Game review: MotoGP 26 review - Mist de gewenste diepgang

Mikt voornamelijk op carrière maken

Terugkerende spelers van de MotoGP franchise zullen bij de eerste keer dat ze de game opstarten niet heel verrast kijken. In de kern is MotoGP 26 helemaal niet zo verschillend ten opzichte van het deel dat vorig jaar kwam te verschijnen. Dat wil zeggen dat je nog altijd over dezelfde opties aan gamemodi beschikt. Zo kun je de game samen met een vriend of vriendin in co-op splitscreen spelen, kun je je vermaken met de verschillende andere type races als flat track, minibikes, motard en de nieuwe production bikes. Een beetje racer heeft ook een time trail modus, dus ook die kun je in MotoGP 26 bestieren en dan is er nog de online modus waarin je het tegen andere mensen op kunt nemen. Als altijd kun je ook je eigen rijder met je persoonlijke pak en helm creëren om de game wat persoonlijke touch mee te geven. Vrijwel al deze spelmodi zijn niet extreem uitgebreid of diepgaand en MotoGP 26 draait in die zin eigenlijk om een grote gamemodus.

De meest interessante is namelijk verreweg de carrièremodus waarmee je zelf het motorrace seizoen van 2026 kunt spelen. Waar Marco Bezzecchi op het moment van schrijven nog de ranglijst in de hoogste motorrace-klasse aanvoert, kun jij er bijvoorbeeld voor zorgen dat de Spanjaard Marc Marquez zijn titel prolongeert. Of dat de rijders van Nederlandse bodem uit de Moto2, Collin Vijer of Zonta van den Goorbergh, stappen maken richting de koningsklasse van het motorracen. Het is allemaal aan jou. Voor het eerst in de geschiedenis van de MotoGP games wordt het seizoen dynamischer gemaakt met de komst van rijder-ratings. Deze ratings zijn gebaseerd op de daadwerkelijke prestaties van de coureurs tijdens het lopende seizoen. Presteert Francesco Bagnaia dus ondermaats, dan is dit ook terug te zien in zijn rating.

Je hebt zelf de keuze hoe je jouw carrière indeelt. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om zelf een coureur aan te maken en als groentje te beginnen in de Moto3 klasse en je langzaam maar zeker op te werken naar het hoogste niveau, maar het is ook mogelijk om gelijk in de MotoGP in te stappen als jouw favoriete coureur. De reguliere raceweekenden worden afgewisseld met speciale evenementen waarbij je met andersoortige motoren aan de slag kunt. Je hebt dan telkens de keuze uit vijf verschillende evenementen waarvan je er eentje mag kiezen. Je wordt voor deze events uitgenodigd door andere coureurs uit de verschillende motorrace-klasses om deel te nemen. Het meedoen aan deze evenementen heeft ook invloed op je algemene reputatie en je relatie tot de coureur die jou heeft uitgenodigd. Je reputatie speelt een rol bij contractonderhandelingen en aanbiedingen die je krijgt vanuit andere teams. Hoe jij je verhoudt tot de pers en andere rijders heeft indirect dus invloed op het carrièrepad dat je gaat bewandelen.

Mist de echte diepgang van vergelijkbare racegames

Hoewel de Race Off evenementen op papier een welkome afwisseling bieden bij de reguliere races, laat Milestone het na dit goed uit te werken. Zo zijn er vier verschillende soorten motoren waarop je zo'n evenement kunt rijden. Drie kennen we al van vorig jaar, dat zijn namelijk de minibikes, motorad en flat track evenementen. Dit jaar zijn daar echter ook nog de production bikes aan toegevoegd. Het feit dat het meervoud is impliceert misschien een grote hoeveelheid motoren waaruit je kunt kiezen, maar in werkelijkheid zijn dit er slechts vijf. Voor deze events is leentjebuur gespeeld met Ride 6, maar slechts zeer beperkt. Je hebt slechts keus uit een zeer beperkt aanbod aan circuits waarop je deze motoren kunt gebruiken en ook weinig variatie in de motoren zelf. Hierdoor voelt het vooral als een geforceerde manier om je alternatieven te bieden dan dat het echt overkomt als een welkome aanvulling op een seizoen in carrière.

Tijdens de carrière kun je je als coureur ontwikkelen, maar dat kun je ook samen met je team doen door aan je stalen ros te werken. Dit is echter ontzettend karig uitgewerkt. Eens in de zoveel races krijg je een teammeeting waarin je in een korte Q&A moet aangeven welke elementen er verbeterd moeten worden aan de motor. Dit voelt ontzettend gescript. Je hebt telkens maar een gelimiteerd aantal dingen die je kunt aangeven aan je team en het zijn vrijwel altijd dezelfde elementen die verbetering verdienen, ongeacht hoe je het in de praktijk doet. Om de proef op de som te nemen heb ik bijvoorbeeld de AI moeilijkheidsgraad helemaal omlaag geschroefd, waarna ik met een minuut voorsprong races won. Het resultaat veranderde niks en ik kon nog steeds aangeven dat de snelheid van mijn motor niet in orde was, omdat de rest van het veld sneller was dan ik. Eigenlijk heb je er dus amper invloed op, behalve dat je ook de mogelijkheid hebt om aan te geven dat je je motor wel prima vindt zoals die is.

