Preview: Bloodgrounds – Geweld, verlies en toch een hoop lol

Als we over het genre strategie spreken kan je alsnog tientallen richtingen op. Bekende voorbeelden uit het real-time strategy genre zijn Age of Empires en Starcraft, op het turnbased gebied is Sid Meier’s Civilization nog altijd een dominante aanwezigheid en zo zijn er nog veel meer subgenres te benoemen. Bloodgrounds lijkt dan ook wat leentjebuur te hebben gespeeld bij Firaxis Games, maar niet eens bij de Civilization-serie. In de kern heeft Bloodgrounds veel weg van Firaxis’ XCOM-games die zo’n tien jaar terug behoorlijk populair waren. Giet daar een meedogenloos gladiatoren-sausje overheen en je hebt ongeveer Bloodgrounds. We hebben hier echter met een early access titel van doen en is er dus nog een weg te gaan. Desalniettemin wisten wij ons alvast goed te vermaken.

Welverdiende vrijheid

Bloodgrounds gaat gepaard met een no-nonsense verhaal waarin jij als speler wraak gaat nemen voor de jaren dat je gestraft bent. De game opent met een gevecht in een colosseum waarin je het opneemt tegen een ander team. Na een korte introductie van de gameplay in deze gevechten wordt duidelijk dat dit jouw laatste gevecht was. Al vanaf kinds af aan ben je aan het vechten voor het vermaak van anderen. De honderden mensen die jij door de jaren heen hebt moeten afmaken is je niet in de koude kleren gaan zitten, dus is het tijd om wraak te nemen op het rijk. Je krijgt jouw eigen stadje als basis om je voor te bereiden. Om aan geld te komen wendt jij je tot het enige wat je kent: gevechten in het colosseum. Deze keer ga je echter niet zelf het gevecht aan, maar ga je op zoek naar de beste gladiatoren die het rijk te bieden heeft… Of net welke sufferd aan het eind van zijn Latijn zit in de plaatselijke herberg. In jouw stadje vindt je diverse nuttige gebouwen zoals de herberg waar je nieuwe gladiatoren kan rekruteren, een hospice om jouw gladiatoren weer in topvorm te krijgen en een academie waar ze nieuwe aanvallen kunnen leren.

In totaal mag je acht gladiatoren onder jouw hoede nemen. Tijdens een gevecht mag je er slechts drie meenemen een mag je twee soorten items kiezen die je eventueel zou willen benutten, denk bijvoorbeeld aan healing potions. Deze gevechten vergen strategisch inzicht om ze tot een goeed einde te laten komen, er zijn veel factoren om rekening mee te houden. Exploderende zaken op het veld, valstrikken waar jouw manschappen op gespiesd kunnen worden en als je denkt daar makkelijk omheen te lopen zijn er ook nog eens spreuken die de tegenstander kan gebruiken om jou alsnog zo’n val in te duwen. Gladiatoren laten zich onderverdelen in verschillende klassen. Je hebt mêlee vechters die ook weer onderverdeeld zijn in verschillende soorten zoals een tank en een damage dealer. Bij de magische units is dit niet anders, want die kunnen ook gespecialiseerd zijn in schade toebrengen of juist healen. En dat healen moet je vooral niet onderschatten.

Lekker uitdagend

Naast het strategisch aspect is Bloodgrounds ook een roguelike. De gladiatoren die jij inhuurt zijn namelijk niet voor eeuwig. Dood is echt dood en bij het verlies van een gladiator kan je een nieuwe gaan rekruteren, iets wat we kennen uit de eerder genoemde XCOM-games. Een gladiator kent zijn eigen level en uitrusting. Welke verbeteringen je krijgt bij een level omhoog is willekeurig. Je kan deze wel rerollen in ruil voor een aardige som geld, maar ook dan is het weer willekeurig wat je er voor terug krijgt. Op dit moment is het zo dat wanneer een gladiator sterft ook de uitrusting verloren gaat. Hierbij geeft de game wel aan dat dit in de toekomst mogelijk anders is. Kortom: een typisch early access dingetje. Veel van de elementen uit de gameplay valt dus nog geen definitief oordeel aan te hangen, want er kunnen nog grote veranderingen worden doorgevoerd.

Op grafisch gebied houdt Bloodgrounds er een apart stijltje op na wat een beetje hit-or-miss is. De pixelart in Bloodgrounds komt goed tot zijn recht in de wat kleurrijkere arena’s, maar veel arena’s kennen een overdaad aan bruintinten waardoor het gehele plaatje een beetje wazig wordt. De gladiatoren hebben bij bepaalde acties wel 3D-animaties die ons een beetje deden denken aan de Super FX graphics die de Super Nintendo kon produceren. Het resultaat is een unieke stijl, maar wat ons betreft mogen bepaalde zaken nog wel worden aangepakt met name het eerder benoemde kleurgebruik. Over de audio valt ook nog niet heel veel te zeggen. We hebben wat geluidseffecten en een veelal herhalende soundtrack, maar het is vooralsnog allemaal erg beperkt. We hopen dat ook dit in de toekomst zal worden meegenomen.

Voorlopig oordeel van Wim Odekerken

Bloodgrounds lijkt een erg vermakelijke strategische roguelike te gaan worden. De gameplay zit in de kern goed in elkaar en heeft onze hersenen diverse keren goed aan het werk gezet. De zaken die je kan ondernemen vanuit jouw thuisbasis zijn veelbelovend, maar zoals veel andere zaken op dit moment nog wel beperkt. Bloodgrounds heeft een solide basis en we zijn benieuwd wat we ervan zullen vinden zo gauw de daadwerkelijke release daar is. Inmiddels is de game verkrijgbaar als early access titel via Steam en is het aan ontwikkelaar Exordium Games om de feedback van de spelers op te pakken. Vooralsnog ziet het er in ieder geval zonnig uit voor Bloodgrounds.