Star Wars: Galactic Racer review - Now this is Podracing!

Razendsnelle actie, uitdagende run-based gameplay en eindeloze herspeelbaarheid. Dat is Star Wars: Galactic Racer in een notendop. Geruime tijd heb ik mij mogen wanen in een galaxy far, far away en dat is absoluut een genot geweest. Fuse Games heeft mij met deze game regelmatig weten te ve(r)rassen. Niet alleen met zijn sterke audiodesign, uit elkaar knallende voertuigen en spectaculaire visuals, maar ook met toegankelijke, doch diepgaande roguelitemechanics. Snoer de gordel maar even flink aan voor deze Star Wars: Galactic Racer-review.

Een verfrissende draai op een bekend genre

Mis jij de Star Wars Racing-games van weleer? Dan zit je hier waarschijnlijk goed, al giet Fuse Games dat oude gevoel wel in een compleet nieuwe vorm. Het gaminglandschap is immers flink verschoven sinds het PlayStation 2/Nintendo 64-tijdperk. Galactic Racer is dan ook geen doorsnee racegame. Dit is namelijk een run-based racegame die sterk leunt op het rogueliteconcept.

Draait je maag al om bij het horen van de term roguelite, lees dan toch even verder. Zoals ik immers al zei, bestempelt Fuse Games deze game als een run-based racer. Bepaalde valkuilen van het roguelitegenre worden namelijk vakkundig ontweken.

Now this is Pod/Speederracing!

Laten we beginnen bij het begin. Star Wars: Galactic Racer is een racegame binnen het welbekende Star Wars-universum. In de game kruip je achter het stuur van een landspeeder, speederbike of skim speeder. Heb je door dat er één mist? Dat klopt, Podracers ontbreken niet volledig, maar vanwege verhaaltechnische redenen laat ik hun rol hier bewust buiten beschouwing. Dus ja, ze zitten er wel in, maar jij bent geen Force-sensitive wonderkind. Jij bent gewoon Shade, een mens die flink is genaaid door de huidige kampioen van de Galactic League: Kestar Bool.

Afijn, op uitnodiging van Darius Pax, raceliefhebber en oprichter van de Galactic League, reist Shade af naar The Outer Rim, waar het racen in diverse speeders topentertainment is geworden. Shade heeft talent, maar reist niet zozeer af naar The Outer Rim voor de faam. Nee, het doel is om rijkeluiskindje Kestar Bool te vernederen.

Dat doen we dus op basis van runs, waarbij iedere run een nieuw seizoen representeert. Om mee te doen in de league zijn backer tokens vereist. Ieder token staat gelijk aan een leven binnen de run. Verpruts je een race, door bijvoorbeeld te vaak te crashen of een bepaalde objective niet te behalen, dan verlies je een token en start automatisch een nieuwe run als je tokens op zijn. Weet je een race met succes te voltooien, dan speel je upgrades, onderdelen en vaardigheden vrij.

Dat is waar het roguelite-element om de hoek komt kijken. Gaandeweg de run verbeter je namelijk je voertuig, waarbij je in verschillende disciplines punten kunt toewijzen, parts uitrust die bepaalde speelstijlen buffen en abilities verkrijgt waarmee je tegenstanders kunt dwarszitten. Verlies je de run, dan valt deze tijdelijke voortgang eveneens weg.

Iedere run doet ertoe

Je verliest dus wel tijdelijke upgrades, maar nooit al je voortgang. De game bevat namelijk ook permanente upgrades. Zo verdien je tijdens het spelen in diverse modi, ‘Tuning Points’ die je voorafgaand aan een run in een voertuig kunt steken. Hierdoor krijgt het voertuig een permanente boost in de discipline naar keuze, waardoor je iedere run weer iets beter beslagen ten ijs komt. Daarnaast is het mogelijk om gunsten, of ‘favors’, te verdienen. Deze favors dien je te ontgrendelen, maar kunnen tijdens een run een groot verschil maken. Zo kun je bijvoorbeeld vaker crashen, krijg je een extra league token, krijg je eerder bepaalde abilities en ga zo maar door.

Een run bestaat echter uit een flink aantal races, verspreid over diverse planeten. Bij aankomst op iedere planeet betreden we eerst de ‘paddock’, de locatie waar racers, backers, NPC’s en sponsoren samenkomen. In deze hub kun je vrij rondlopen, waardoor je gesprekken tussen NPC’s opvangt die bijdragen aan de lorebuilding. Daarnaast ga je zelf in gesprek met vrienden en vijanden en wacht een vertrouwd gezicht op je voor wat extra opdrachtjes. Het is een leuke manier om even tot rust te komen, terwijl het verhaal juist onopgemerkt wordt verteld.

Snel, sneller, snelst

Dat we verschillende voertuigen kunnen besturen, betekent natuurlijk ook dat we verschillende speelstijlen te verwerken krijgen. Toch kennen ze allemaal een overkoepelend thema. De gameplay is namelijk retesnel, waardoor je continu op het puntje van je stoel zit.

Naarmate je verder in de game komt, upgrade je de voertuigen aanzienlijk. Hierdoor gaan ze sneller, kunnen ze beter driften, snijd je bochten strakker aan en zie je langzaam een voorkeur voor een bepaald voertuig ontstaan. De eerdergenoemde Tuning Points steek je namelijk in één van de voertuigen, niet in allemaal tegelijkertijd. Zo kan jouw speeder bike bijvoorbeeld over een krachtige ‘Ram Jet’ beschikken, terwijl de skim speeder over een razendsnelle Afterburner beschikt. Dit zijn twee verschillende typen boosters, waarbij de Ram Jet flinke schade kan aanrichten bij de tegenstander, terwijl de Afterburner juist een enorme snelheidsboost verschaft.

