Preview: Hands-off met Tomb Raider: Legacy of Atlantis

Ik weet natuurlijk niet hoe het met jou zit, maar één van mijn eerste game-ervaringen was met Tomb Raider. Je weet wel, toen die games voor de pc nog in zo'n absurd grote doos werden verkocht waar dusdanig veel loze ruimte in zat, dat je er bij wijze van spreken een hele collectie aan games in had kunnen stoppen. En de tijd dat je nog hoekige rondingen had. Het was een bijzonder avontuur dat destijds werd ontwikkeld door Core Design Limited en werd uitgegeven door Eidos Interactive Limited. Fast forward naar een jaar of dertig later en we zien dat Crystal Dynamics en Flying Wild Hog de handen ineengeslagen hebben om die game nieuw leven in te blazen, tot mijn grote vreugde. Amazon Game Studios heeft zich in dezen opgeworpen tot uitgevende partij. Ik kreeg op gamescom achter de schermen alvast even een sneak peek van dit nieuwe oude avontuur in de vorm van Tomb Raider: Legacy of Atlantis. En dat zag er niet verkeerd uit.

Er hangt wat boven je hoofd

Vol goede moed baande ik mezelf een weg richting de stand van Crystal Dynamics in de business area van gamescom. Voor de schermen was Lara alleen opgedoken om een iconisch fotomoment met de bezoeker te faciliteren, maar Tomb Raider: Legacy of Atlantis was daar niet speelbaar. Wel achter de schermen, zo hoopte ik. Helaas vervloog die hoop als sneeuw voor de zon toen bleek dat niet ik, maar de Creative Director van Flying Wild Hog, Michal Kuk, aan de knoppen mocht zitten. Ik had toch verwacht dat een game die binnen een half jaar al verschijnt in een dusdanig ver stadium verkeert dat ik die op gamescom zonder problemen zou kunnen spelen. Helaas bleek niets minder waar, dus dan maar toekijken.

De hands-off sessie duurde overigens best een poosje, waarbij Crystal Dynamics en Flying Wild Hog vrijwel alle aspecten van deze nieuwe Tomb Raider-game uitlichtten. Zo betrad onze heldin al vrij snel een tombe waar ze oog in oog kwam te staan met een kolonie vleermuizen. Het moge duidelijk zijn dat deze irritante gevleugelde wezens ook weer terugkeren. De enige remedie om dat vliegende ongedierte vleugellam te maken is door er gericht op te schieten, maar dat valt nog lang niet mee. Als zo'n zwerm vervolgens dichtbij je komt moet je je zien los te wurmen door zo snel mogelijk op een actieknop te drukken. Zolang ze zo dicht om je heen vliegen richten ze schade aan, dus ontsnappen wil je wel.

Tijdens demonstratie verloor Lara Croft dan ook de nodige health, maar dat kwam behoorlijk goed uit. Hierdoor kon Michal Kuk mooi even demonstreren wat je moet doen op het moment dat je wat levensenergie nodig hebt. Tijdens haar avontuur kan Lara allerlei kruiden en spullen oppakken. Deze kan zij vervolgens met zich meenemen en wanneer dat nodig is kan zij hiervan drankjes brouwen om haar healthbar weer mee te vullen. Je kunt dit als het ware gewoon on the go doen, dus je hoeft niet eindeloos in menu's rond de dolen om een beetje levenselixer in elkaar te flansen. Wel zo handig, maar ook kwetsbaar. Je kunt namelijk dan nog steeds aangevallen worden.

Geen nieuw jasje, maar een complete garderobe

Tomb Raider games staan natuurlijk bekend om hun puzzels en dat werd dan ook duidelijk getoond in de demonstratie. In feite werd er een hele grote puzzel opgelost, waarbij er een sleutel gevonden moest worden om een deur te kunnen openen. Die sleutel ligt uiteraard niet net naast het sleutelgat waar het in moet, maar vergt het nodige klim- en klauterwerk om te vinden. Tomb Raider: Legacy of Atlantis doet hierin niet iets heel anders dan de andere games uit de franchise. Het is veelal goed om je heen kijken, onderzoeken wat je in je omgeving kunt gebruiken en dan daarmee een pad zien te maken om weer een stukje verder te komen. En zo vanaf de zijlijn beschouwd zag dat er allemaal prima uit.

