Ranking: Wat is jouw favoriete The Legend of Zelda-game?

Gegroet mede hobbyisten,

ik keek laatst een Youtube-video waarin enkele personen (geïntroduceerd via een zeer schreeuwerige thumbnail) een verwachtingsvol plasje deden over de aankomende Zelda-film. Mijn eigen visie op deze langverwachtte block-buster (en het is niet eens een Mario-film) laat ik voor nu even achterwege. Want waarom ik deze pure Youtube-cinema aanhaal is omdat zij van mening waren dat de aankomende Ocarina of Time remaster enkel in de schappen wordt gemikt om de niet-millenial kennis te laten maken met één van de belangrijkste verhaallijnen die de franchise rijk is. Goed punt. Want dit is natuurlijk wel dé uitdaging voor de film-makers, want welke Link en welke tijdlijn ga je in triforce-naam benaderen?

Dit gezegd hebbende (ik maak nu even een Epona-sprongetje naar het doel van mijn gemeenschapsbijdrage, oeh, dat klinkt wel een beetje vies), berust deze keuze zich natuurlijk op de ultieme vraag : Wat is op het moment eigenlijk de populairste Zelda? Ik heb werkelijk geen idee, het uitzoeken van deze legendarische vraag lijkt mij dan ook een beste klus..... Weet je trouwens wat geen beste klus is? Om eens even te peilen welke Zelda-games er eigenlijk populair zijn onder de redactie en bezoekers van Gameliner! Hubsakee, laten we dit eens aan de kaak stellen!

Het is vrij simpel, je noemt namelijk niet één game. Nein, je mag de games indelen onder (houdt u vast): Beste spelwereld, tofste gameplay, favoriete Link, beste grafische design, tofste soundtrack en beste verhaal.

Een hele bak aan keuzes zou je zeggen, nou inderdaad. Maar mijn filosofie hierachter is dat geen Zelda-fan ECHT een favoriete Zelda heeft, maar dat iedere Zelda er voor hen uitspringt om verschillende redenen. Zo werkt het voor mij althans, iedere Zelda heeft zijn eigen charme.

Nu kun je ervoor kiezen om je keuze te onderbouwen, maar enkel neerploffen zonder gelul is ook zeker wenselijk. Voor de kopieer/plak kleuters onder jullie:

- Beste Spelwereld:
- Tofste Gameplay:
- Favoriete Link:
- Beste grafische design:
- Tofste soundtrack:
- Beste verhaal:

Om het zwaard zelf maar even als eerst uit de houder te trekken:

- Beste Spelwereld: Majora's Mask

Dit is voor mij met uitstek de spelwereld die een diepere laag heeft die niet terug te vinden is welke Zelda-wereld dan ook. Dit komt omdat de drang naar exploratie niet zozeer wordt aangewakkerd door de spelwereld en diens vele gaten in de grond en scheuren in rotswanden. Maar vooral omdat je actief op zoek gaat naar de vele verhalen die het te bieden heeft. Want in elke uithoek van Termina bevindt zich wel een verhaal die erom smeekt uitgeplozen te worden. Niet alleen liggen deze verhalen niet voor het oprapen, ook bestaat er een dikke kans dat je meerdere pogingen zult moeten ondernemen om de verhalen in hun volledigheid af te ronden. Prachtig. Jouw acties hebben echt invloed op deze wereld, dit heb ik in geen andere Zelda-game zo ervaren. Daarbij is Termina met al haar gekkigheden en biomes een hele toffe spelwereld om je in te begeven.

- Tofste Gameplay: Twilight Princess

Twilight Princess is voor mij de Zelda die qua gameplay het meest gevarieerd aanvoelt. Het is een game met vele mankementen, zoals een doodse spelwereld en saaie Wolf-link gameplay. Maar waar het shined like a Triforce is toch echt in de gameplay, er is zóveel variatie: Worstel met Gorgons, stuur eeuwenoude standbeelden aan, vis in de meeste complete Zelda-fishing game, snowboard met een - NIET BREEKBAAR- schild, vlieg met een vogel, schiet fruit op een wildwaterbaan, combat on horse-back, rijd op een zwijn, drijf een kudde geiten... En dan heb ik het nog niet eens gehad over de simpelweg brilliante dungeons. Dit is één van de weinige Zelda's - ja dit is vloeken in de Temple of Time- waarbij ik echt van iedere dungeon genoten heb. Dit komt vooral door de items die echt stuk voor stuk heel erg tof zijn om te gebruiken. Tjah, ze beperken zich qua functie pracktisch tot één dungeond Maar dit zorgt er op zijn beurt ook weer voor dat ze ook écht goed benut worden. Dit is echt een Zelda waarbij ik na het uitspelen niet eens precies kan vertellen wat ik nu allemaal beleefd heb, zo propvol variatie zit deze game.

