Marvel's Wolverine review - Om je klauwen in te zetten

Eigenlijk is het best gek dat een relatief populair Marvel-personage als Wolverine in verhouding tot andere Marvel-superhelden maar weinig games op zijn naam heeft. Zeker als je je bedenkt dat de laatste game van Wolverine, X-Men Origins: Wolverine, het helemaal niet onaardig deed. Maar die game kwam uit in 2009 voor de PlayStation 3, Xbox 360, Wii, PlayStation Portable en pc. Waar de Spider-Man-games je om de oren vliegen, moet onze James Howlett het doen met een bijrol in de gamesindustrie. Toch mag deze agressieveling, die tevens wel een borreltje lust, nu toch schitteren als hoofdrolspeler in de nieuwste game van Insomniac Games; Marvel's Wolverine. Nadat ik de preview van Marvel's Wolverine had gespeeld was ik erg benieuwd naar de volledige game en de afgelopen tijd heb ik mij voornamelijk gewaagd aan het doorboren, doorklieven en spietsen van menig vijand. Marvel's Wolverine is bloederig, bruut en meedogenloos, maar betekent dat dan ook dat dit een must-have game is? De messen zijn in ieder geval geslepen.

Back to the basics

Insomniac Games heeft er met Marvel's Wolverine voor gekozen om terug te gaan naar de basis. De game opent met een scene waarbij een verwilderde James 'Logan' Howlett (gespeeld door Liam McIntyre) wordt gevonden door dokter Nathanial Essex (gespeeld door Troy Baker). Wolverine kan zich niets meer van zijn verleden herinneren. Marvel's Wolverine speelt zich dus af nog voordat de X-Men zijn gevormd en daarmee verschaft Insomniac Games zich een riante positie om een nieuw verhaal te vertellen zonder al te veel rekening te hoeven houden met de lore die we al kennen. Begrijp me niet verkeerd, er is voor deze game goed gekeken naar de comics als bronmateriaal en de echte fans komen ongetwijfeld bekende namen en gezichten tegen.

Essex neemt Wolverine met zich mee en lapt hem op. Jaren later wordt Wolverine door Essex op een missie gestuurd om de snode plannen van de wetenschapper Bolivar Trask een halt toe te roepen. Trask ziet mutanten als Wolverine namelijk als een gevaar voor de mensheid en hij is bezig met het ontwikkelen van een leger aan robots om de mutanten mee uit te roeien. Dat daar een stokje voor gestoken moet worden moge duidelijk zijn. Essex heeft inmiddels een team van mutanten samengesteld om ervoor te zorgen dat Trask zijn idealen niet kan waarmaken. Team X is gevormd en bestaat naast de leider Essex onder andere uit de mutanten Mystique, Sabretooth, Walter en Wolverine. Het doel is helder: zorgen dat mutanten een toekomst behouden door Trask zijn anti-mutantenplan te dwarsbomen.

Nog een voordeel van een game starten met Wolverine die vrijwel geen enkele herinnering aan zijn verleden heeft is dat er niet eerst een heel verhaal verteld hoeft te worden voordat je aan de slag kunt. Hoewel Marvel's Wolverine sterk verhaalgedreven is, rol je al vrij vroeg de actie in en is het tijd om je klauwen te zetten in vijanden. In een korte tutorial leer je de basisbeginselen van de combat in de game, al spreekt dat allemaal best wel voor zich. Je infiltreert de basis van Bolivar Trask en stuit met enige regelmaat op vijanden die jou een kopje kleiner willen maken. In het begin van de game is het al snel duidelijk dat er een goede balans is gecreëerd in de afwisseling tussen actie, combat, verhaal en verkenning.

Finish him!

