Starship Troopers: Ultimate Bug War! review - Doing its part

Starship Troopers van onze Nederlandse regisseur Paul Verhoeven kwam te verschijnen in 1997 en groeide al snel uit tot een cultklassieker. De actievolle sci-fi film werd geprezen om diens spectaculaire gevechten, memorabele personages, fantastisch designwerk en subtiel commentaar op de oorlogszuchtige mindset van destijds. Wel fijn om te zien dat we zo goed vooruit gaan op dat gebied, hé. Maar ik dwaal af, vandaag gaan we het vooral hebben over wat jij voor de United Citizen Federation kan betekenen, private! Starship Troopers: Ultimate Bug War! laat je zien uit welk hout je bent gesneden. De oorlog tegen de 'bugs' staat namelijk nooit stil. Ik heb als doorgewinterde Deep Rock Galactic- en enthousiaste Helldivers 2-speler de nodige ervaring opgedaan als het gaat om insecten vermorzelen in de ruimte, dus ik stond te trappelen om mijn carrière als verdelger een vervolg te geven in Starship Troopers: Ultimate Bug War! Would you like to know more?

The Road to Citizenship

In Starship Troopers: Ultimate Bug War! word je linearecta in een meta-verhaal gebonjourd. Je bent namelijk de 'player' en je doet mee aan een digitale cursus om zo je burgerschap te verdienen. Ja, je kan namelijk niet vroeg genoeg beginnen met het indoctrineren informeren van de jongelingen, dus de beste gamers worden al klaargestoomd voor een leven bij de Mobile Infantry-unit. De enige echte Casper Van Dien staat je bij als Generaal Johnny Rico, terwijl we ook kennismaken met een nieuwe heldin binnen het Starship Troopers-universum: Samantha 'Sammy' Dietz. Je ervaart de campaign-simulatie die is gebaseerd op haar heldhaftige daden tijdens de oorlog met de geleedpotigen.

Mocht je met warme gevoelens terugdenken aan de eerste Starship Troopers (en laten we eerlijk wezen, dat is de enige film in de reeks die we gaan onthouden) dan voelt Starship Troopers: Ultimate Bug War! als thuiskomen. Vanaf het moment dat je de game opstart, word je gebombardeerd met hilarische propaganda en humoristische knipogen naar de totalitaire staat die we met alle liefde vertegenwoordigen. Kinderen klaarstomen voor dienstplicht, het verdienen van het recht om te stemmen en het totaal vernietigen van alles wat niet op ons lijkt. Oh, dit is een Starship Troopers-verhaal uit het boekje.

Dit wordt verder bevestigd door alle easters eggs, verwijzingen, oneliners en designs die je treft in de game. Starship Troopers: Ultimate Bug War! zit ramvol met liefde voor het originele bronmateriaal. Je gaat op tour langs de memorabele locaties, je wordt klaargestoomd in boot camp en de NPC's aan je zijde blaten constant quotes uit de film. En dan niet alleen maar 'I'm doing my part', maar ook veel meer obscure citaten uit de cultklassieker passeren met regelmaat de revue. Dat gezegd te hebben doet deze titel vooral een poging om het luchtig te houden. Waarbij het origineel naast een vermakelijke sci-fi flick ook een indirect protest neerzet tegen fascisme, doet Starship Troopers: Ultimate Bug War! dat minder; al zijn de sporen nog altijd aanwezig voor de spelers die tussen de lijntjes kunnen lezen.

I kill bugs good!

Starship Troopers: Ultimate Bug War! werd na diens aankondiging redelijk kort door de bocht benoemd als een 'boomer shooter' door vele outlets. Wat een nepnieuws! Ik deed hier vrolijk aan mee, maar gelukkig heb ik het licht gezien. Het is namelijk niet zozeer een boomer shooter, maar eerder een throwback naar de shooters van de vroege jaren 2000. Ja, de visuals zijn nog steeds gehuld in een retrojasje, je snel voortbewegen blijft cruciaal en sommige sprites zijn gerendeerd in een 2.5-stijl. Maar een boomer shooter is Starship Troopers: Ultimate Bug War! niet. Dat is overigens niet een negatief iets. Ik ben zelf als jaren 90 kiddo enorm happig voor de Y2K-revolutie in gameland. Starship Troopers: Ultimate Bug War! voelt alsof het de console-space had kunnen delen met Halo: Combat Evolved, Battlefield 2 en andere soortgelijken.

