Aniimo review - Kleurrijke creature collector met microtransacties

Er was ooit een tijd dat ik een heel klein walvisje was dat een kleine paar duizend euro in één mobiele game spendeerde. Ik stond vrij hoog in de ranglijsten van die game, maar als ik dat geld niet in die game had gepompt, had ik nu een huis kunnen kopen. Ik blijf dus tegenwoordig vrij ver weg van games met microtransacties, maar toen ik Aniimo zag, wist ik dat ik deze game moest uitproberen. Ik speel al Pokémon sinds ik klein ben en ik heb de afgelopen maanden zo'n tweehonderdvijftig uur in Palworld 1.0 gestoken, dus een game waarin je een wereld verkent, wezentjes vangt en ze sterker maakt, heeft bij mij snel een streepje voor. Tegelijk heb ik in het verleden dus aardig wat geld uitgegeven aan mobiele en gacha-games, iets waar ik tegenwoordig bewust mee ben gestopt. Juist daarom vind ik het interessant om een game als Aniimo te spelen, want achter de schattige wezentjes en kleurrijke wereld zit een gameplaymodel dat veel van die mobiele gewoontes meeneemt. De vraag is dan ook niet alleen of Aniimo leuk is om te spelen, maar ook hoeveel geduld je nodig hebt als je geen geld wilt uitgeven.

Een wereld vol schattige wezentjes

Aniimo draait om de gelijknamige wezentjes die de wereld van Idyll bevolken. Ze hebben elk hun eigen element, uiterlijk en vaardigheden en veel Aniimo kunnen ook evolueren. Dat maakt het verzamelen van nieuwe soorten een belangrijk onderdeel van de game. Het begint met twee speciale Aniimo waar jij toevallig op stuit. Je moet er één van de twee kiezen waar je je avontuur mee begint, waarna je je bij het instituut voegt dat de wereld van Idyll en haar inwoners verder onderzoekt. Je zult veel. nieuwe Aniimo moeten vangen om het mysterie achter de wereld te ontrafelen. Je vangt ze met een Aniipod, waarbij je het juiste moment moet kiezen om je kans op succes te vergroten. Sommige Aniimo verschijnen alleen onder bepaalde omstandigheden, zoals een bepaald weertype, tijdstip of fenomeen. Daardoor voelt het ontdekken van een nieuwe soort soms als een kleine zoektocht. Je kunt maximaal vier Aniimo meenemen in je party en ze inzetten tijdens je tocht door Idyll. Buiten gevechten kunnen ze ook helpen met obstakels, zoals het verbranden van takken die je pad blokkeren. Het systeem lijkt op het eerste gezicht bekend terrein voor iedereen die ooit Pokémon heeft gespeeld, maar Aniimo probeert er wel een eigen draai aan te geven. Het enorm sarcastische bericht dat ik schreef naar aanleiding van de aankondiging van Aniimo, moet ik dus even rectificeren.

Die eigen draai zit vooral in het Twinen. Met deze functie neem je het lichaam van een Aniimo over en speel je zelf als het wezen. Je loopt dan niet meer als je menselijke personage door Idyll, maar als je gekozen Aniimo. Dat verandert ook hoe je de wereld verkent. Sommige Aniimo kunnen sprinten, andere kunnen vliegen en weer andere soorten hebben vaardigheden die je op plekken brengen waar je als mens niet kunt komen, zoals zwemmen in diep water. Het is een simpele manier om de verschillende soorten Aniimo meer waarde te geven dan alleen een plekje in je party. Dat maakt Twinen een van de interessantere onderdelen van Aniimo.

Een mooie wereld met een drukke start

De introductie van Aniimo is best leuk vormgegeven. Je krijgt rustig uitleg over de wereld, het vangen van Aniimo en de verschillende systemen die je tot je beschikking krijgt. Dat is ook nodig, want er zit nogal wat in deze game. Na verloop van tijd krijg je een flinke hoeveelheid menu's, valuta, systemen, tijdelijke evenementen en opties voorgeschoteld. Dat doet sterk denken aan een mobiele game, waarbij ook je hele scherm vol staat met icoontjes voor van alles en nog wat. Het verschil is dat Aniimo je niet meteen met alles tegelijk om de oren slaat. De game introduceert de systemen stap voor stap, waardoor je de tijd krijgt om ze te leren kennen. Toch kan het op een gegeven moment voelen alsof je meer menu's aan het openen bent dan dat je aan het spelen bent. De basis blijft goed te volgen, maar het aantal losse systemen laat goed zien waar de roots van Aniimo liggen.

