Review: Need for Speed SHIFT PlayStation 3

Na Colin McRae: DiRT 2 is het lang verwachte Need for Speed: Shift eindelijk bij ons op de redactie binnengekomen. De serie liep al een tijdje bergafwaarts en na het dieptepunt van Need for Speed: Undercover moest Electronic Arts alles op alles zetten om de serie weer op peil te krijgen. Is ze dat gelukt? Dat lees je in deze review.

Vers van de bakker

Dit deel binnen de serie is geheel omgegooid van een arcadegame naar een meer realistische racegame. De game kan zich in alle facetten meten met racegames als GRID en DiRT en dat is een enorm compliment, aangezien beiden titels vijf sterren hebben gekregen van ons. De game is realistisch, maar dat houdt dan nog niet in dat het zo diepgaand is als bijvoorbeeld een Gran Turismo. Wanneer je in Gran Turismo als een debiel tegen je tegenstander aan het beuken bent, kan je met alleen wat geluk als eerste de finish halen. In Need for Speed: Shift is het meer dan normaal, want zelfs met wat beukwerk haalde ik met gemak een plek op het podium. Aangezien ik graag snel meer van de game wilde zien, moet ik eerlijk gezegd wel bekennen dat dit op het makkelijkste niveau was. Wanneer je de functie van de schade aanzet, zal het een stuk lastiger worden.

Ruim keuze uit auto's

Het arsenaal aan auto's in Need for Speed; Shift is ongekend. Je hebt keuze uit bekende merken, als BMW, Audi en Nissan en hoe verder je komt in de game, des te meer auto's je kunt kiezen. Ook het type auto wat je kiest voor bepaalde races is belangrijk, want een voorwielaandrijving rijdt nu eenmaal anders dan een auto met vierwielaandrijving. Net als in Gran Turismo verdien je geld en kun je met dat geld weer nieuwe auto's kopen. Wanneer je dus net al je zuur verdiende centen hebt verbruikt voor de aanschaf van een dikke vette Porsche, is het wel belangrijk om te realiseren of deze auto geschikt is voor het circuit waarop je rijdt.

Carrière maken doen we allemaal, toch?

De carrièremode is erg goed uitgewerkt in Need for Speed: Shift, maar net als in de meeste andere racegames begin je ook in deze game onderaan de ladder. Je hebt maar een aantal auto's tot je beschikking en elke race levert je geld op. Dat geld kun je weer gebruiken voor andere auto's of je wagen uitbreiden door hem te tunen, zoals we in Gran Turismo kennen. Dit alles zit gekoppeld aan een soort van sterrensysteem en deze sterren geven je weer toegang tot nieuwe races of bepaalde raceklassen. Wanneer je punten in bepaalde levels omhoog gaan speel je ook skins vrij.

Het sterrensysteem is eigenlijk een beetje afgekeken van de Project Gotham Racing serie, maar daardoor niet minder slecht. Voor alles wat je doet in Need for Speed: Shift krijg je sterren. Bijvoorbeeld wanneer je de ideale lijn rijdt of bij het opzij beuken van je tegenstander. Je krijgt punten in vorm van sterren, waarmee je nieuwe content vrij kan spelen.

Schade systeem zuigt

Waar ik in DiRT 2 enthousiast was over het schade systeem vind ik het in Need for Speed: Shift eigenlijk erg bedroevend. Je moet erg goed je best doen om de bumper van je auto af te rijden, maar het meest teleurstellend vond ik toen ik met hoge snelheid tegen een vangrail aanreed en er geen enkel barstje in mijn voorruit zat.

Verschillende spelmodi

Er zitten een aantal nieuwe modi in de game. Helaas ze zijn niet allemaal even leuk, zoals de modus driften die ook in de vorige Need for Speed zat. Deze modus past alles behalve in een realistische game als Shift en is daarnaast ook nog ontzettend moeilijk. Maar goed, wanneer je deze modus wegdenkt heb je nog andere modi als Time Attack, waarbij je de snelste race ronde neer probeert te zetten. Valt allemaal dus nog wel mee.
Grafisch is er niets op aan te merken. De circuits zien er goed uit en de wagens zijn ook fraai vormgegeven, met in het bijzonder het uitzicht in de cockpitview.