Een nieuwe toevoeging waardoor ik wel aangenaam werd verrast is het verzamelen van kaarten. Door races te winnen verdien je een punt. Bij drie punten ontvang je een pakje kaarten. In totaal zijn er meer dan honderd kaarten te verzamelen die variëren van de diverse coureurs tot kaarten van de specifieke circuits. Als je een kaart dubbel hebt, dan ontvang je daar een speciaal soort punt (anders dan die je krijgt met het winnen van races) voor terug. Heb je daar genoeg van verzameld, dan kun je die ruilen tegen een nieuw pakje om te openen. Hoewel menig uitgever er voor zou kiezen om hier te gaan voor een variant waarbij je met echt geld pakjes kaarten kun kopen, is dat bij MotoGP 26 niet mogelijk. Je verdient het alleen door gewoon de game te spelen. De kaarten zelf hebben echter geen invloed op je carrière, maar zijn wel gewoon leuk om te verzamelen.

Kan wat finetuning gebruiken

De grootste nieuwe feature van MotoGP 26 is zonder enige twijfel de komst van het rider-based handling systeem. Althans, dat blijkt vooral uit de reclame-uitingen en trailers die we vooraf van Milestone hebben ontvangen en waarbij de aandacht vooral naar deze nieuwe mechaniek uitging. In de praktijk valt het enorm mee (of juist tegen) wat de invloed van het rider-based handling is op de daadwerkelijke gameplay-ervaring. In theorie klinkt het allemaal prachtig. Rider-based handling moet namelijk voor een veel realistischere ervaring zorgen doordat je vooral stuurt door het gewicht van je coureur op de fiets naar links of naar rechts te verplaatsen. In de praktijk is dit verschil echter niet of nauwelijks merkbaar. Ja, het oogt realistischer als je je coureur eerst naar de kant van de bocht ziet bewegen als je stuurt, maar het heeft echt een minimaal effect op de gameplay-ervaring. De MotoGP-franchise zou bij wat meer diepgang zeker gebaat zijn, want dan wordt het niet slechts racen. De beslissingen die je neemt hebben dan ook daadwerkelijk invloed op de performance en niet slechts in een zeer beperkte mate die ook nog eens grotendeels gescript is. Dat dat kan heeft EA Sports met F1 al wel bewezen.

Over het algemeen voelt de gameplay in MotoGP wel goed en speelt de game soepel weg. De motor reageert meestal goed op de input, al is het soms lastig te bepalen waar het rempunt ligt. Zelfs als je de indicatoren aanzet waarmee je kunt zien waar je precies voor een bocht zou moeten remmen, komt dit niet altijd overeen waardoor je alsnog uit de bocht vliegt of op andere punten juist onnodig remt waar het helemaal niet nodig is. In sommige zeer specifieke situaties klopt de fysieke reactie van de motor ook niet. Zo heb ik een paar keer meegemaakt dat ik een bocht niet haalde of met net iets te veel vaart uit een bocht kwam, waardoor ik net naast de baan kwam met mijn wielen. Het gebeurde dan soms dat de motor gewoon in een rechte diagonale lijn van het circuit schoof, terwijl ik toch echt de andere kant op stuurde. Ook had mijn PlayStation Pro het sporadisch op momenten wat zwaar. Dit was vooral terug te zien in de flat track races en dan vooral op momenten dat de groep coureurs nog dicht bij elkaar reed. Dit was echter wel incidenteel, want het grootste gedeelte van mijn speeluren draaide de game gewoon soepeltjes.

Net zoals in voorgaande jaren heb je weer de mogelijkheid om de moeilijkheid van de game aan te passen. Er zijn twee verschillende speelstijlen. De eerste is de Arcade modus, waarmee je als nieuwkomer gemakkelijk in deze franchise kunt stappen. Ben je niet zo goed in motorracen, maar vind je het wel gewoon leuk om te doen? Dan kan dat. Je hoeft geen doorgewinterde simracer te zijn om met MotoGP 26 aan de slag te gaan. Voor de liefhebbers die wel al een schat aan ervaring met het digitaal motorracen hebben is er ook nog de Pro variant. Hiermee voelt MotoGP 26 een stuk realistischer, maar dit maakt de game tegelijkertijd ook een heel stuk uitdagender.