Ace Combat 8: Wings of Theve review - Ready for take-off

Mijn potentiële game van het jaar. Zo bestempelde ik de aankondiging van Ace Combat 8: Wings of Theve. Als we alle trailers van de arcade-dogfighter van Project Aces mogen geloven, dan is dit de meest complete Ace Combat tot nu toe. En tot op zekere hoogte is dat ook zo. Uit deze review gaat blijken dat Ace Combat 8: Wings of Theve een absolute knaller van een game is. Toch schuurt er ergens ook iets, want zijn al die extra toevoegingen daadwerkelijk van toegevoegde waarde?

Highway to the danger zone

Ace Combat staat natuurlijk bekend om zijn over-the-top dogfights, waarin je menig vijandelijke piloot, AA Gun, tank en drone aan flarden schiet. Mocht dat je ding zijn, dan is Ace Combat 8: Wings of Theve een absolute no-brainer.

De game is voorzien van een flinke campagne, bestaande uit dertig missies die allemaal volledig herspeelbaar zijn voor betere rankings, meer credits en natuurlijk de uitgebreide Aircraft Tree, waarin we onderdelen en vliegtuigen ontgrendelen. Die dertig missies resulteren in zo’n twintig uur aan campagnemateriaal, waarin we continu onder dreiging staan van Sotoa, de vijandelijke macht die de FCU bijna heeft weggevaagd.

Dit keer wordt het verhaal veel nadrukkelijker vanuit één personage verteld. Je speelt als een mysterieuze piloot die bekendstaat als ‘The Wings of Theve’, een mythische held die eigenlijk helemaal niet bestaat. Rex, zoals de huidige Wings ook wel heet, wordt daarbij geplaagd door een stemmetje in zijn hoofd dat het continu heeft over cijfers, het ontwijken van de dienstplicht en andere vage herinneringen. Dat vleugje mysterie werkt eigenlijk bijzonder goed, maar komt lang niet altijd even lekker uit de verf, zeker wanneer bepaalde verhaalelementen of uitspraken geen daadwerkelijke opvolging krijgen.

Hoge verwachting resulteert in kleine domper

Dit verhaal is overduidelijk geschreven met het idee om wat meer emotie bij de speler op te wekken. Hoewel dat lang niet altijd even lekker weet te landen, geeft dit de storytelling op andere momenten weer vleugels. Ook is het grappig om te zien dat bepaalde keuzes die je gedurende het verhaal maakt, later in de game terugkeren. Verwacht geen gigantische impact, maar meer een kleine knipoog ter beloning van je keuzes.

Ik had echter veel meer vrijheid verwacht tussen de missies door. Het verhaal ontvouwt zich wederom via cutscenes, waarbij je op sommige momenten een knop moet indrukken om iemand de hand te schudden. Ergens heerste bij mij het idee dat het vliegdekschip vrij te verkennen zou zijn. Dat je even een babbeltje met de andere piloten zou kunnen maken en zo meer achtergrondinformatie en karakterontwikkeling zou meekrijgen.

Dat is helaas niet het geval. Je raast van missie naar missie en krijgt zoals gewoonlijk diverse doelstellingen voorgeschoteld. Zo dienen we het op te nemen tegen gigantische carrier drones, imposante megatanks en meer. Het verhaal is absoluut vermakelijk, begrijp mij wat dat betreft niet verkeerd, maar ik had simpelweg gehoopt op iets meer vrijheid dat niet alleen de speeltijd zou oprekken, maar ook verkennende spelers zou belonen met meer informatie.

Een verslavende gameplayloop

Afijn, de gameplay die je geboden krijgt, is wederom van hoog niveau. De actie op het scherm ziet er fantastisch uit en de gameplay is lekker strak. Ook de nieuwe techniek voor het creëren van het wolkendek levert een dynamischer strijdveld op, terwijl de vele vliegtuigen ieder hun eigen karakteristieke eigenschappen kennen.