De ontwikkelaar achter deze first-person shooter is Auroch Digital. Je kent ze misschien wel van Warhammer 40,000: Boltgun. Het moment dat ik deze naam noem, worden fps-fanaten een stukje enthousiaster. Net zoals in hun vorige game, is de gunplay van Starship Troopers: Ultimate Bug War! heerlijk ruig. De geweren voelen zwaar, geven genoeg kick en doorzeven de insecten met heet metaal. Wanneer je met deze vuurwapens begint te blaffen, dan begint de dopamine door je lijf te gieren. Er zijn best wel wat verschillende wapentuigen te vinden in deze shooter en ze vervullen allemaal nét even een andere rol in de sandbox. Naast de reguliere assault rifles ontgrendel je op den duur zwaardere wapens, zoals kernraketwerpers, vlammenwerpers, plasma-geweren en ander leuk speelgoed.

Om het retrogevoel nog meer aan te wakkeren, speelde ik Starship Troopers: Ultimate Bug War! op de hoogste moeilijkheidsgraad. Dit bracht me terug naar mijn kindertijd; toen ik de controller nog amper kon vasthouden en alles te moeilijk was. Ik vind dit een heerlijke manier om te checken of de gameplay-systemen daadwerkelijk goed in elkaar steken. En ja, ik kan rapporteren dat dit het geval is. De diverse, iconische insecten, zoals de vliegende Hopper, vurige Tanker en meer, maken grootschalige opkomsten en hebben allemaal een specifieke handleiding als het gaat om ze uit de weg ruimen. Ze bestoken de spelers met uiteenlopende, fatale aanvallen en het is aan jou om jezelf goed te positioneren en gebruik te maken van de Might of the Fleet.

Ja, want je hoeft het niet helemaal alleen te doen. Onderweg kom je soldaten tegen die je kan rekruten. Toch handig om wat kanonnenvoer om je heen te hebben staan, zodat je niet zelf telkens het doelwit bent van een Tiger Warrior Bug. Maar de belangrijkste handvaten, komen uit de lucht gevallen. Noem mij maar een Orbital Drop Shock Trooper, want ik spam het hele slagveld vol met droppods. Deze landingscapsules worden vrijgegeven aan de hand van je dodental. Hoe meer ongedierte jij een vroege dood injaagt, des te beter de items worden waar je mee aan de slag mag. In het begin krijg je een EHBO-kit met wat Hello Kitty-pleisters. Aan het einde van een missie heb je toegang tot nukes, mechs en een bombardementsvlucht die de halve map (inclusief je eigen peloton) platgooit. Come on you apes, you want to live forever!?

It's an ugly planet - A BUG planet!

De campaign van Sammy is kenmerkend wegens de toffe combat, maar ook de variatie in missies is goed aanwezig. Elke keer als je een geclassificeerde Operation opstart, staan er drie objectieven klaar. Wanneer je die weet af te strepen, komt de climax aan te pas. Een grootschalige verdedigingsmissie, een gevecht tegen een eindbaas, dat soort praktijken. De maps zijn groot en uitgestrekt, dus je krijgt zelf de keuze om een kant op te gaan. Begin je met het vernietigen van wat high priority targets? Of ga je liever aan de slag met het veiligstellen van cruciale militaire doelwitten? Het komt niet vaak voor in dit universum, maar de vrije keuze om het uit te vogelen is aan jou. Awaiting orders, Sir!