Wolverine staat niet bepaald bekend om zijn zachte aanpak. Die zes vlijmscherpe messen tussen zijn knokkels zitten er natuurlijk niet voor niets en hij gebruikt ze dan ook maar wat graag. Deze game staat daarom garant voor echt brute gameplay waarbij niet wordt geschuwd om vijanden op een barbaarse manier tot hun einde te brengen. Marvel's Wolverine is niet bedoeld als een game waarbij je eindeloze knoppencombinaties moet onthouden om tot de meest zieke aanvallen te kunnen komen. Insomniac Games heeft het eenvoudig gehouden. Dit heeft zijn voor- en nadelen. Het voordeel is dat je relatief makkelijk gevechten in kunt gaan en zelfs zonder een waslijst aan combo's beestachtige schade kunt aanrichten aan tegenstanders, maar het nadeel is dat het tegen het einde van de game wat herhalend kan aanvoelen. Toch blijven de finishers naar meer smaken en is het vechten in combinatie met andere prominente figuren ook erg leuk, omdat ze soms hun aanvallen combineren.

Wolverine hoeft het echter niet alleen maar te doen met zijn reguliere aanvallen. Door vijanden te verslaan en speciale objecten kapot te rammen verzamel je ervaringspunten waarmee je Logan kunt levelen. Wanneer je bepaalde levels bereikt speel je de mogelijkheid om bepaalde aanvallen te kopen. Deze aanvallen zijn opgedeeld in twee categorieën: technieken en speciale technieken. De reguliere technieken zorgen ervoor dat je bepaalde moves kunt maken die je eerder niet kon uitvoeren. Bijvoorbeeld iemand bespringen terwijl je sprint. De speciale technieken zijn grotere aanvallen die je tijdens gevechten kunt gebruiken, zoals een Tornado-spin of een knietje in iemands gezicht om hem te stunnen. Deze aanvallen moeten wel herladen als je ze hebt gebruikt en je kunt er maar vier (van de in totaal zes) tegelijk bij je hebben.

Het vechten in deze game is dus relatief eenvoudig, maar de tegenstanders staan niet alleen maar om je heen om te kijken hoe jij hun vrienden in elkaar mept. Marvel's Wolverine is zeer gericht op ontwijken en pareren. Je moet dus continu alert zijn op de omstanders, omdat zij je opeens kunnen aanvallen. De indicatoren dat zij dit doen zijn overigens duidelijk aanwezig en worden aangegeven met verschillende kleuren. Blauw kun je pareren, geel kun je pareren en dan maak je diegene gelijk af en rood is alleen te ontwijken. Als je continu vijanden achter elkaar verslaat loopt je razernij balkje vol. Deze heeft drie stadia en bij elk stadium wordt Wolverine weer wat sterker. Wanneer je een derde van de razernij vol hebt, krijg je een tweede kans op het moment dat je health bar helemaal leeg is.

Verzamelen is geen nachtmerrie

De pacing van deze game voelt voor het overgrote deel zeer prettig aan. Er is gekozen voor een fijne balans tussen hele actievolle stukken, achtervolgingen, gevechten, boss fights, stealth, verkenning en verhaalvertelling. In tegenstelling tot de Marvel's Spider-Man-games is Marvel's Wolverine een lineaire aangelegenheid. In feite loop je van missie naar missie en kun je niet al te veel kanten op. Je hoeft dus niet eindeloos icoontjes op de minimap af te gaan om alles te doen, want het spreekt allemaal erg voor zich. Bij Spider-Man werkte dat overigens wel erg goed, omdat je met Peter Parker lekker door de stad kon slingeren, maar voor Wolverine had dat geen meerwaarde geweest. Er valt alsnog genoeg te klimmen en klauteren in deze game, maar wel binnen de gestelde kaders en dat is in dit geval echt voldoende.

Marvel's Wolverine is ook niet volgestouwd met allerhande collectibles. In plaats daarvan zijn er eigenlijk maar drie verschillende objecten om naar uit te kijken. De eerste zijn containers met ervaringspunten. Hoe deze eruitzien verschilt per locatie, maar je hebt ze wel nodig om te levelen en Wolverine verder te ontwikkelen. Daarnaast kun je materiaalkisten vinden waarmee je verschillende outfits en klauwen kunt vrijspelen. Naast dat sommige er visueel erg tof uitzien, bieden ze ook nog een extra voordeel. Als je voldoende outfits verzamelt, dan kun je je health bar namelijk vergroten. Zeker op de hogere moeilijkheidsgraden geen vervelende bijkomstigheid. En tot slot heb je nog whiskeyflessen. Wolverine houdt immers wel van een slokje. Deze voegen vooral iets toe aan de verhaalvertelling en als je ze allemaal hebt speel je een outfit vrij.

