Preview: Gloomwood - Terug naar de jaren negentig

Ik had nog nooit van Gloomwood gehoord, voordat ik de opdracht kreeg om de demo even te checken. Gloomwood is een stealth-game met een vlaagje horror dat voornamelijk gebaseerd is op de games uit de jaren negentig en de vroege jaren van 2000. De game wordt momenteel veel vergeleken met Thief. Aangezien ik die game nooit gespeeld heb, was het dus een verrassing wat ik precies zou tegenkomen. 

Waar ben ik en wat is er aan de hand?

De demo van Gloomwood begint al mysterieus. Het is duidelijk dat het personage een dokter is en blijkbaar een doel heeft in de stad. Je begint dan ook in een lift die je brengt naar een zolder waar een briefje voor je klaarligt. Iemand zou je komen ophalen, maar je moet nu zelf door de stad wandelen. Op de Steam-pagina wordt zelfs over een ontvoering gepraat. Hoe je dus in de lift terecht bent gekomen, is nog niet heel duidelijk. Het verhaal wordt grotendeels verteld door de briefjes die op tafels liggen of juist op een prikbord hangen. Dat de stad aan het veranderen is, is wel duidelijk en gedurende de demo leer je dat er enge monsters verscholen zitten in het duister. Qua verhaal wordt de demo steeds vager en het einde wekt nog meer vraagtekens op. Omdat het een alpha-demo is, is dit niet direct slecht. Ik ga ervan uit dat het allemaal een stuk duidelijker wordt in de volledige versie.

Wat belangrijk om te weten is over Gloomwood, is dat de inspiratie van de jaren negentig niet alleen zichtbaar is vanwege de gameplay, maar ook vanwege de visuele stijl. De game is uiteraard ontwikkeld voor de hedendaagse markt dus het is gedetailleerd en ziet er scherp uit. Je moet hier dus wel van houden, want het is visueel geen hoogstaande game. Aan de andere kant past het precies bij wat de ontwikkelaars willen tonen en is het onderdeel van de gameplay. Een nadeel is wel dat de game ontzettend donker is, wanneer je de juiste settings gebruikt. Over de muziek valt weinig te zeggen, behalve dat de geluiden van de vijanden nogal griezelig zijn.

Vol horror praktijken

De gameplay spreekt nogal voor zich. Na het vinden van het briefje volg je eigenlijk gewoon de doorgangen en openingen. De demo is lineair, dus je zult niet snel verdwalen. Het onderzoeken van alle kamers en gangen is wel belangrijk, want hier vind je de noodzakelijke items om te overleven. Wanneer je uit de lift stapt, heb je namelijk helemaal niets bij je. Al snel verandert dit en krijg je toegang tot een zwaard, shotgun en pistool. De laatste twee zijn erg sterk, maar zorgen er tegelijkertijd voor dat alle vijanden in het gebied naar jou toe komen rennen. Omdat sluipen een belangrijke rol heeft in Gloomwood, is het zwaard dan ook het beste wapen om te gebruiken. Weet je een vijand te besluipen, dan zorgt het zwaard ervoor dat hij na een hit direct neervalt. Het sluipen zit sowieso goed in elkaar, want de game maakt gebruik van de schaduwen en de lichtval. Het maan icoontje op je scherm laat zien hoe goed zichtbaar je bent voor anderen en dat heeft te maken met hoe donker het in een kamer is. Ook geluid is erg belangrijk, want de vijanden hebben in de gaten wanneer je naar ze toe rent. Hier kun je gebruik van maken door flessen op te pakken en ze weg te gooien, om zo een vijand te lokken naar een locatie. Wanneer het gaat om de wapens moet je voorzichtig zijn, want je hebt geen oneindige hoeveelheid kogels. Deze liggen op verschillende plekken verstopt en moet je ook zelf in je wapen stoppen. Het vinden van de muntjes in de demo was al wel een uitdaging en je komt er later pas achter waar ze voor dienen. Dit soort geheimen zijn zeker te waarderen in een game als Gloomwood.

Het doel in de demo is om de twee zegels te vinden die de magische barrière van het huis van Lady Sylvia opheffen. Blijkbaar weet de leider van de groep vijanden dat de buitenstaander hierheen wilt, dus de twee zegels worden bewaakt. Het was geen verrassing om te zien dat ook het riool een onderdeel is van de demo en daar kun je nog wel even in ronddolen. In het riool leer je wat ze bedoelen met de beesten en tegelijkertijd begrijp je waarom de ontwikkelaars het een horror game noemen. Wanneer je de deur weet te openen, is de demo direct afgelopen en weet je eigenlijk nog steeds niet waar de game precies over gaat. Een eerste indruk van de gameplay wordt wel al gegeven en dat is een positieve ervaring. Om de twee zegels te vinden ben je verplicht om sleutels te vinden om deuren te openen en hendels over te halen voor de poorten. Dat allemaal terwijl er genoeg vijanden ronddolen, die helaas niet altijd even slim zijn. Hoewel ze goed reageren op geluid zijn ze op momenten nogal blind. Een grote ergernis voor mij in Gloomwood is het save-systeem. Er zijn meerdere horror-games die hier gebruik van maken, maar ik ben over het algemeen geen fan van specifieke save locaties. Want ja, ook in Gloomwood moet je saven bij een grammofoon. Tenzij je kiest om de game te spelen op de meest makkelijke moeilijkheidsgraad, dan heb je altijd een muziekboxje bij je. Het nadeel is dan wel dat de game ook niet meer uitdagend is. Het ligt aan je persoonlijke voorkeur of dit een probleem gaat opleveren of niet.

Voorlopig oordeel Anita van Beugen

Gloomwood is gericht op een specifieke doelgroep en dat zijn de fans van de jaren negentig als het gaat om games. Het blijkt dat ik niet echt een onderdeel ben van die doelgroep, ondanks dat Gloomwood een prima game is. Wanneer je een alpha demo speelt, verwacht je nu eenmaal bugs, maar eigenlijk viel dat wel mee. De vijanden kunnen nogal blind zijn en deuren gaan ongemakkelijk open, maar dat is momenteel dan ook het enige wat ik ben tegengekomen. Eén van de redenen waarom het mij niet heeft weten te grijpen, heeft ook te maken met het verhaal. Er worden wel hints gegeven, maar echt duidelijk wordt het niet. Niet heel verrassend, want het lijkt erop dat de demo voornamelijk bedoeld is om het stealth aspect van de game te belichten. Als dat zo is dan het is het goed gelukt.