Skatesterre review - Sterre krijgt weinig sterren

Als ik iets veel heb gespeeld in mijn leven, dan is het wel Tony Hawk’s Pro Skater. Bij de aankondiging van Skatesterre zag ik dan ook snel waar de inspiratie vandaan kwam. De game, afkomstig van Goon Squad, voelde in combinatie met de ontwikkelaars naam haast als een hybride van de klassieker uit 1999 en BMX XXX dankzij zijn schaarsgeklede dames. Gooi daar wat patriotisme bij vanwege Nederlandse skateboardster Sterre Meijer en je hebt een prima game te pakken. Het tegendeel is echter waar. Skatesterre is niet alleen een technische nachtmerrie, het is ook nog eens een flinke stap terug wanneer we deze naast het in 1999 verschenen Tony Hawk’s Pro Skater leggen.

Tony Hawk, maar dan knap(per)

Skatesterre is een klassieke skateboardgame, volledig in de stijl van Tony Hawk’s Pro Skater. De game beschikt over een carrièremodus, free skate, sessioned skating (free skate maar dan met een timer) en een customizer. In de customizer kunnen we Sterre Meijer aanpassen, een Nederlandse influencer/skateboardster/surfster. Dat doen we met diverse, schaarse outfits, andere decks en griptapes. Veel doet het er niet toe, want de customizer is behalve zeer gelimiteerd ook nog eens compleet onnodig.

In de carrièremodus tref je de daadwerkelijke gameplay aan. De game wordt geleverd met zeven levels die je dient te ontgrendelen door bepaalde doelstellingen te behalen. Zo dien je een low-, medium- en highscore te behalen, vijf dingen te verzamelen, een combo challenge te voltooien, en ga zo maar door. Voltooi je genoeg doelstellingen, dan speel je een nieuw, leeg, zielloos level vrij om doorheen te clippen.

Loopt op niet-gesmeerde rolletjes

Zoals te verwachten kent Sterre een flink aantal trucs. Zo kunnen we grabs, grinds, manuals en flips uitvoeren. Liptricks zijn er niet en we kunnen ook geen meer geavanceerde moves doen tijdens grinds of manuals. Toch is het aan elkaar rijgen van combo’s kinderlijk eenvoudig. Je kunt namelijk stilstaand een manual of grind uitvoeren en de multiplier overuren laten draaien door ollies te poppen en flips uit te voeren. Hierdoor heb je al snel een score van 500K op het bord staan en heb je de game in zo’n 1,5 uur uitgespeeld.

Daarnaast kent Sterre slechts drie snelheden. Zo staat ze stil, rolt ze rustig voort of zet ze de turbo-engines aan wanneer je de ollie-knop ingedrukt houdt. Land je ook maar een beetje verkeerd of raak je een randje, dan faceplant je rechtstreeks op het beton. Niet dat je dat per se ziet. De camera schiet namelijk alle kanten op en beweegt bijzonder irritant mee tijdens ollies. Sterre zelf merkt overigens niets van het asfalt koppen. Je spawnt namelijk gewoon weer in de wereld. Waar dat is, is echter altijd een verrassing. Veelal begin je namelijk een aantal meter van de val in een willekeurige richting.

Een zielloos stukje promotiemateriaal

Waar de focus van ontwikkelaar Goon Squad heeft gelegen tijdens de ontwikkeling, is voor mij een groot vraagteken. Grafisch gezien is de game ondermaats, hoewel ik kan begrijpen dat ze voor de PlayStation 1-vibe willen gaan.

Het grote paradepaardje voor de game is echter Sterre Meijer, oftewel Surfsterre op Instagram. De influencer is echter marginaal aanwezig. Zo horen we geen stem en kunnen we, op de ontgrendelbare kleding na, weinig aanpassen. Zo kunnen we geen punten investeren in skills, zien we weinig van Sterre zelf en heeft de fashion geen invloed op de gameplay zelf. Het voelt dan ook haast alsof Sterre enkel geraadpleegd is voor haar naam en uiterlijk, en niet zozeer voor de development van de game zelf.

Audiotechnisch is het overigens prima. De game is voorzien van een handjevol punkmuziek die op zich prima aansluit bij de gameplay. Verwacht geen knallers en verwacht ook geen grote hoeveelheid nummers. De soundtrack valt namelijk al snel in herhaling, waarbij je geen optie hebt om bepaalde nummers te skippen.