Daar staat een wereld tegenover die er goed uitziet. Idyll is kleurrijk, groot en zit vol verschillende omgevingen waarin andere Aniimo rondlopen. Vooral de Aniimo zelf zijn mooi gemaakt. Bij fluffy soorten zie je kleine haartjes in de vacht, terwijl bijvoorbeeld de watersoorten er ook glibberig uitzien. De felle kleuren passen goed bij de stijl van de game en zorgen ervoor dat de wereld niet snel saai oogt. Op technisch vlak zijn er wel wat ruwe randjes. Animaties zijn niet altijd even netjes afgewerkt, soms blijft de mond van een personage bijvoorbeeld dicht terwijl diegene praat. Zulke momenten halen je even uit de wereld. Daar staat dan wel tegenover dat dialogen netjes ingesproken zijn met voice-overs in het Engels, Chinees, Japans en Koreaans. In ieder geval maakt Aniimo op pc een sterke eerste indruk met zijn visuele stijl.

Ook de character creator is uitgebreid. Je kunt behoorlijk wat aanpassen aan je personage en best veel details tweaken, al valt op dat de beschikbare gezichten sterk richting een Aziatische stijl leunen. Logisch ook, want Pawprint Studio is een Chinese ontwikkelaar. Dat is niet per se een probleem, maar de keuze voelt wel beperkt als je een ander uiterlijk voor je personage wilt maken. Zo ontbreken er bijvoorbeeld baardopties. Voor een game waarin je veel tijd met je eigen personage doorbrengt, had ik daar graag meer keuze gezien. De character creator geeft je genoeg opties om iets eigens te maken, maar mist daardoor wat variatie.

Van gevechten tot puzzels

De combat van Aniimo laat je op twee manieren spelen. Je kunt je Aniimo commando's geven terwijl zij automatisch voor je vechten, maar je kunt ook Twinen en zelf als je Aniimo het gevecht aangaan met andere Aniimo. Die tweede optie voelt een stuk directer. Je kunt aanvallen uitvoeren, speciale vaardigheden gebruiken en op het juiste moment een aanval ontwijken middels een Dodge. Daardoor heb je meer controle over het gevecht dan je misschien verwacht van een creature collector. Het helpt ook dat verschillende Aniimo andere vaardigheden hebben. Een nieuw wezen voelt daardoor niet alleen als een nieuwe naam in je verzameling, maar kan ook een andere manier van spelen bieden. Sommige Aniimo kunnen tijdens combat transformeren, wat voor extra variatie zorgt. De gevechten zijn daarmee niet het meest traditionele onderdeel van het genre. Ze sluiten vooral goed aan bij het idee dat je niet alleen een "trainer" bent, maar ook letterlijk in je Aniimo kunt kruipen.

Die vaardigheden komen, zoals ik een paar alinea's hierboven heb aangegeven, ook buiten gevechten van pas. Dat zorgt ervoor dat het verzamelen van Aniimo ook een praktisch doel krijgt. De Sanctums spelen daar goed op in. Deze locaties doen denken aan de shrines uit The Legend of Zelda: Breath of the Wild, zowel qua opzet als qua uitstraling. In iedere Sanctum krijg je een specifieke Aniimo waarmee je de puzzels moet oplossen. Daardoor word je gedwongen om met verschillende Aniimo te spelen in plaats van steeds dezelfde favorieten te gebruiken. Het is een leuke manier om je kennis van de verschillende soorten te testen. Bovendien geeft het je een reden om Aniimo uit te proberen die je buiten de Sanctums misschien zou laten liggen.