Soms kan de game echter net even een tandje té snel aanvoelen. Niet dat dat per se storend is, alle obstakels kunnen immers overwonnen worden, maar bij een crash kun je bijvoorbeeld bijzonder onhandig op de baan teruggeplaatst worden. Dat kan resulteren in een snelle tweede crash, hoewel dat in de praktijk weinig is voorgekomen, is dat wel even het benoemen waard.

Op-en-top Star Wars

Een Star Wars-game is niet compleet zonder een dikke bak ambiance en ook dat zit helemaal goed in Star Wars: Galactic Racer. Audiotechnisch is dit echt een geweldige game. Niet alleen qua geluidseffecten, hoewel die een groot onderdeel vormen, maar ook wat betreft de ondersteunende muziek. Vlieg je door een nauw gangetje, dan hoor je het iconische geluid van de podracer om je heen galmen, terwijl op de achtergrond een bombastische orkestrale Star Wars-soundtrack blèrt.

Die muziek is afgestemd op diverse situaties, maar ook op de verschillende locaties. In totaal doen we zeven planeten aan, bestaand uit: Jakku, Lantaana, Ando Prime, Sentinel One, Derven Acos, Crait en Tatooine. Iedere locatie biedt een eigen uitdaging. Zo dien je op Jakku de brandende zon te vermijden, terwijl je op Sentinel One uit de buurt van de zure poeltjes moet blijven om een crash te voorkomen. Iedere locatie biedt diverse racetracks, iconische vergezichten en razendsnelle actie.

Ben je terughoudend of zet je alles op het spel?

Wat is een racing league zonder hoge inzet? Precies, helemaal niets, maar Darius Pax neemt dat wel heel erg letterlijk. De complete game is namelijk doordrenkt met elementen waarbij je credits kunt inzetten. Tijdens het racen verdien je deze in-game currency. Hiermee kun je upgrades aanschaffen, kapotte onderdelen repareren of nieuwe abilities aanschaffen. Houd echter altijd wat credits achter de hand, want je kunt deze ook inzetten voor weddenschappen met tegenstanders. Win je van de tegenstander, dan verdubbel je de inzet. Verlies je, dan ben je de credits simpelweg kwijt.

Dat element zien we niet alleen terug in de campagne, maar juist ook in de multiplayer. Nu is de multiplayer van Star Wars: Galactic Racer niet bijzonder uitgebreid, maar alle elementen die ik hierboven heb besproken, komen eveneens terug in de meest prominente multiplayermodus: Multiplayer Tour/Podracing Tour. Hierin dienen twaalf spelers het op zes verschillende planeten tegen elkaar op te nemen. In Podracing Tour wordt dat aantal teruggebracht naar acht spelers vanwege de hoge snelheid.

Eindig je op een bepaalde positie, dan verdien je een beloning in de vorm van een upgrade of onderdeel. Hoe hoger je eindigt, hoe beter de beloning is. Dat ligt echter ook aan je creditinzet, want alleen met een ‘all-in’-inzet verdien je legendarische beloningen. Haal je echter niet de eerste tot en met derde plek, dan ben je al je centjes kwijt.

Ook hier zien we het run-based systeem, oftewel het roguelite-element, goed terug. Waar iedere speler met vergelijkbare statistieken start, zie je compleet andere builds ontstaan naarmate je verder komt. Daar houdt de multiplayercontent voorlopig grotendeels op. Naast de tours zijn er namelijk alleen quick races te vinden. Jammer, want hoewel ik verwacht dat veel spelers zich hieraan wagen, verwacht ik ook dat dit element niet bij iedereen gaat aanslaan. Star Wars: Galactic Racer gaat daardoor voornamelijk solospelers behagen.

Meer avonturen te beleven

Valt het op dat ik vooralsnog vrijwel alleen de campagne en multiplayer heb besproken? Dat heeft een reden. De overige content is namelijk aardig karig te noemen. Hoewel de campagne in theorie oneindig te spelen is, mede dankzij de runs, unlockables, meerdere voertuigen en diverse favors, is de overige singleplayercontent vrij schaars.

Zo valt het gros van de overige content in de ‘Scenarios’-modus te vinden. Deze modus omvat de overige racers in de league, waarbij je in het voertuig van de gekozen racer stapt en een korte run speelt. Ook hierbij zien we de eerdergenoemde elementen terug. Zie dit als een soort korte verhaaltjes waarbij je wat meer gevoel voor de NPC’s krijgt. Je dient echter wel de campagne uitvoerig te hebben gespeeld. Bepaalde scenario’s speel je namelijk pas vrij wanneer je de desbetreffende racerstyle hebt ontgrendeld.

Als laatste is er nog ‘Arcade’, een modus die precies doet wat je ervan verwacht. In Arcade tref je diverse challenges aan. Deze zijn doorgaans gefocust op time trials, waarbij je de uitdaging binnen een bepaalde tijd dient te voltooien om zo meer Tuning Points te verdienen. Leuk is dan weer wel dat de tijden van vrienden zichtbaar zijn. Hierdoor heb je via het leaderboard altijd een uitdaging. Had ik daar wat meer van verwacht? Ja, wellicht wel, maar vooralsnog volstaat het als additionele functionaliteit naast de run-based campagne.