Zo voelt ieder vliegtuig compleet anders aan, kun je ze met diverse parts verder aanpassen en zijn ze natuurlijk uitvoerig te inspecteren. Niet enkel wanneer je jezelf met een knal door de geluidsbarrière werkt, maar ook op de grond in de hangar. Pas op dat soort momenten komen de kleine details schitterend naar voren.

Ace Combat 8: Wings of Theve voelt op momenten dan ook haast aan als een verzamelgame, waarin je alle modules, vliegtuigen en secundaire wapens wilt verzamelen. En terecht, want het voelt waanzinnig om op een gegeven moment na lang sparen met een straaljager uit de endgame of postgame door de eerste paar missies te knallen. De herspeelbaarheid is dan ook dik in orde, gezien je continu missies herspeelt om zoveel mogelijk credits te verzamelen voor je volgende aankoop.

Die aankopen zijn echter niet enkel voor gebruik in de singleplayer. Ace Combat 8: Wings of Theve is namelijk voorzien van een aardig uitgebreide multiplayermodus. En het gekke is dat hier juist wel voor een vrij te verkennen hub is gekozen. Op zich werkt dat allemaal prima, maar het zien van die hub geeft mij juist des te meer het gevoel dat dit concept een beetje mist in de singleplayer.

Grote focus op de online multiplayer

Waar Ace Combat 7: Skies Unknown nog relatief eenvoudig van opzet was qua multiplayer, is het overduidelijk dat Project Aces als doel heeft om dit deel fors uit te breiden. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de hub, maar ook uit de diverse modi die de game rijk is. Nu waren de lobbies tijdens de reviewperiode natuurlijk niet tot de nok toe gevuld, maar de aanwezige spelers wisten absoluut voor vermakelijke matches te zorgen.

Naast de standaard deathmatches kunnen we nu namelijk ook deelnemen aan co-op PvE- of PvPvE-modi. Beide kennen een eigen charme en voelen direct aan als een welkom onderdeel binnen het Ace Combat-ecosysteem. Dat is al helemaal van toepassing op de Emergency Sortie, waarin we gezamenlijk een grote vijand dienen te vernietigen. Dat is geenszins makkelijk, maar het is bijzonder tof om alle verschillende vliegtuigen te zien strijden voor hetzelfde doel.

Weet je een match succesvol te voltooien, dan word je beloond met de nodige experience en coupons waarmee we supply drops kunnen verkrijgen. Deze supply drops zijn in feite lootboxes waarmee we cosmetics en emblems voor ons personage of vliegtuig verkrijgen.

Een stap naar een complete multiplayer, maar geen sprong

De multiplayer doet wat het moet doen, maar het is overduidelijk dat dit de eerste stapjes van Ace Combat in zo’n uitgebreide online modus zijn. Zo verloopt de matchmaking naar mijn idee stroef en krijg je geen duidelijkheid over de voortgang van het matchmaken. Dien je namelijk je aanvraag bij de generaal in, dan begint de procedure gewoon vanzelf. Het is niet duidelijk hoeveel spelers er al gematcht zijn of hoe lang je maximaal moet wachten. Op sommige momenten werd de matchmaking na minutenlang wachten zelfs geannuleerd. Daarbij moet ik wel vermelden dat de lobby slechts beperkt gevuld is geweest tijdens de reviewperiode, maar het gebrek aan inzicht is natuurlijk ook daarna gewoon vervelend.

Vervelender vind ik echter dat je geen gebruik kunt maken van andere functionaliteiten. Naast het spelen op de arcadekasten (waarop je bijvoorbeeld Pac-Man kunt spelen), is het na het starten van de matchmaking onmogelijk om bijvoorbeeld je avatar aan te passen, je presets voor de vliegtuigen te updaten, challenges te bekijken of zelfs een simpel gesprek met een NPC te voeren. Hierdoor sta je vooral nutteloos voor je uit te kijken totdat de matchmaking is afgerond.