterlijk onspeelbaar werd. Zelfs voor de oefenmodus dien je online te zijn. Vervelend, want dat betekent aan het einde van de rit dat NBA The Run op een gegeven moment ophoudt te bestaan. Belangrijk om te onthouden, want het gaat hierbij wel om een betaald product en dus geen F2P-game.

Op het gebied van presentatie weet de game aardig te scoren. Grafisch oogt NBA The Run prima en de audio sluit hier uitstekend op aan. De dertig vertegenwoordigde NBA All-Stars lijken sterk op hun daadwerkelijke tegenhangers en zijn voorzien van custom animaties die bijvoorbeeld bepaalde iconische jumpshots nabootsen. Wat dat betreft valt er dan ook weinig te klagen.

Ook moet ik een klein compliment geven aan het courtdesign, want hier is daadwerkelijk aandacht aan besteed, waardoor de diverse courts een unieke sfeer kennen. Zo kent Rucker Park in New York een kenmerkend rauw randje, terwijl de zon lekker op je bolletje schijnt in het zorgeloze Venice Beach.

Maar terwijl de game visueel en audiotechnisch prima resultaten weet af te leveren, vind ik de animaties dan weer ietwat houterig aanvoelen. Het flowt niet helemaal lekker en dat is juist wel hetgeen dat ik van dit type games verwacht. De diverse moves voelen als losstaande acties die je zichtbaar aan elkaar aan het knopen bent, maar een soort tussenanimatie die een ankle breaker en showstoppende dunk aan elkaar weet te verbinden ontbreekt.

Had NBA The Run niet Free-to-play moeten zijn?

Tijdens mijn speelsessies bekroop echter telkens weer één bepaalde vraag. ‘Waarom is dit geen free-to-play-game geworden?’ NBA The Run kost je zo’n drie tientjes bij aanschaf, maar oogt, voelt en lijkt in de kern een free-to-play-game te zijn.

Zo dien je continu in level te stijgen om munten te verdienen. Deze munten geven we uit in de in-game shop om zo nieuwe moves, old-school varianten van personages zoals LeBron James te ontgrendelen, of om banners te ontgrendelen. Why? Waarom kan ik niet gewoon direct mijn ultieme moveset samenstellen in een betaalde game?

Ook vind ik het vreemd dat de game is voorzien van bijzonder weinig modi. Naast Solo's en Squads zou je toch gewoon meer moeten kunnen doen? Het (cross)spelen met vrienden is eenvoudig zat, deze zijn namelijk simpel uit te nodigen, maar eenmaal in de party kom je erachter dat je enkel kunt meedoen aan Squads.

En dan nog zoiets vreemds. Vorm je eenmaal een squad met een online vriend en vul je deze in een toernooi aan met een random online squadmate, dan kan je deze voor een volgende tournament run blijkbaar niet verwijderen. Of tenminste, de kick squadmate-optie werkt tot op heden niet. Hierdoor moet je de party zelf verlaten, de daadwerkelijke vriend weer uitnodigen en vervolgens een nieuwe run opstarten.