Preview: Hands-on met Phantom Blade Zero

Twee weken geleden kregen we een hele toffe mail in onze inbox. Gameliner was uitgenodigd voor een previewsessie van Phantom Blade Zero in Beijing. Vijf dagen later stond ik al in China om een kijkje te nemen bij S-GAME en alvast wat uurtjes te maken in deze langverwachte game. Ik kan je nu al vertellen: de game zit bomvol actie, Chinese cultuur en weet toffe verhalen te vertellen. Mijn eerste indruk lees je hier.

66 dagen wraak

Het verhaal van Phantom Blade Zero is ingewikkeld en na zes uur spelen is nog niet alles duidelijk. Maar hier volgt een korte samenvatting: je speelt als Soul, die wordt beschuldigd van de moord op het hoofd van zijn organisatie. Tijdens deze bloedvete wordt een zwaard door zijn hart gestoken. Hij krijgt de kans om weer tot leven te worden gewekt en wraak te nemen, maar daar hangt wel een voorwaarde aan: hij heeft maar 66 dagen de tijd.

Hoezo 66 dagen? Dat legde game director en oprichter van S-GAME Soulframe Liang tijdens ons gesprek uit. 66 is een belangrijk getal in de Chinese cultuur. Het getal symboliseert overvloedige en voortdurende voorspoed op verschillende vlakken van het leven. Volgens sommige overtuigingen is het hoogtepunt van geluk echter niet te vertrouwen, omdat het zomaar kan omslaan. Het is dus belangrijk om te onthouden: niets is inherent goed of slecht.

Tijdens zijn reis en zoektocht naar een geneesmiddel moet Soul de waarheid achter het verraad ontrafelen, evenals een samenzwering die heel Wulin in gevaar brengt. Hij ontdekt al snel dat niet alles met een zwaard is op te lossen. De Wuxia-kenner zal de naam Wulin wellicht al herkennen. Ermee wordt vaak de wereld aangegeven waar het verhaal zich afspeelt. Letterlijk betekent het ‘vechtsportbos’; in Phantom Blade Zero verwijst het naar een vechtsportonderwereld die wordt gevormd door rivaliserende facties, diepgewortelde overtuigingen en ‘Kungfupunk’.

It's Punk. Kungfupunk.

Voor mijn vertrek was ik even langs Patrick gefietst om te sparren over mijn bezoek aan Beijing. Eén vraag bleef daarbij nog niet helemaal beantwoord: “Wat is nou precies Kungfupunk?” Na zes uur met de game te hebben doorgebracht werd me dit duidelijk. Sterker nog, ik merkte dat de mix van invloeden Phantom Blade Zero zijn grote charme geeft.

Op het eerste gezicht wordt Phantom Blade Zero vooral gekenmerkt door traditionele Chinese vechtkunsten en folklore. Op het tweede gezicht wordt dit echter aangevuld door invloeden uit moderne actiefilms, anime, games, steampunk en cyberpunk. Dit levert een wereld op waarin eeuwenoude vechtkunsten en mythologie hand in hand gaan met stoommachines en keiharde gitaren. Hierdoor wordt er opnieuw vorm gegeven aan Wuxia, is de game toegankelijk voor een hedendaags en wereldwijd publiek en doet een geheel nieuw genre zijn intrede.

De invloed van Chinese actiefilms staat wel echt centraal: alle bewegingen, van vechtchoreografie tot het openen van kisten, werden vastgelegd met motion capture. In de trailers zagen we al dat kungfufilmlegende Donnie Yen hier enthousiast aan heeft meegewerkt. Soulframe Liang vertelde tijdens onze meeting dat Yen doordeweeks eigenlijk bezig was met de opnames van John Wick 4 in Boedapest, maar in menig weekend het vliegtuig naar Shanghai pakte om aan de game mee te kunnen werken.

De bewegingen imponeren door hun vloeiendheid, wat natuurlijk mede mogelijk is gemaakt door motion capture. Heb je de trailers gezien en dacht je: “Potverdikkeme, zo goed kan de game er vast niet uitzien”? Dan kan ik je vertellen: dat kan die zeker wel. In cutscenes kon ik de poriën van Soul tellen, mocht ik daar zin in en tijd voor hebben. Ook tijdens het verkennen en vechten kun je niet anders dan onder de indruk zijn van wat S-GAME daar heeft neergeknald.

Het genre zit in de naam van het hoofdpersonage. Toch?

