Thick As Thieves review - Korte ervaring smaakt naar meer

Ja, ook ik dacht bij het horen van de titel dat dit een heel ander soort game zou zijn. Thick As Thieves is de nieuwste creatie van Otherside Entertainment, een studio met ontwikkelaars die eerder werkten aan onder andere Deus Ex en Thief. Ook hier kruipen we weer in de huid van een dief die zoveel mogelijk centjes probeert binnen te harken. Met zoveel sluip-ervaring binnen het ontwikkelteam schept dit natuurlijk redelijk wat verwachtingen, vooral voor de fans van het stealth-genre. Tegelijkertijd is het alweer even geleden sinds we een Thief- of Deus Ex-game voorbij hebben zien komen. Weten de ontwikkelaars onze harten opnieuw te stelen, of gaan ze deze keer met lege handen naar huis?

Klein maar fijn

In de stealth-action heistgame Thick As Thieves reis je af naar de donkere straten van Kilcairn, een Schotse stad in een alternatieve versie van de jaren 1910 waarin technologie en magie hand in hand gaan. Als onderdeel van de Thieves Guild voer je riskante missies uit om kostbare loot buit te maken. Dit hoef je gelukkig niet alleen te doen, want de game is volledig speelbaar in coöp. Het verhaal wordt verteld in de vorm van contracts. Zie het als een soort extraction-game. In iedere missie betreed je een van de beschikbare maps om waardevolle voorwerpen te stelen of informatie te verzamelen over verborgen schatten, waarna je er ook weer veilig uit moet zien te komen via een magische deur. Volgens de Steam-pagina van de game ben je met het verhaal van Thick As Thieves zo'n vier uur zoet. Het is een hele korte ervaring, maar met een prijskaartje van vijf euro kunnen we dan ook niet veel meer verwachten.

De game laat je kiezen uit twee dieven, elk met een eigen Signature Weapon. The spider beschikt over een Grappling Hook waarmee je de verticale routes kunt opzoeken, terwijl The Chameleon zich kan vermommen zodat je ongezien langs je vijanden kunt sluipen. Beide personages maken daarnaast gebruik van de Vistara Diamond, een hulpmiddel waarmee je vijanden, traps en loot door muren heen kunt zien. Beide classes zijn te levelen waardoor je nieuwe skills en cosmetics kunt vrijspelen, al moet je hier niet veel van verwachten. Het aantal skills is op één hand te tellen en de cosmetics voegen weinig toe in een first-person-game waarin je je eigen outfit alleen in het menu ziet.

Er zijn momenteel twee speelbare gebieden beschikbaar waarin je je dievenskills op de proef kunt stellen. Het eerste gebied is Constables' Guildhal, het hoofdkwartier van de politie van Kilcairn. Een gebouw vol smalle gangen, een grote courtyard en angstaanjagende magische ogen die iedere beweging volgen. Daarnaast heb je Elway Manor, een gigantisch en zwaar beveiligd landgoed vol verborgen kamers en magische geheimen. Hoewel alle contracts zich op deze twee maps afspelen, zijn beide locaties gelukkig groot opgezet en gevuld met allerlei verschillende routes, verborgen doorgangen en genoeg zijpaden om de replayability er lekker in te houden. Ondanks de lage prijs voelt het aantal maps redelijk beperkt en had ik graag wat meer variatie gezien, zeker omdat de gameplayformule juist uitnodigt tot meer.

Consequenties, wat zijn dat?

Games als deze zijn héél lastig te balanceren. Wat houdt mij tegen om de gehele map door te rennen om mijn doel te bereiken en de opzet van de ontwikkelaar achter mij te laten? Niet iedere stealthgame weet daar een goed antwoord op te geven, maar Thick As Thieves heeft dit goed onder de knie. De game draait om geduld, timing en slim gebruik van je gadgets. Licht en duisternis spelen een grote rol en je moet voortdurend rekening houden met verschillende soorten vijanden, turrets, pressure plates, lasers en zelfs geesten die reageren op ieder geluidje.

Daarnaast sta je onder tijdsdruk. Zodra je een opdracht voltooit, begint de timer af te tellen en moet je de benen nemen richting de magische uitgang. Dat zorgt regelmatig voor paniekmomenten waarbij je nog snel besluit om één laatste stukje loot mee te nemen, al nam mijn coöp partner mij dat niet altijd in dank af. Op een gegeven moment was er nog één minuut over om de magische deur te bereiken, maar ik wou koste wat kost een gouden toilet meenemen voor mijn persoonlijke collectie. Toch bleek die net iets te zwaar om nog even mee te nemen. De ontwikkelaars hebben er echt alles tegenaan gegooid om spelers constant onder druk te zetten en dat werkt verrassend goed. Blind door de levels heen rennen was zelden een goede strategie.

