Game review: Adorable Adventures review - Op het juiste spoor

Snuffelen maar!

Na een bosbrand die een deel van Boris’ thuis heeft verwoest, raakt hij gescheiden van zijn moeder, broertjes en zusjes. Zijn moeder zit opgesloten in een hutje en het is aan Boris om haar te bevrijden. Dat lukt hem echter niet alleen: hij heeft de hulp van zijn broertjes en zusjes nodig, want in zijn eentje is hij nog niet sterk genoeg om de deur open te breken. Door zijn neus te leren gebruiken gaat hij op zoek naar zijn familie om hen uiteindelijk weer te herenigen. De gameplay is dan ook écht gefocust op geur. Boris kan verschillende planten, objecten en dieren ruiken en hun geurspoor volgen. Nadat je een aantal bronnen van dezelfde geur hebt gevonden, kun je deze geur uitschakelen als je er niet meer naar zoekt. Zo kun je de geuren filteren en alleen specifieke geursporen volgen die je nodig hebt voor bijvoorbeeld het vinden van Boris' broertjes en zusjes of bepaalde items.

De naam van de game zegt het eigenlijk al: alles eraan is ontzettend schattig. Vooral de aandacht voor detail laat je hart smelten. Ren je bijvoorbeeld tegen een boom, dan maakt Boris’ neusje een piepend geluid. Vind je een harmonica en pak je die met zijn mond terwijl je springt, dan hoor je een kort harmonicageluidje. Daarnaast kun je allerlei voorwerpen die je in de wereld vindt op Boris’ hoofd zetten, waardoor hij alleen maar nóg schattiger wordt. De game maakt gebruik van een verteller, wat een leuke toevoeging is aan de game. Boris en zijn familie kunnen immers vrij veel, maar niet praten. De verteller is de boswachter van Boris' thuis en kent het gebied en de dieren als niemand anders.

Hoewel de game kritiek levert op de nalatigheid van mensen en de gevolgen daarvan in de vorm van een bosbrand, is de setting heerlijk rustgevend. De meeste gebieden worden gekenmerkt door prachtig vormgegeven natuur en je struint als Boris door bossen, weilanden en bergen. Dit zorgt er juist voor dat het verbrande gebied, met verwoeste speelplekken van Boris en de andere zwijntjes, er nog troostelozer uitziet en een gevoel van verdriet oproept.

Het is uiteindelijk toch te vaak hetzelfde varkentje wassen

Je hebt verschillende challenges die je kunt doen om achievements te behalen. Als je zwarte truffels vindt, verschijnt er een racebaan die je binnen een bepaalde tijd moet voltooien om de bijbehorende achievement te halen. Een variatie hierop is het springen door verschillende hoepels binnen de gestelde tijd. Een andere challenge bestaat uit het namaken van foto’s in je notitieboek met een camera die je in de wereld kunt vinden. De derde challenge is het planten van patronen in tuintjes met bloemen en planten die je in de wereld hebt verzameld. Hoewel ik het concept van dit soort challenges leuk vind, waren er simpelweg te veel van hetzelfde: zo waren er zeven verschillende racebanen, acht foto’s om na te bootsen en vier patronen om te planten. Ik had liever minder van deze challenges gezien, omdat het na verloop van tijd wat grindy begint aan te voelen. Meer variatie in het soort challenges had ook geholpen.

Wil je echt alle geursporen vinden, dan wordt het al snel een beetje grinden, tenzij je alles in een gebied meteen afrondt en niets laat liggen. Ik denk dat dat een fout was die ik heb gemaakt en die ik bij een nieuwe playthrough anders zou aanpakken. Laat je toch dingen liggen in een gebied, dan leidt dat tegen het einde van de game tot veel heen en weer lopen. Dat gezegd hebbende, is dit, mits je de juiste aanpak hanteert, juist een goed teken: het betekent namelijk dat de game ontzettend veel te ontdekken heeft. Ben je minder gefocust op alles verzamelen en richt je je vooral op het verhaal, dan is de game een heerlijk sfeervolle verkenning van Boris’ leefgebied, met groene bossen, bloeiende weilanden en prachtige watervallen.

De game adviseert spelers om ook de pc-versie met een controller te spelen. Dat betekent niet dat de game niet met muis en toetsenbord te spelen is, maar het werkt wel iets stroever. Met name de camera functioneert niet helemaal soepel als je geen controller gebruikt. Soms lockt de camera en kun je deze alleen met de rechtermuisknop draaien, wat vooral bij de racing-challenges niet goed werkt. Ook met een controller heeft de camera echter nog wat werk nodig. Soms zoomt deze in, waardoor je door de zwijntjes heen kunt kijken of ze lijken boven je te zweven. Daarnaast had ik regelmatig last van flinke framedrops, iets wat ik in andere games zelden ervaar. Dit was vooral merkbaar tijdens de racing-challenges, waardoor ik deze vaak heb opgegeven, omdat je daar erg nauwkeurig op de tijd moet spelen.