Vaak kreeg ik de vraag: “Is Phantom Blade Zero nou een soulslike?” Het antwoord is: nja. De game kent zeker een aantal soulslike-elementen. Zo respawn je, level je, reis je en sla je je voortgang op bij bellen die over de hele map verspreid staan. Ook de bossgevechten lijken op het eerste gezicht aan te sluiten bij het soulslikegenre: veel bazen zijn gigantisch in verhouding tot Soul en hebben elk verschillende aanvallen die je onder de knie moet krijgen.

De ontwikkelaars hebben uitgelegd dat het aan jou ligt wat voor type game je ervan wilt maken. Speel je op makkelijk, dan lijkt Phantom Blade Zero eerder op een hack-and-slashgame met RPG-elementen. Op de normale moeilijkheidsgraad voelt de game meer aan als een actiegame, terwijl je op moeilijk een soulslike-ervaring krijgt. Verder is er ook een modus toegevoegd voor de echte bikkelaars: in 66 Days-modus mag je maar 66 keer doodgaan, voordat je reis door Wulin definitief is afgelopen.

Voor de progressie verzamel je ‘Remnant Dust’ door tegenstanders te verslaan en de wereld te verkennen. Hiermee kun je nieuwe vaardigheden ontgrendelen in de skilltree en, in combinatie met materialen, wapens upgraden. Vooral het feit dat je ook Dust krijgt voor het lezen van brieven of het bekijken van muurschilderingen, maakt het ontdekken niet alleen leuk, maar ook belonend.

Er is zeker een route die je voor het verhaal kunt volgen, maar de ervaring is niet lineair. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om The Gold Masked One, gebaseerd op Donnie Yen, te verslaan. Deze baas maakt echter geen deel uit van het hoofdverhaal. Zelf ben ik hem niet tegengekomen, terwijl ik toch flink op ontdekkingstocht ben geweest. Je kunt dus door de game razen, maar daarmee doe je jezelf alleen maar tekort.

Meer dan wild knopjes drukken

De gevechten zijn leuk en afwisselend. Vooral in het begin kun je standaardtegenstanders op een hack-and-slashmanier uitschakelen. Later worden de gevechten wat gevarieerder. Na enkele uren spelen worden bijvoorbeeld vijanden met schilden geïntroduceerd, waar je eerst doorheen moet zien te komen voordat je überhaupt schade kunt aanrichten. Dit kan met het secundaire Phantom Edge-wapen, dat je maar beperkt kunt gebruiken, of door de Sha-Chi van een vijand uit te putten. Dat laatste doe je door zelf Sha-Chi-aanvallen te gebruiken, waarmee je je eigen balk uitput, of door meerdere keren succesvol te pareren.

De game kent dertig primaire en vijfentwintig secundaire wapens, elk met hun eigen vaardigheden en combo's. Je kunt je wapens upgraden en daarmee meer vaardigheden vrijspelen die aan dat wapen gekoppeld zijn. Dit doe je met Remnant Dust en materialen. Gelukkig zit je niet vast aan een wapen dat je al hebt geüpgraded. Vind je een nieuw wapen, dan kun je een talisman gebruiken die je in de wereld hebt gevonden om je Remnant Dust en materialen terug te krijgen. Hierdoor kun je experimenteren met verschillende wapens en speelstijlen, zonder dat je baalt als je vroeg in de game al een wat minder goed wapen hebt uitgebouwd.

Voorlopig oordeel van Hannah Herzberg

Toen ik te horen kreeg dat de previewsessie zes uur zou duren, was ik een beetje nerveus. Wat als de game tegenvalt? Die angst bleek ongegrond, want de zes uur vlogen voorbij en ik heb ontzettend veel zin om de game verder te spelen. Alles klopt: de sfeer, de verhalende elementen, de bossdesigns, de graphics en ga zo maar door.

Met Kungfupunk heeft S-GAME een genre ontwikkeld dat traditionele Chinese elementen combineert met popcultuur om een wereldwijd publiek te bereiken. Hoewel China op technologisch gebied een grote speler is, zien we naast mobiele games relatief weinig Chinese games op de westerse markt verschijnen. Phantom Blade Zero zou daar weleens verandering in kunnen brengen. De game laat in ieder geval zien dat de toekomst van Chinese games er rooskleurig uitziet.

Phantom Blade Zero verschijnt op 29 oktober voor de PlayStation 5 en op Steam. Pre-Orders kunnen al een tijdje geplaatst worden.