Opinion: Games zijn overal

Heb je wel eens goed om je heen gekeken? Let je wel eens extra op alles wat je dagelijks doet? Dat we niet meer zonder alle technologie van vandaag kunnen weet je waarschijnlijk al wel. Achter elk elektrisch apparaat zit een computer verwerkt. Tijdens het pinnen bij de kassa, bij het bestellen van een product, bij het telefoneren: overal heb je te maken met (mini)computers. Maar dan vergeet je één belangrijk iets. Dat iets, beste mensen, dat zijn 'games'.

Natuurlijk zie je elke keer dat je je kamer binnen komt lopen die mooie console staan. De PlayStation 3 glimt als een malle (tenzij je dat nieuwe modelletje hebt), de Xbox 360 staat klaar en wacht totdat je 'm aanzet en de Wii is ook nog altijd van de partij. Maar daar heb ik het natuurlijk niet over. Deze apparaten zijn echt speciaal ontwikkeld om spelletjes op te spelen. Het gaat meer om games op plekken waar je ze eigenlijk totaal niet verwacht.

Wat dacht je van het volgende. Op het moment dat je dit leest ben ik druk bezig om de theorie van het autorijden in m'n kop te stampen. Ik dacht net klaar te zijn met leren na de drukke eindexamenperiode en even de nodige rust te pakken, maar het leven gaat altijd door. Maar wat denk je? In het programma dat ik gebruik om me de theorie eigen te maken zijn zowaar spelletjes verwerkt. Het is misschien een simpel iets, waarbij je bijvoorbeeld plaatjes van weggebruikers naar de juiste categorie moet slepen, maar het is verdorie een spelletje.

Of een ander voorbeeld. Af en toe speur ik het internet af naar leuke manieren om mijn piano en keyboard carrière weer nieuw leven in te blazen. Allemaal leuk en aardig, maar veel verder dan saaie klassieke stukken kom je vaak niet. En warempel, opeens is daar een aanbieder van online pianolessen. Het mag dan wel per maand een paar duiten kosten, maar ja, zo gaat dat tegenwoordig. Gelukkig bestaan de trial-versies nog. Vol goede moed start ik het programma op en bekijk het introductiefilmpje om te zien wat me allemaal te wachten staat. En hopla, zonder pardon wordt er in het filmpje gesproken over de verslavende manier waarop je de lessen volgt. Niet traditioneel, nee, er zitten ware uitdagingen in. Deze zijn, en ik citeer, uitdagend en laten je net als in een videogame een zo hoog mogelijke score neer te zetten. Wat krijgen we nou? Ik wil piano spelen en ik krijg een videogame voor m'n neus?

Het lijkt alsof ik vrij negatief doe over deze nieuwe ontwikkeling, maar eigenlijk zie ik er wel toekomst in. Zo wordt het leren van de theorie voor je rijbewijs automatisch een stuk leuker als de geleerde theorie in game-vorm wordt aangeboden en getoetst. En het leren piano spelen door middel van game-achtige uitdagingen is natuurlijk heel effectief om je lang achter de piano te zetten, zonder dat je er zelf erg in hebt. Games maken een steeds groter deel van ons leven uit, maar als ze goed worden ingezet kunnen ze door hun uitdagende karakter een grote bijdrage leven aan het soms saaie leven van alledag. Leve de games!