Corsair Cove review - Een oceaan met veel stormen

In mijn preview van Corsair Cove had ik enkele twijfels bij de keuzes van de ontwikkelaars. De demo was echter te kort om een volledige conclusie te bieden. Gelukkig mocht ik ruim op tijd weer op het schip stappen om samen met de piraten een nieuwe hide-out te bouwen. Niet alleen dat; ik heb iedereen even laten huiveren. Corsair Cove is een strategische citybuilder, maar biedt ook de nodige vaarroutes en combat. Mocht je daar enthousiast over worden, dan nodig ik je graag uit in Rum Ravine en Scoundrel’s Succour. Pas wel op dat je niet van de klif valt. 

Een plek om bij te komen

Elke piraat heeft een toevluchtsoord nodig; een plek waar ze zichzelf kunnen volgooien met rum en stoofpotten. Ondertussen ligt het schip in de haven, vinden er reparaties plaats en worden nieuwe bemanningsleden gerekruteerd. De piraten in Corsair Cove hebben hier extra behoefte aan, want in de campagne zit de Spaanse regering achter je aan. Dit neemt de vorm van de Spaanse Kapitein Amara, maar ook andere piratenjagers. Een afgelegen eiland met wat extra geschutstorens is eenvoudig te verdedigen, waardoor iedereen even op adem kan komen. In de tutorial wordt er via het verhaal duidelijk uitgelegd wat een piratenkamp nodig heeft en hoe je de haven kunt beschermen.

Je kamp ziet er in het begin niet uit. Een warenhuis, eetzaal en kampvuur zijn zo geplaatst en daar tussenin prop je zo veel mogelijk tenten. De piraten willen niet met meer dan twee man in een tent slapen en daardoor heb je er al snel meerdere aan de rotsen hangen. Je bouwt in deze citybuilder niet op de grond, maar monteert alles aan de uitstekende rotsen en kliffen. Om alles met elkaar te verbinden heb je houten paden, touwbruggen en uiteindelijk ook liften en kabelbanen. Je hebt dit niet alleen nodig om gebouwen simpelweg te verbinden, maar ook om de snelste route van productiegebouw A naar productiegebouw B te creëren. Hoe langer de grill moet wachten op vers geslachte varkens, des te langer de productie van een stoofpot is. Je zou denken dat je dit probleem kunt oplossen door alle productiegebouwen simpelweg naast elkaar te zetten. Je bent echter ook gebonden aan de plek waar de grondstoffen te vinden zijn. Een houthakkerskamp kan alleen in het bos worden geplaatst, terwijl ook steen, zout, water en vis alleen op specifieke plekken worden verzameld.

Hierdoor hebben vooral de paden een belangrijke functie en daar zit toch een kleine ergernis aan verbonden. Het wordt al snel een grote chaos van ladders en touwladders. Het is gelukkig al een stuk minder, want in de demo kwamen gebouwen automatisch al met meerdere ladders. Ook het verbinden werkt soepeler. De lengte van de bruggen en kabelbanen mag echter worden verlengd. Ik weet dat de masten hier een belangrijke rol in hebben, maar regelmatig zitten de locaties van de grondstoffen in de weg. Je merkt dat dit systeem enkele visuele problemen oplevert, omdat bruggen en laders door elkaar heen clippen en daardoor zijn de animaties van de piraten ook wat vreemd. Ik vond dit uiteindelijk niet storend genoeg om het echt als een probleem te zien, maar je gaat het tijdens een playthrough wel tegenkomen.

Wachten met een fles rum in de hand

Het piratenleven draait niet alleen om het drinken van rum. Het bevaren van de zeeën om te plunderen en schatten te vinden is de grootste hobby van een piraat. In Corsair Cove krijg je dan ook toegang tot een grote map vol activiteiten en quests. Op papier klinkt de combinatie van bouwen en verkennen fantastisch, maar in de praktijk valt het tijdens lange gamesessies tegen. Je schip legt flinke meters af en daardoor moet je continue wachten. In de eerste uren heb je één schip, omdat je gebonden bent aan één schip per haven. Je kunt de game vooruit spoelen, maar dat lost het probleem niet helemaal op. Het is namelijk bar eenvoudig om stabiliteit in je piratenkamp te creëren.

Pas wanneer je je via een willekeurig event extra piraten binnenhaalt moet je even kijken of je nog genoeg voedsel, drank en woningen hebt. Het laatste wat je wilt is dat de samenhorigheid keldert, want dan is het game over. Verder zet je alleen nieuwe gebouwen neer als je deze hebt vrijgespeeld. In een enkel geval moet je daar eerst een volledig nieuw piratenkamp voor bouwen en ben je wel even bezig met de planning. Een groot gedeelte van de nieuwe goederen heb je alleen nodig om een betere bemanningsleden op je schip te rekruteren, waardoor je niet verplicht bent om direct te wisselen.

