Welke game is voor jou de grootste tegenvaller die je ooit gespeeld hebt?
Subhubs
Nog geen subhubs
Er zijn nog geen subhubs aangemaakt.
10 seconden. Hoofd 3 punten, onderkant 2, midden 1 en de zijkanten 0,5. De schoolbel beslist. Naar verluidt is je tegenstander nog nooit verslagen.
3
½
1
½
2
Klik op je tegenstander. Niet op de fietsen, die hebben hier niet om gevraagd.
De uitslag kon niet worden opgeslagen. Probeer het nog eens.
Vul eerst minimaal een digitale code in.
Voeg eerst een video toe.
Er zijn nog geen subhubs aangemaakt.
Ooit, lang geleden, kocht ik de eerste Gameboy. Lang voor gespaard. Tetris zat er standaard bij en ik had ook nog geld voor een andere game. Na lang rondkijken in de Bart Smit (bestond toen nog) koos ik voor Mega Man. Het deel weet ik niet meer. De verkoper zei dat dit een goede keuze was, net als vriendjes thuis ook enthousiast waren. Ik vond het hoesje er ook gaaf uitzien. In die tijd zagen hoesjes er vaker gaaf uit, in tegenstelling tot de game, maar dat terzijde.
Thuisgekomen ging ik gelijk spelen. Geen ellenlange downloads of allerlei aanmeldingen doen, gewoon game in de Gameboy en spelen maar. Daar begon de teleurstelling. Ik vond het helemaal geen leuke game. Eerst deed ik nog een soort van enthousiast, want je wilde toch spelen op je nieuwe apparaat. Ik ben gelijk teruggegaan en heb hem omgeruild voor Double Dragon II. Die game vond ik wel vet en zo kwam het toch nog goed.
Overigens nog 1.
Double dragon IV.
Die old skool NES stijl opvolger. Dat was echt voor mij een drama.
Alsof ze alles wat in het geweldige 2e deel zat in een zak hebben gegooid enwillekeurig op een hoop hebben laten vallen en zo de levels hebben gemaakt.
Ik bedoel wat voorheen bazen waren waren ineens vijanden gewoon in de levels en die ook soms tig eer voorbij kwamen en de levels hadden een indeling wat voor mij ook lukraak leek. Daar waar deel 2 alles echt logisch had uitgedokterd en het voelde alsof de momenten zo moesten was deel IV random. En ik erger me meer omdat ze 90% van alle pixel sprites uit deel 2 hebben ingezet voor deel 4. En dan zo misbruik maken als je al geen moeite wilt doen.
Dat is mijn 2e teleurstelling. Wel een retro double dragon maar neit de moeite nemen om unieke sprites te maken.
Veel mensen zijn heel negatief over deel 3( wat ik totaal niet begrijp want dat vind ik juist een top game) maar wat die games wel deed was niks kopiëren.
De eerste 3 games waren unieke games.
Deel 4 een heel slechte ‘gebruik alle sprites van het beste deel maar’ game.
Dit is misschien achteraf gezien mijn ergste teleurstelling.
Ik als retro fan en fan van de 2e en 3e deel was over the moon toen die werd aangekondigd. En nog maar zelden zo negatief gevoelt tijdens spelen.
Horizon: Zero Dawn
Gameplay klikte niet voor mij, ik vond dat de speer niet genoeg aandacht kreeg en dat het voornamelijk vechten met de boog was. Heb uiteindelijk 2 keer geprobeerd om me er doorheen te sleuren maar eenmaal in Meridian was het genoeg geweest. Ik vind dat wel jammer want het verhaal en mysterieuze wereld sprak me wel echt aan.
Horizon Dawn Forbidden West...
Ik had mij met het 1e deel best vermaakt..Echter tijdens het spelen van deze game kon ik echt niet in de game komen..
Heb de game een aantal uurtjes gespeeld maar het kon mij niet echt vasthouden of boeien..
Weet dat vele anderen deze game wel tof vonden..Ik heb hem nooit meer verder gespeeld en van mijn ps5 afgehaald...
***SPOILERS voor de game castlevania lords of shadow 1 uit 2010***
Ik ben altijd een sucker geweest voor games waar je echt je powerfantasy kan uitleven. Maar vooral in een vampier setting begin ik kwijlen 🤤. We hebben games zoals Vampyr, Bloodrayne, Legacy of Kain, Vampire the masquerade bloodlines 1/2, etc. Maar tot de dag van vandaag heb ik nog steeds niet DE vampier game gespeeld die mij echt wegblies (vampire Masquerade 1 deed het wel, maar gaf me niet de power fantasy gevoel).
In 2010 speelde ik dus een game genaamd "castlevania lords of shadow 1". Amazing! Weggeblazen. Toen kwam er het jaar erna twee dlc's uit. Aan het einde van die dlc wordt dus duidelijk dat jou getormenteerde personage waar je best wel een dikke band mee heb opgebouwd dus de ultieme vampier lord gaat worden in de volgende game, Dracula, in castlevania lords of shadow 2!. De enigste game die tot dusver zo hoog mijn hype had gemaakt was gears of war. Dus na een paar jaar uitgekeken te hebben naar deeltje 2, was die daar eindelijk. En wat was ik teleurgesteld zeg. Het begon redelijk vet en goed, maar al heel snel wordt je in een sluip missie gegooid, en het gaat zo hard bergafwaarts met die game op dat punt... Echt zonde. Dat had de ultieme bad-ass vampire game kunnen worden die ik voor ogen had, maar helaas, niet gelukt.
Om de paar jaar speel ik nog wel eens LoS 1, en dan denk ik weer "potverdikkie, wat een f*cking vette game!!!", en door de hype probeer ik dan toch weer LoS 2, in de hoop dat ik het nu wel vet vind of dat er iets is veranderd..... Maar ja, zo werkt het niet, en zodra ik de sluipmissie begin wordt de game vrij snel erna weer verwijderd 🤣
(Blood of the Dawnwalker eergister uitgespeeld. Vette game, erg van genoten, maar het is niet de vampire powerfantasy waar ik op hoopte dat het zou zijn, haha!)
Voor mij is dat toch wel Killzone. Vond het erg traag en houterig spelen. Voor mijn gevoel log en zwaar en dat personage wisselen had ik helemaal niks mee.
Had totaal geen klik met de gameplay en heb daarna ook nooit Killzone 2 een kans gegeven.
Rollercoaster Tycoon 3. Nogal een warrige puinhoop na twee geniale delen.
Stranglehold,
Man man wat keek ik hier naar uit. Als groot fan van max Payne 1 en 2 verslond ik alle third person shooters. En nu kwam er een van de legendarische honk kong cinema regisseur himself.
Ik keek uren maar screenshots en kocht zelfs een nieuwe pc (die was sowieso toe aan een upgrade maar ik keek er wel naar uit om daar dit spel op te spelen)
En toen man wat een lauwe bak koffie, ik weet dat ik het uitgespeeld heb maar kan me er verder niks van herinneren behalve dat max Payne 2 daarna nog vaak is opgestart maar stranglehold nooit meer.
Gelukkig stelde max payne 3 niet teleur en krijgt die tot op de dag van vandaag elke paar jaar nog een replay.