Aliens: Fireteam Elite 2 review - Ambitieus, maar schiet tekort

De Alien-franchise dwarrelt al langer op deze aardbodem rond dan veel van ons. Toch lijkt de rek er nog altijd niet uit, want er blijven nieuwe games en films verschijnen die de franchise op de een of andere manier weer nieuw leven proberen in te blazen. Zo is nu deze tijd aangebroken voor Aliens: Fireteam Elite 2, het vervolg op de coöp-shooter die in 2021 met wisselende reacties werd ontvangen. Zelf waagde ik mij destijds ook aan Aliens: Fireteam Elite, omdat de game onderdeel was van de PlayStation Plus-line-up, maar ik was er al snel weer klaar mee omdat de game mij totaal niet wist te overtuigen. De vraag is dan ook of Aliens: Fireteam Elite 2 de lat hoger legt en mij als speler wél vast weet te houden, iets waar zijn voorganger niet in slaagde.

All aboard the USS Endeavor!

De coöp-PvE-shooter Aliens: Fireteam Elite 2 is een vervolg op de eerste game, maar neemt je mee in een nieuw verhaal dat zich vijf jaar na de gebeurtenissen van Aliens: Fireteam Elite afspeelt. In deze titel stappen we in de schoenen van een Colonial Marine van de USS Endeavor. Dit grote slagschip fungeert als je persoonlijke hub, waar je missies kunt aannemen en je klaar kunt stomen voor de volgende expeditie door nieuwe upgrades of uitrusting aan te schaffen. Vanuit daar trek je eropuit om een gigantische Xenomorph-uitbraak op de Storr's Boon-mijnkolonie te onderzoeken. Dat doe je deze keer samen met maximaal drie vrienden, waar de eerdere game ruimte bood aan maximaal twee medespelers. Die extra handjes kunnen we gelukkig goed gebruiken, want aan vijandige aliens is geen gebrek.

Het actievolle avontuur begint bij de character creator, waarmee je je eigen Colonial Marine kunt samenstellen. Verwacht hier geen uitgebreide mogelijkheden om je personage tot in de kleinste details eigen te maken, want de keuzeopties zijn redelijk basaal. Toch is er genoeg variatie om de verschillende personages van elkaar te kunnen onderscheiden. Al is dat natuurlijk bijzaak wanneer je het op een buitenaardse planeet opneemt tegen hordes Xenomorphs. De ijdeltuit uithangen is leuk, maar levend terugkeren naar de USS Endeavor zou toch hoger op je prioriteitenlijst moeten staan.

Een scheutje extra uitdaging

De kwaliteit zit hem misschien niet in het aanpassen van je uiterlijk, maar komt duidelijker naar voren in andere facetten van de game. Aliens: Fireteam Elite 2 geeft je naast de proloog toegang tot vijf chapters met ieder drie missies, wat neerkomt op een totaal van vijftien missies met daarnaast nog een Horde Mode. In een tijd waarin games bij launch regelmatig tekortschieten op content-gebied, is dat een mooi aantal waarmee de ontwikkelaar direct een stap voor heeft. Daarnaast heb je de keuze uit vijf verschillende moeilijkheidsgraden die flink wat aspecten van je expeditie aanpassen. Zo hebben vijanden meer health, zijn ze in grotere aantallen aanwezig, moet je het met minder pick-ups doen, wordt friendly-fire een pijnpunt en kun je slechts een beperkt aantal keer down gaan voordat het game over is.

Naast de moeilijkheidsgraad kun je ook Challenge Cards vrijspelen of kopen met in-game currency, waarmee je gameplay-modificaties aan een run kunt toevoegen. Deze Challenge Cards maken de ervaring vaak lastiger, maar leveren tegelijkertijd meer beloningen op wanneer je de missie weet te voltooien. Zo kun je bijvoorbeeld een Challenge Card inzetten waarmee je meer damage uitdeelt, terwijl de vijanden tegelijkertijd ook meer schade aanrichten. Of je zet een challenge card in die je een 2.5x XP-multiplier geeft, met als nadeel dat je alleen je pistooltje mag gebruiken. Modifiers zoals deze geven je de vrijheid om te bepalen hoeveel risico je wilt nemen en geven de missies een dynamische twist, wat de replay-value ten goede komt.