Allemaal leuke systemen om het jou moeilijker te maken, maar toch valt de uitdaging uiteindelijk deels uiteen door de AI en designkeuzes. Zodra je wordt gespot, kun je in veel gevallen gewoon wegrennen en zijn ze je binnen een mum van tijd weer vergeten. Guards slaan geen alarm en er wordt ook geen versterking opgeroepen zodra je wordt gezien door een van de turrets of magische ogen. Er zitten maar weinig consequenties aan het feit dat je ontdekt wordt. Een grote domper, want de game bouwt aanvankelijk redelijk wat spanning op. Ik had van dit aspect dan ook veel meer verwacht, vooral omdat de ontwikkelaar de maps royaal heeft voorzien van een breed scala aan vijanden en traps. Nu zit de grootste straf hem vooral in het terughalen van je loot zodra je het loodje legt. Dat voelt eerder frustrerend dan uitdagend.

Progressiesysteem werkt zichzelf tegen

Thick As Thieves hoopt spelers zo lang mogelijk aan het lijntje te houden. Vrijwel alle content zit verstopt achter het progressiesysteem. Het vrijspelen van skills via contracts is logisch, maar het gaat hier veel verder dan dat. Zelfs het tweede speelbare personage zit achter slot en grendel totdat je acht contracts hebt voltooid. Na zo'n twee uur aan dievenactie had ik al het gevoel dat ik het meeste van de gameplay al had gezien, terwijl ik nog niet eens halverwege was om dat tweede personage vrij te spelen. Daardoor voelt het alsof de game nieuwe content pas aanbiedt op het moment dat de motivatie om te spelen al weg begint te zakken. Ook de hogere moeilijkheidsgraden zitten achter progression vergrendeld. Dat betekent dat je wordt verplicht om de eerste uren op novice te spelen, een moeilijkheidsgraad waar vijanden je amper opmerken, ook al sta je direct voor hun neus. De keren dat ik werd gepakt kwamen vooral door mijn eigen ongeduld en niet doordat de game het me zo lastig maakte.

Voor een game met maar zo'n vier uur aan content voelt dit als een vreemde keuze. OtherSide Entertainment probeert de speelduur zo lang mogelijk uit te rekken zonder daar veel nieuwe gameplayelementen tegenover te zetten. De verhouding tussen wat je kunt vrijspelen en de tijd die je daarvoor kwijt bent voelt daardoor scheef, zeker met het beperkte aantal maps, skills en andere unlockables die beschikbaar zijn. Daarnaast ontbreekt het aan een echte beloning om te blijven spelen. De verzamelde currency kun je uiteindelijk vooral uitgeven aan cosmetics die je zelf nauwelijks ziet. Daardoor bekroop mij regelmatig de vraag waar ik het eigenlijk voor deed.

Toch heb ik me samen met Gameliner-collega Claudia verrassend goed vermaakt met de gameplayloop. Thick As Thieves komt pas echt tot zijn recht zodra je de game in coöp speelt. Het plezier zit hem vooral in de samenwerking en communicatie met je partner. Samen guards ontwijken, compleet in paniek raken wanneer iemand per ongeluk op een pressure plate stapt, of als een gek naar de magische deur sprinten omdat er nog een halve minuut op de teller staat. In mijn eentje hield ik het snel alweer voor gezien, maar samen weet de game toch te boeien. Juist daarom vind ik het zo jammer dat de game zo kleinschalig is. Er zit enorm veel potentie in de formule en ik kan er met mijn hoofd niet bij waarom Otherside Entertainment hier geen grotere game van heeft gemaakt.

Sfeer zit er lekker in

Aan de audiovisuele ervaring zal het niet liggen. De gestileerde artstyle doet denken aan Dishonored 2 en geeft de game een sfeervolle uitstraling zonder dat de graphics overdreven complex hoeven te zijn. Kilcairn heeft duidelijk karakter. Ook het sounddesign verdient complimenten. Geluiden zijn duidelijk te lokaliseren waardoor je vaak al hoort dat een guard om de hoek komt voordat je hem ziet. Voor een stealthgame is het sounddesign cruciaal en daarin slaagt Thick As Thieves met vlag en wimpel.

Op technisch vlak zit het ook snugger. In mijn speeltijd ben ik vrijwel geen bugs tegengekomen en de performance was soepel op mijn systeem. Wel viel het mij op hoe beperkt de instellingen zijn. Sommige games verdrinken spelers in aanpasbaarheid, maar hier is het tegenovergestelde het geval. Zo kun je momenteel niet eens je controls rebinden, waardoor je verplicht bent om met de standaard besturing te spelen. De ontwikkelaar heeft inmiddels aangegeven dat hier binnenkort een update voor wordt doorgevoerd.