En dat duurt eventjes, want alles is verbonden met de Deeds. Dit zijn taken die je moet voltooien om punten te krijgen voor de vier verschillende categorieën. Het jagen op walvissen en het plunderen van handelsschepen hoort bijvoorbeeld bij Seafaring, terwijl het produceren van honderd stoofpotten en het hebben van 250 piraten hoort bij Notoriety. Weet je zo’n Deed te voltooien dan krijg je een punt om te besteden in het kompas. Je kunt dit vergelijken met de manier waarop onderzoekcentrums of technologielijnen werken. Hierin kun je gebouwen verbeteren en nieuwe gebouwen vrijspelen, maar ook betere schepen ontgrendelen. Hoewel je in principe de vrijheid hebt om de focus te leggen op een van de categorieën en daarmee winst te behalen, ga je toch automatisch punten verdienen in de andere categorieën. Dit is niet erg, want de game is zo opgebouwd dat je niet vast komt te zitten. Welke categorie ook je voorliefde heeft, je speelt uiteindelijk alle belangrijke grondstoffen en gebouwen vrij. Door het wachten komt het tempo regelmatig stil te vallen en dat maakt het lastig om volledig te genieten van de game.

Plunderen naar hartenlust

Het eiland waar je terecht bent gekomen ligt centraal midden in de oceaan. Door de mist heb je geen idee wat er verder te vinden is. Het oplossen van die mist is echter simpel, want je hoeft alleen je schip naar het papieren rol icoontje te sturen. Je moet het zien als het tijdelijk openen van een gebied, want als je de eilanden en schepen daar te lang negeert, neemt de mist weer de overhand. Door deze gebieden te verkennen krijg je eerst toegang tot de gebouwen voor je nederzetting, maar daarna ligt de focus op de beloningen en activiteiten. Op de eilanden kun je schatten vinden, op de zee drijven piraten rond op een vlot en je hebt de nodige schepen die rondvaren. Je bent een piraat, dus het beroven van handelsschepen of het aanvallen van vijandelijke groeperingen hoort er bij. Weet je dit te voltooien, dan ga je met een goed gevuld ruim weer naar huis.

Al deze activiteiten zijn gekoppeld aan het turn-based combat systeem. Als je een schat aan het opgraven bent, kan het zijn dat je eerst een pad moet vinden in het oerwoud; om vervolgens bij fase twee opeens concurrerende piraten tegen te komen. Elke activiteit bestaat daardoor uit meerdere fases en je hebt telkens meerdere opties. Bij het navigeren moet je vooral meters maken, terwijl je bij de combat schade moet aanrichten met betrekking tot de bemanning en de hul van het vijandelijke schip. Aan de hand van de standaardkaarten bepaal jij hoe je de meter van fase laat vollopen. Als het vijandelijke schip jouw bemanning aanvalt, dan wil je graag een counter plegen die schade aanricht, maar ook je eigen health gezond houdt.

Elke kaart heeft op die manier een aanvallende en verdedigende kant. Enkele kaarten verschijnen alleen bij een bepaalde kapitein, want daar heb je er ook meer dan genoeg van. De turn-based combat is even wennen, maar daarna is het vooral simpel. Op sommige momenten zelfs te simpel. Dat wil niet zeggen dat ik geen schade kreeg te verwerken, want ik moest regelmatig terug naar mijn haven om het schip te laten repareren. De combat duurt echter nooit lang en als je het juiste schip gebruikt, biedt het weinig uitdaging. De gameplayloop is dan ook het uitkiezen van een activiteit, wachten tot je schip er is, snel de combat uitvoeren en dan terug naar de haven. Ondanks die kritiek is de map erg uitgebreid en past het goed bij de setting. Die wordt sowieso optimaal benut, omdat de achtergrondmuziek een lekker piratendeuntje heeft.

Geen losgeslagen piraten

De sandboxmodus is een van de belangrijkste onderdelen van een citybuilder. Hiermee bied je niet alleen een goede dosis herspeelbaarheid, maar lok je ook meerdere soorten spelers naar je game. De creatievelingen willen graag onbeperkt aan de slag, terwijl andere juist meer moeilijkheid willen hebben. Bij Corsair Cove is het lastig om echt een creatieve modus te hebben, omdat juist alles verbonden is met de daden en quests. Je kunt momenteel al aangeven met hoeveel piraten je start en hoe groot het bereik van een piratenkamp is. In de toekomst zou ik graag willen zien dat je direct alle gebouwen vrijspeelt en bijvoorbeeld de quests met cutscenes kunt uitzetten. De Deeds en bijbehorende quests zijn namelijk continue hetzelfde. Bij een tweede playthrough wordt dat al snel vervelend.

Wat opvallend is, is dat de Uncharted Modus drie mappen biedt. De eerste doorloop je al via de campagne, maar de andere twee bieden hun eigen uitdagingen. In Ship Graveyard heb je bar weinig grondstoffen op je eiland, waardoor je verplicht bent om schepen te plunderen. Devil’s Basin biedt dan weer de nodige geheimen. Deze mappen hebben hun eigen miniverhaal die helaas al snel op de achtergrond wordt gedwongen door de standaard Deed quests. Toch vond ik Devil’s Basin veel interessanter dan de campagne. Ik was uiteindelijk een beetje klaar met de introductie en de Spaanse overheersers. In de Uncharted Modus word je wat eerder losgelaten.