- Favoriete Link: The Wind Waker

Link heeft sinds den beginne zijn naam eer aan gedaan = hij heet Link omdat het een link is tussen de speler en de game. Daarom praat de beste knul in de meeste games ook niet, jij moet namelijk het gevoel krijgen Link te zijn in iedere spelwereld die je betreedt. Daarom is Link in veel games ook een lege huls van een personage, Nintendo wil namelijk dat jij dezelfde emoties voelt ALS Link, niet zozeer dat jij empathie voelt vóór Link (al kan dit natuurlijk alsnog). Deze plank hebben ze misgeslagen bij TWW. Want dit knulletje is zo'n expressieve lievert dat ik niet anders dan heel veel medeleven voor hem kon voelen. Voor het eerst had ik dan ook niet zozeer het gevoel Link 'te zijn', maar des te meer het gevoel te hebben zijn verhaal mee te beleven. Voor de allereerste keer voelde Link als een levend en opzichzelfstaand personage. Want wat heb ik het meer dan eens te doen gehad met dit onschuldige jochie. Waarom? Omdat de grafische stijl - vooral de grote responsieve ogen- dit personage alle gereedschappen gaf om iedere emotie die hij voelde zonder dialoog op de speler over te brengen. De wanhoop die deze grote broer bijvoorbeeld voelde toen zijn zusje door een grote vogel werd meegenomen is echt prachtig neergezet. Had ik het idee Link te zijn? Nee. Is dit erg? Nee, zeker niet. Het jochie heeft een heel warm plekje in mijn gamershart.


- Beste grafische design: Twilight Princess

Weten we het moment nog? We hadden al een 3D Zelda avontuur voor onze trouwe Gamecube ontvangen, niemand verwachtte nog een tweede deel gedurende deze generatie consoles. Tot we daar, aan het einde van Nintendo's persconverentie nog één laatste trailer te zien kregen. Op het moment dat het publiek doorkreeg waar het naar keek, vestigde de aankondigingstrailer van Twilight Princess zich als een van de meest memorabele E3-reveals ooit! Wat snakten wij Zelda-liefhebbers na het briliante TWW naar een Zelda met een meer realistisch grafisch design. TP wist ons in dat opzicht op onze wenken te bedienen. Niet alleen bood het ons waar we om vroegen, het gaf ons een game met een unieke duistere sfeer die we nog niet eerder in een Zelda-game ervaren hadden. Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van de charecter-designs, de duistere sfeer maar ook zeker de prachtige landschappen. Het oogt allemaal zo gigantisch stijlvol en volwassen. Het is jammer dat de Gamecube het geheel zo korrelig in beeld bracht, daarom heb ik ook erg veel hoop op een hd-remaster.

- Tofste soundtrack: Ocarina of Time

Wat moet ik hier verder over zeggen, letterlijk iedere muzieknoot in deze game is memorabel. Of je nu paradeert over Hyrule-field of je begeeft in de watertemple = werkelijk iedere locatie heeft een unieke sfeer mede vanwege de weergaloze soundtrack. Sinds ik de game als kind heb gespeeld heeft de muziek zich genesteld in mijn brein, een bijwerking hiervan is dat mijn mond random de neiging heeft tijdens de meest normale werkzaamheden dit repertoire al fluitende op te voeren. Mijn favoriete OST? De soundtrack van the Forest Temple, heerlijk eerie.

- Beste verhaal: Majora's Mask

Waarom? Omdat ik als Zelda-liefhebber toch een beetje uitgekeken ben geraakt op de standaard riedel. Bij de ontwikkeling van MM kreeg Nintendo voor het eerst alle creatieve vrijheid en mocht voor een keertje Zelda, Ganon en de Triforce loslaten. Dit heeft ze goed gedaan, want ze kwamen hierdoor -gezien de franchise- met een verrekte uniek verhaal op de proppen. Een maan die neergeflikerd wordt op een dorp omdat een imp een masker met grootste duistere krachten heeft gejat. Hoe bedenk je het. Tel daar alle andere kleine verhalen bij op en we komen tot een krachtig en gevarieerd geheel. Wat ik namelijk zo tof vind aan MM is dat alle side-quests links- of rechtsom verbonden zijn met het hoofdverhaal, dit zie je niet zo vaak. Wat ik ook erg waarderen kan is dat de game zware onderwerpen niet uit de weg gaat. Sterker nog, de dood is hét onderwerp dat centraal staat in deze game. Heel luguber gezegd = je stapt op meerdere momenten letterlijk in de schoenen van enkele overledenen en voert voor hen enkele laatste ongedane zaken uit. Hou daarbij in je achterhoofd dat Nintendo destijds als een 'kiddie-company' werd gezien. Yeah....

Zo, dit was mij lap tekst. Natuurlijk hoeft jouw invulling niet een testament te worden zoals ik net heb neergepend (mag wel hoor). Toch hoor ik heel graag wat jullie favorieten zijn en waarom. Denk eraan = alle Zelda's tellen, ook 2D. Het is alleen dat ondergetekende niet zo gecharmeerd is van de 2D-games (behalve Minish-Cap, die vond ik vrij tof), vandaar dat deze niet in mijn rankings voorkomen.