Die opdrachten zijn er overigens niet massaal. Starship Troopers: Ultimate Bug War! is geen lange game. Ik deed per Operation er ongeveer een halfuurtje over en dat is op de pittige Citizen-modus en dan reken je ook nog het ietwat stroeve begin mee, waarin je vooral kennismaakt met de systemen en nog een beetje kan worstelen met de verwachtingen van deze actiegame. Ik kan me voorstellen dat je dus nog veel snellere tijden neerzet, zeker als je lekker casual erdoorheen knalt. Dus ja, de missies van onze oorlogsheldin bieden variatie, maar dat is ook deels omdat de content zelf redelijk rap is verslonden. Daarbij moet wel gezegd worden dat er in elke Operation geheime content is die je kan verzamelen. Als je een collectible vindt, speel je meteen een cheat of game-modifier vrij. Dit gaf wel extra motivatie om de missies opnieuw te bezoeken, want er zitten leuke dingen tussen. Zoals? Sorry, dat is classified.

Overigens om even terug te komen op de grote maps; die werken niet per se in het voordeel van Starship Troopers: Ultimate Bug War! Er zitten vaak hele lappen land tussen, waar simpelweg weinig te beleven valt. Niets moois om te bekijken en niets lelijks om kapot te schieten. Je ervaart een beetje het gevoel alsof er iets mist; alsof deze omgevingen in eerste instantie waren ontworpen met een ander doel in het achterhoofd. Ik geef in mijn reviews niet snel aan wanneer iets pijnlijk wordt gemist. De game is immers wat het is en wat ik graag had willen zien, dat is een andere kwestie en geen onderdeel van de game's identiteit. Maar in het geval van Starship Troopers: Ultimate Bug War! voelt het ontbreken van co-op als landverraderij. Deze game met diens bombastische scenario's en heerlijke combat was echt perfect geweest om samen met andere patriotten door te lopen. Natuurlijk komt er veel meer bij kijken dan simpelweg 'voeg even multiplayer toe', maar mocht Auroch Digital nog uitbundige updates in gedachten hebben, dan hoop ik dat hier naar gekeken kan worden.

We thought we were smarter than the bugs

Als je soms dacht dat hier het einde van de review zich zou aandienen, dan heb je het goed mis. Naast het first-person shooter geweld komt Auroch Digital met de volgende verrassing: Bug Mode. Ja, om te achterhalen hoe we de insecten het beste kunnen verdelgen, moeten we weten hoe ze denken, hoe ze voelen en hoe ze opereren. Je wordt een Assassin Bug in deze simulatie en je gaat op pad om terreur te zaaien over de gevestigde basissen van de Federation. Je trommelt je mede-insecten op en verwoest de mensen als de parasieten die ze zijn. Zodra drie basissen plat liggen, vernietig je de Command Post en is het een geslaagde missie. Voor het onderzoek bij R&D, uiteraard.

Een Assassin Bug is een dodelijk monster met drie verschillende vormen. De Warrior Form geeft je toegang tot messcherpe mêlee-aanvallen. Je maakt gehakt van menig soldaat en snijdt als een heet mes door de menselijke boter. De Hopper Form daarentegen geeft je de mogelijkheid om je vleugels uit te klappen en subtiel over het slagveld te zweven. Je landt met behoorlijke stootkracht, waardoor je een krater aan pijn achterlaat. Tot slot heb je de Tank Form. Dit gedaante kost wat tijd om op gang te komen, maar als je eenmaal bent opgeladen, dan is het pantser niet te doordringen en gebruik je een vlammenwerper om dood en verderf achter te laten. Deze gamemodus is genieten geblazen en zorgt voor de nodige afwisseling met het FPS-geweld.

Echter, ook hier weet Auroch Digital niet helemaal te overtuigen vanwege de hoeveelheid content en de ontbrekende diepgang. Terwijl ik het eerste level van Bug Mode overwon, dacht ik bij mezelf: wauw. Dit is echt een soort Godzilla-achtige modus. Ik hoop dat er nog veel meer te beleven valt. Maar juist daar valt Bug Mode tegen. Het is echt wel vermakelijk, maar er is gewoon niet veel te beleven. Er zijn maar een handjevol missies te vinden, de variatie (in tegenstelling tot de campaign van Sammy Dietz) ontbreekt juist wel en de aanwezige systemen voor de Assassin Bug voelen een beetje als een demo in plaats van een waardig onderdeel van deze titel.