Op een zeker moment betrad Lara Croft de beruchte kamer van Damocles en hierin zie je echt hoeveel vooruitgang er is geboekt ten opzichte van het origineel. Tomb Raider: Legacy of Atlantis is dan ook niet zomaar een remaster of remake, maar wordt met recht een reimagining genoemd. Dat betekent dus dat niet alles van het origineel één op één is overgenomen om dat naar de huidige tijd te trekken, maar dat er ook goed is nagedacht over de manier waarop je de game vandaag de dag zou kunnen spelen. Wat heeft Core Design Limited bedoeld met het origineel en hoe kan dat worden vertaald naar nu? En wat hadden zij misschien voor ogen, maar konden zij niet maken door bijvoorbeeld de technische beperkingen van destijds. Dat zijn allemaal dingen waar rekening mee is gehouden bij het maken van deze game.

Er is bijvoorbeeld veel beter nagedacht over de zwaarden van Damocles, die nu niet random uit de lucht komen vallen om je doormidden te splijten, maar die je activeert wanneer je staat op specifieke pressure plates. Sta je op zo'n paneel, dan kun je het geheid niet navertellen. Tomb Raider: Legacy of Atlantis bevat diverse moeilijkheidsgradaties en dat is terug te zien in bijvoorbeeld de combat of hoeveel schade je ontvangt als je geraakt wordt, maar ook in het oplossen van de puzzels. De ontwikkelaars vertelden dat dit per categorie aan te passen is. Ben jij extreem goed in combat, maar niet echt in het oplossen van puzzels? Dan kun je de combat dus op een hogere moeilijkheidsgraad zetten en de puzzels op wat makkelijker. Dit is een fijne manier om de game zo naar je hand te zetten dat het voor jou lekker speelt.

Een kat in het nauw

Dat reimaginen van de eerste Tomb Raider game zit hem overigens niet alleen in de puzzels, maar is ook terug te zien in de combat. Ik gaf eerder natuurlijk al het voorbeeld van de vleermuizen, maar het is ook goed terug te zien in de confrontatie met de panter. Ook deze uit de kluiten gewassen huiskatten keren terug, alleen ook weer iets slimmer dan voorheen. Wat ooit een vrij directe aanvaring was, speelt nu toch heel anders in dit nieuwe deel. De panter is namelijk slimmer geworden en valt je niet alleen van voren aan zodat je hem gemakkelijk tussen de kattenogen kunt schieten, maar kruipt geregeld de duisternis in om je vervolgens op een onbewaakt ogenblik te bespringen.

Als je snel genoeg bent, dan kun je de verrassingsaanval van de panter dodgen. Heel kort zie je een indicator in beeld dat je wordt aangevallen en in een split second moet je reageren. Lukt dit, dan behaal je een voordeel en heb je even de tijd om wat kogels af te vuren. Grijpt de panter je toch, dan moet je eerst zien te ontsnappen uit de klauwen van dit bloeddorstige dier alvorens je weer kunt proberen om een nieuw pantervelletje te scoren. Dit soort momenten laten echt zien dat Crystal Dynamics en Flying Wild Hog goed hebben nagedacht over hoe zij deze hervertelling zo goed mogelijk kunnen maken, zodat het ook in 2026 nog steeds leuk is. En dat doen ze erg goed.

Een gloednieuwe feature is de mogelijkheid om dingen te scannen. Dit geeft je de mogelijkheid om meer te weten te komen over de dingen die je ziet tijdens je avontuur. Zo kun je bijvoorbeeld het beeld van Damocles scannen en dan kom je meer over de beste man te weten. Dat is fijn, zeker voor gamers die hun kennis nog een beetje willen opkrikken. Toch kun je deze eigenschap ook gebruiken om de puzzels te scannen. In feite kun je dan al voorzien wat je precies moet doen om de puzzel die je voorhanden hebt op te lossen. Dat haalt enorm weg van de immersie, het onderzoeken en de uitdaging. Nu is het natuurlijk optioneel, maar ik vermoed dat je hem automatisch toch wel gaat gebruiken aangezien je ook veel andere dingen scant.

Voorlopig oordeel van Patrick Lamers

Hoewel ik er nog steeds van baal dat ik Tomb Raider: Legacy of Atlantis niets zelf heb kunnen spelen, liep ik toch met een tevreden gevoel de booth uit bij Crystal Dynamics en Flying Wild Hog. Je merkt dat de ontwikkelaars echt passie hebben voor het bronmateriaal dat zij hebben gebruikt om Tomb Raider opnieuw tot leven te wekken. Al heb ik nog wel wat bedenkingen bij de mogelijkheid om te scannen. Daarmee lijk je alle puzzels in een oogopslag te kunnen oplossen. Je hoeft geen compleet nieuwe Tomb Raider-ervaring te verwachten, maar de verschillen met het origineel zijn wel zeer kenmerkend. Hoewel nog altijd de herkenbare elementen zichtbaar zijn, voelt de game tegelijkertijd ook nieuw en van deze tijd. Ik kan dan ook niet wachten om in februari van volgend jaar een zootje tombs te gaan raiden.