Aliens: Fireteam Elite 2 biedt dus tal van mogelijkheden om de uitdaging naar eigen wens aan te passen en opent daarmee ook de deuren voor spelers die graag blijven hangen nadat ze de campaign hebben uitgespeeld. Het is niet zo dat je direct vanaf het begin al met de hogere moeilijkheidsgraden aan de slag kunt, want zonder de aanbevolen levelvereisten wordt je genadeloos afgestraft. Hiervoor moet je eerst je personage sterker maken, waardoor het behalen van een nieuwe moeilijkheidsgraad daadwerkelijk als een beloning aanvoelt. Er is dus altijd wel iets om naartoe te werken.

Waar moet ik beginnen?

Aan variatie en diepgang van gameplaymechanieken schiet Aliens: Fireteam Elite 2 dan ook niet tekort. De game heeft een breed aanbod aan systemen die je bezighouden en waarmee je je personage alsmaar sterker kunt maken. Je hebt de keuze uit vijf verschillende classes die je afzonderlijk kunt levelen. Voorbeelden hiervan zijn de Marauder, die dient als de welbekende gunner, de Medic, die het team in leven moet houden, en de Machinist, die apparaten zoals turrets kan inzetten ter ondersteuning op het slagveld. Daarnaast beschikt iedere class over unieke vaardigheden die je kunt vrijspelen door de betreffende class te levelen, waarmee je na een korte cooldown een sterke aanval kunt uitvoeren. Deze vaardigheden kun je nog sterker maken via een grid, waarin je de upgrades en vaardigheden strategisch moet plaatsen om je eigen speelstijl te creëren. Die vrijheid vloeit ook door naar de algehele classkeuze. Zodra je een aantal standaard classes naar een bepaald level hebt gebracht, kun je de beschikbare vaardigheden van verschillende classes mixen en matchen om zo je eigen krachtige cocktail samen te stellen.

Ook de variatie in wapens en wapenupgrades heeft dezelfde liefde gekregen als de eerdergenoemde mechanieken. Er is een ruim aanbod aan wapens beschikbaar waaruit je kunt kiezen; van krachtige langeafstandswapens tot vlugge revolvers. Ik was in eerste instantie nogal overweldigd door de hoeveelheid customization-opties die deze wapens bieden. Je kunt namelijk ontzettend veel attachments en variaties daarop vrijspelen waarmee je je wapens precies naar wens kunt samenstellen. Ook kun je je wapen levelen en augments vrijspelen die je arsenaal nog sterker maken. Om al deze attachments vrij te spelen, moet je wel flink wat levels doorklimmen, maar ook dit geeft spelers een reden om door te blijven spelen.

Al deze mechanieken zijn natuurlijk leuk, maar dan moet er ook voldoende content aanwezig zijn om ze te ondersteunen. Gelukkig zet Aliens: Fireteam Elite 2 stevig in op replayability. Zoals eerder genoemd beschikt de game momenteel over vijftien missies en een Horde Mode, die je op verschillende manieren kunt doorlopen. Challenge Cards en steeds hogere moeilijkheidsgraden houden de missies interessant en zorgen ervoor dat je niet na één playthrough alles gezien hebt. Met de huidige opzet, de hoeveelheid content en de verschillende levelsystemen is er dan ook genoeg te doen. De balans tussen de hoeveelheid werk die je in je personage kunt steken en de beschikbare content voelt vooralsnog goed aan, al doet de ontwikkelaar er wel goed aan om regelmatig nieuwe content toe te voegen om het uitgebreide progressiesysteem op lange termijn interessant te houden.

Ik sta toch niet in de arcadehal?