Naast deze collectibles kun je gedurende het verhaal ook tegen zogeheten Nightmare Doors tegenkomen. Als je zo'n deur instapt moet je een proef afleggen. Wat de proef is verschilt een beetje. De ene keer moet je naar een eindpunt rennen, klimmen en klauteren, terwijl je het een andere keer zo lang mogelijk moet volhouden tegen waves aan vijanden. Met deze proeven kun je outfits vrijspelen en verdien je aanpassingspunten. Deze kun je vervolgens weer besteden om Logan extra voordelen te geven. Daarbij kun je denken aan het krijgen van health wanneer je een succesvolle parry uitvoert of het verbeteren van je reuk om collectibles als materiaalkisten en whiskeyflessen beter te kunnen traceren. Daarnaast geven deze Nightmare Doors ook nog extra context aan het verhaal, dus ook in dat opzicht is het handig om ze af te leggen.

Messcherpe gameplay en audio

Marvel's Wolverine is een zeer toffe verhaalgedreven action-adventure game die je op verschillende moeilijkheidsgradaties kunt spelen. Er zijn maar liefst vijf levels van moeilijkheid, maar je kunt het ook nog per onderdeel tweaken. Zo kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om de health van je vijanden op de hoogste moeilijkheidsgraad in te stellen, terwijl je de schade die zij toebrengen op de laagste moeilijkheid kunt zetten. Als je eenmaal de knoppen en gameplay een beetje in de vingers hebt, dan is Marvel's Wolverine overigens helemaal niet moeilijk, ook niet op de wat hogere moeilijkheidsgradaties. Na zo'n 17 uur spelen was ik klaar met mijn eerste playthrough, al voelde dat iets langer omdat Insomniac Games de game richting het einde erg rekt. Dat is jammer, want dat neemt wat weg van de ervaring, al snap ik ergens ook wel dat ze voldoende speeluren willen bieden.

Die speelduur kun je overigens wel verlengen, want als je de game eenmaal hebt uitgespeeld kun je nog altijd alle collectibles proberen te vinden, Wolverine zoveel mogelijk upgraden, alle missies op 100% zien te halen en alle Nightmare Doors voltooien in de hoogste rank. Vind je dat nog steeds niet genoeg, dan kun je er ook voor kiezen om na het rollen van de credits New Game+ op te starten. Dit geeft je de mogelijkheid om het verhaal nog eens door te spelen, maar met wat extraatjes. Denk daarbij aan extra technieken die vooral gericht zijn op het beperken van de schade die vijanden je toebrengen en meer aanpassingen kunnen verkrijgen.

Waar Marvel's Wolverine overigens wel in uitblinkt is de presentatie. De game ziet er goed uit, maar draait ook lekker. Je hebt als speler de keuze om te kiezen voor fidelity of voor prestatie. Eigenlijk kies je hierbij vooral voor 30fps of 60fps en mooiere of wat minder mooie graphics. Gezien actie en combat redelijk prominent aanwezig zijn koos ik voor de hogere framerate en wat minder mooie graphics, maar dat zag er nog steeds prima uit. Ook het sounds design en de voice acting zijn van een zeer sterk niveau, dat maakt dat je het verhaal ook extra graag wil volgen. Ik ben tijdens mijn tijd in Marvel's Wolverine bijna geen problemen tegengekomen. Het enige wat wel echt heel slecht was, was de Nederlandse ondertiteling. Vaak liep dit compleet door elkaar heen en liep het ook niet gelijk met wat er op het scherm gebeurde.