De wereld biedt daarnaast genoeg andere activiteiten. Je kunt zweven, duiken en graven en op die manier steeds meer delen van Idyll bereiken. De game wil je duidelijk aanmoedigen om van het gebaande pad af te wijken. Sidequests helpen daarbij. Deze opdrachten vertellen niet alleen kleine verhalen, maar geven je ook meer informatie over Idyll en de verschillende soorten Aniimo. Het hoofdverhaal is op zichzelf interessant genoeg om je aandacht vast te houden. De sidequests geven de wereld vervolgens wat meer context. Dat werkt vooral goed als je benieuwd bent naar waarom bepaalde Aniimo zijn zoals ze zijn. Aniimo heeft daardoor meer te bieden dan alleen het bekende vangen, trainen en vechten.

Een verdienmodel dat je blijft herinneren aan je telefoon

De grootste vraag rond Aniimo zit voor mij niet bij de wereld of de Aniimo, maar bij het verdienmodel. De game is gratis te spelen en dat merk je. Zo bestaat er een energiesysteem waarmee je bepaalde Aniimo kunt vangen. Ook het uitbroeden van eieren zal je tijd kosten. Daar komen verschillende soorten in-game valuta bij en natuurlijk zijn er microtransacties. Wie veel mobiele games heeft gespeeld, herkent deze aanpak meteen. Het voelt soms alsof Aniimo een pc-game probeert te zijn terwijl een deel van zijn ontwerp nog uit de mobiele markt komt. Dat hoeft niet automatisch slecht te zijn, maar het beïnvloedt wel hoe je naar de verschillende systemen kijkt. Wanneer een game je laat wachten op een ei of totdat je energie opgeladen is, vraag je je al snel af waarom dat systeem er überhaupt is. In een game die je gratis kunt spelen, is die vraag extra relevant, omdat je het wachten kunt versnellen of overslaan door het betalen van een bepaald geldbedrag.

Gelukkig voelt Aniimo niet alsof je constant je portemonnee moet trekken. De microtransacties zijn redelijk fair en de game gaat niet zo ver als bijvoorbeeld gacha-games. Het draait niet volledig om betalen voor de sterkste Aniimo. Er zijn wel zaken die je op dit moment alleen door geld uit te geven kunt krijgen, waaronder een speciale Aniimo. Dat betekent echter niet dat free-to-play-spelers per definitie buiten de boot vallen. Sommige zaken kunnen later via evenementen beschikbaar worden, terwijl andere opties vooral meer tijd en langer grinden vragen. Je betaalt dus vooral om sneller toegang te krijgen of om bepaalde content eerder te bemachtigen. Het sluit je niet uit van verder kunnen komen in het verhaal en ook met de free-to-play Aniimo die nu beschikbaar zijn, kun je prima meekomen op de PvP-ladder. Toch blijft het systeem duidelijk aanwezig en zul je als speler die niets wil uitgeven moeten accepteren dat je soms langer bezig bent. De vraag is vooral hoeveel geduld je hebt met die grenzen.

Daar komt nog een ander deel van Aniimo bij, namelijk de multiplayer. In Egg Heist kun je met een team van drie spelers naar de Lost Isles om eieren te stelen en ondertussen andere spelers en hun Aniimo tegen te komen. Het is een PvEvP-modus waarin samenwerking centraal staat. Dat geeft de wereld een ander tempo dan de solo-activiteiten. Ook je eigen camper speelt een rol in het sociale deel van de game. Iedere speler krijgt een eigen camper die op een kampeerplek in de open wereld staat. Daar kun je andere spelers ontmoeten en met je eigen ruimte aan de slag gaan. Aniimo wordt omschreven als een MMO, maar het samen spelen met andere spelers is dus niet helemaal zoals in traditionele MMO's. In je Homeland kun je daarnaast gewassen planten, decoraties neerzetten en je ruimte samen met je Aniimo inrichten. Dat geeft Aniimo ook een rustigere, meer cozy game kant naast het verzamelen en vechten. Het is een leuke aanvulling, al voelt ook dit deel weer als een verzameling systemen die je naast elkaar kunt gebruiken.