Helaas laten de audiovisuele ervaring en het verhaal een minder sterke indruk achter. Grafisch doet de game weinig bijzonders en oogt hij op momenten behoorlijk generiek. Hetzelfde geldt voor de omgevingen, die vaak dezelfde saaie, grijze toon uitstralen en geen greintje karakter hebben. Ook de muziek weet het onheilspellende en beklemmende gevoel dat een franchise als deze kenmerkt nauwelijks over te brengen en kan op momenten zelfs vervelend worden. De geluidseffecten laten verder een wisselend gevoel achter. Sommige wapens klinken lekker zwaar, terwijl andere juist een vervelend en onnatuurlijk geluid hebben. Ook het verhaal wist mij op geen enkel moment te grijpen. De meeste dialogen bestaan uit standaard, cheesy zinnen waarbij ik soms even achter mijn oren moest krabben. Voeg daar de generieke animaties tijdens gesprekken met NPC's aan toe en het voelt alsof de ontwikkelaar op deze vlakken flink heeft afgeraffeld. Juist deze elementen zijn zó belangrijk om spelers mee te trekken in de kenmerkende spanning van het Alien-universum. Al is een intrigerend verhaal gelukkig iets minder belangrijk voor een PvE-shooter.

De manier waarop je je door de maps beweegt en opdrachten voltooit, deed mij denken aan de keer dat ik mij in het Akiba District in Utrecht bevond en aan de haal ging met de arcadeversie van een Alien-shooter. Je loopt door de map, moordt een groepje aliens uit en houdt vervolgens een knopje ingedrukt om een bepaalde opdracht te voltooien. Er zit weinig diepgang in de manieren waarop je je opdrachten moet voltooien en je bewegingsvrijheid is erg beperkt. Er zijn wel verschillende collectibles te vinden, waardoor het doorzoeken van maps iets interessanter wordt, maar ik werd simpelweg te weinig uitgedaagd om de omgeving echt tot mij te nemen. Er zijn meerdere games die een vergelijkbare opzet gebruiken, zoals World War Z, maar op de een of andere manier weet Aliens: Fireteam Elite 2 niet datzelfde immersieve gevoel en die spannende missies neer te zetten.

De ruwe randjes

Aliens: Fireteam Elite 2 is bedoeld als coöp-game, maar in de praktijk werd ik constant achtergelaten door mijn teamgenoten. Zodra ik eenmaal in een game zat, kozen mijn teammaten al snel het hazenpad en kwam daar vervolgens niemand voor terug. Hierdoor zat ik opgescheept met bots die duidelijk over een ééncijferig IQ beschikken en waar ik maar weinig aan had. De game is daarnaast afhankelijk van peer-to-peer hosting, waardoor ik tijdens mijn laatste sessie uiteindelijk voor de ALT+F4-uitweg koos. We zaten middenin een intens gevecht en waren bijna klaar, maar toen de host de game verliet, werd er een nieuwe host gezocht, waarna we teruggeplaatst werden naar het laatste checkpoint. Daarmee ging al onze voortgang verloren en zou het mij ruim vijftien minuten kosten om weer op hetzelfde punt terug te komen. Dat was voor mij de druppel.

Naast de redelijk saaie en lineaire missies hebben de aliens net te weinig interessante aanvalspatronen. Ze komen vaak uit dezelfde hoekjes en gaatjes tevoorschijn op voorspelbare momenten, wat afdoet aan de immersie en het gevoel alleen maar versterkt alsof ik een arcade-game aan het spelen ben. Ook de soms oliedomme AI, microstutters en haperende loopanimaties van vijanden deden daar geen goed aan. Hierdoor werd het mij geregeld moeilijk gemaakt om vijanden te raken, waardoor ik de missies minder makkelijk tot een einde kon brengen. Ook mijn teamgenoten hadden last van deze stotterbug, maar gelukkig hoefde ik daar niet op te schieten. Er is dus duidelijk nog wat werk aan de winkel voor de ontwikkelaar om Aliens: Fireteam Elite 2 écht interessant te maken voor de PvE-shooter-fans.