2XKO review - Free-to-play maar echt niet gratis

Een fighting game met League of Legends-personages, wie zat daarop te wachten? Nou, blijkbaar behoorlijk wat mensen! 2XKO is Riot Games’ gloednieuwe free-to-play fightinggame voor PlayStation 5, Xbox Series en pc, waarin bekende LoL-champions elkaar te lijf gaan in flashy 2v2-gevechten. League of Legends is dus weer een platform/outlet rijker, maar is dit ook een blijvertje?

Dat brengt ons logischerwijs bij deze 2XKO review, gespeeld op zowel PlayStation 5 als pc. Lees nu of deze tag-team fighter kans maakt op de titel, of genoegen moet nemen met een participatievaantje.

Tag Team Fighter met een twist

Start je 2XKO op, dan zie, hoor en voel je het direct; deze game kent een fantastische presentatie. Van de kleurrijke achtergronden tot de gedetailleerde personages, 2XKO weet de soms wat vlakke in-game League-champions moeiteloos naar een nieuwe cell shaded visuele stijl te tillen. Iedere match is een plaatje om naar te kijken, met vloeiende animaties en een strakke anime-look. Ondanks al dat visuele geweld blijft de techniek overeind. Slowdowns of frameskips zijn namelijk nauwelijks te bespeuren. De game draait een stabiele 60 fps op consoles en kan op pc nog verder opgeschaald worden naar 120fps, mits de hardware dat toelaat natuurlijk.

2XKO leent flink wat uit het League of Legends-universum. Het roster bestaat uit twaalf vechters, variërend van fan-favorites tot wat meer ondergewaardeerde personages. Het blijft echter altijd een tag-team fighter. Dat betekent dat je altijd over twee vechters beschikt die je afwisselend bestuurt, of die je assisteren met assists, breaks en specials. De echte twist zit in het fuse-systeem. Voor iedere match kies je een fuse die bepaalt hoe jouw team functioneert. Met de Juggernaut fuse offer je bijvoorbeeld je tweede personage op voor extra kracht, meer leven en een extra special bar. Andere fuses richten zich juist op extra tags en combo-mogelijkheden. Zo heb je bijvoorbeeld mijn favoriet Double Down, waarmee je de supers van beide vechters combineert voor heerlijk overdreven damage. Het is echter altijd geven en nemen. Iedere fuse kent een positieve-, maar ook negatieve zijde en dat geeft ruimte voor experimentatie.

Het gameplaytempo ligt hoog, al haalt het niet het tempo van een Marvel vs. Capcom. Ben je Street Fighter gewend, dan voelt 2XKO echter razendsnel aan. Matches zijn kort en intens, mede door de lange combo’s die mogelijk zijn. De samenstelling van het team is dan ook cruciaal. Snelle vechters zoals Yasuo, Ekko en Warwick rijgen juggles aaneen, terwijl forsere personages zoals Braum, Blitzcrank en Darius verdediging moeiteloos omzetten in brute aanval. Wie liever irriteert (voel mijn haat), kan altijd een zoner als Teemo, Caitlyn of Jinx inzetten, maar dan ben je wel een mietje.

Toegankelijk tot op een bepaalde hoogte

Skill level is in een fightinggame natuurlijk altijd een ding, maar iedereen is direct in staat om vrij eenvoudig combo’s uit de mouw te schudden. Ga je echter online, dan wordt het verschil in niveau al snel zichtbaar. Gelukkig is er voor nieuwkomers in dit genre een soort easy mode, waarmee complexe combinaties met beperkte input mogelijk zijn. Het is geen Tekken 8 of Street Fighter 6, maar het verlaagt de instap voor nieuwkomers aanzienlijk.

2XKO is in de kern een online fighter, dus de netcode is van essentieel belang. Gelukkig stelt Riot ook hier niet teleur. Matches worden snel gevonden, lobby’s zijn overzichtelijk en dankzij rollback netcode verlopen gevechten soepel. Lag, haperingen of verbroken verbindingen zijn gedurende mijn speelsessies nauwelijks voorgekomen.

En toch knaagt er iets intern. Niet alleen vanwege de soms schokkend ongefilterde in-game chatberichten, maar ook door de enorme toestroom van League-spelers. 2XKO is en blijft een pure fighter. Hoe toegankelijk ook, online word je vroeg of laat keihard afgestraft. Dit is een game voor doorzetters. Niet dat LoL-spelers dat niet zijn, maar tijdens momenten van minder presteren, beschik je niet over een team om op terug te vallen. De vraag is dan ook hoe groot de playerbase blijft en of de game niet te online focused is voor het type spelers dat het aantrekt.

Alles kent een prijs

2XKO is free-to-play, en dat klinkt natuurlijk fantastisch. Maar ook hier wordt al snel duidelijk dat niets in het leven echt gratis is. Bij aanvang heb je toegang tot zes van de twaalf vechters. Je ontvangt al snel twee unlocktokens, maar daarna begint het grinden. En dacht je dat ontgrendelen van het halve roster al een klus was, dan mag je nog wel even doorgaan. Want zelfs stages hangen achter vergrendeling. Zo zijn bijvoorbeeld vier van de acht stages enkel speelbaar wanneer je deze weet te ontgrendelen.

Gelukkig heeft Riot Games de oplossing voor ons klaarliggen. Ik heb het natuurlijk over premium currency. Een extra personage kost je al snel een tientje, en een losse skin (met alternatieve color scheme) “slechts” twintigeuro. Die Battle Pass? Die is natuurlijk ook niet gratis! De basis variant kost je slechts een tientje, maar wil je de Deluxe- of Ultra-variant hebben, dan kost dat je twintig of zelfs 35 piek! Wil je dus direct los met je favoriete champions, dan moet je of (heel) veel tijd investeren, of linea recta richting de digitale flappentap.

Overigens is alles in theorie gratis vrij te spelen, maar dat vraagt flink wat uren. Daarnaast zijn sommige items uitsluitend verkrijgbaar via de inmiddels verplichte Battle Pass (zo ook één van de stages). Tijdens het testen verliep de progressie aanvankelijk tergend traag, al bleek dat later een bug. De levelcap is haalbaar, maar ook dat kost tijd of geld, als je sneller wilt.

Weinig liefde voor singleplayer

Een live-service-game kenmerkt zich doorgaans met zijn online play. Maar in het geval van 2XKO is de content voor solospelers wel heel erg schaars. Een verhaalmodus ontbreekt bijvoorbeeld volledig. Buiten combo-challenges om draait alles om online casual- en ranked matches. Met slechts twaalf personages voelt het roster daarbij aan de magere kant voor een tag-team fighter, zeker omdat iedere match vier vechters bevat. Heb je dus een match waarin beide spelers twee unieke personages selecteren, dan heb je op dit moment 1/3e van het roster te pakken.

Balancing is daarnaast nog niet overal even scherp. Zo kan ik een Braum-Warwick-combinatie echt niet langer uitstaan. Dat is echter allemaal een tijdelijk probleem en dat zijn eigenlijk frustraties van dit moment, maar niet iets waar ik een live-service-game op af kan rekenen. Nieuwe personages zijn immers onderweg, en aan de balancing wordt reeds getweakt. Alhoewel dat laatste natuurlijk een eindeloos proces blijft, zeker in een live-service-model.