Preview: Dead as Disco - Maakt de 'maniac' in je los

Muziek is een wonderbaarlijk medium. Het verbroedert. Het verbindt. Maar boven alles weet muziek te versterken. Het dringt diep bij je binnen. ("It can cut you like a knife") en weet een emotie bij je uit te lokken. Euforie. Verdriet. Soms zelfs (gezonde) agressie. Waarlijk, muziek is een schitterend medium en eentje waarvan ik wens dat game developers er meer mee zouden doen. Developers zoals Brain Jar Games, die met een funky project genaamd Dead as Disco de eerdergenoemde emoties bij mij wist los te maken. Alle drie.

They all say I'm crazy

Nu ben ik - als rasechte music freak - toch al bevattelijk voor games met een goede soundtrack en net als Claudia ben ik van mening dat een goed in elkaar gezette soundtrack het verschil kan maken tussen een matige game en een uitstekende. Zeker wanneer de muziek juist de drijvende kracht achter je game is. Voor mij betekende het in het verleden zelfs of ik een Guitar Hero game wel of niet kocht. Alles valt of staat wat mij betreft met de juiste deuntjes en de correcte vibe. Noem me maar gek.

Het heeft er alle schijn van dat nieuwkomer Brain Jar Games dat maar al te goed te snapt en diens debuuttitel Dead as Disco lijkt daar het bewijs van te gaan zijn. Van de buitenkant oogt Dead as Disco voor de leek wellicht als een extreem kleurrijke, funky en flashy beat 'em up waarbij het dragen van een zeer sterke zonnebril (of laskap) sterk aan te raden valt. Maar na het spelen van een vroege build trek ik een andere conclusie: Dead as Disco is niet zomaar een beat 'em up. Dead as Disco laat je springlevend voelen.

Looking for the fight of my life

Brain Jar Games wil met Dead as Disco namelijk meer doen dan louter een zoveelste fighting game in een verzadigde markt dumpen of een rhythm game in een industrie die dat genre lijkt te hebben afgezworen. Door de twee met elkaar te combineren, hoopt het te innoveren in beide genres, husselend met muziekstijlen om de doelgroep zo breed mogelijk te trekken. Om dat weer te rechtvaardigen drapeert men een verlossingsverhaal over Dead as Disco, een narratief rondom protagonist Charlie Disco en zijn terugkeer naar de top, waarbij hij moet afrekenen met zijn voormalige bandleden die inmiddels ieder een eigen muziekgenre representeren.

Toegegeven, het verhaal geeft wel sjeu aan Dead as Disco en zelfs met de beperkte ervaring die ik tot op heden heb kunnen opdoen, zie ik er de toegevoegde waarde van. In tegenstelling tot andere fighting games - waarvan het plot soms zo flinterdun is dat je het op een bierviltje kan uitwerken - opent het in Dead as Disco deuren voor muziekstijlen en daarbij passende skill development. Charlies basis moves vallen naar verloop van tijd namelijk uit te breiden met een waslijst aan aanvallen, gelieerd aan het overkoepelende muziekgenre van het moment. En dat - jongens en meisjes - levert bijzonder levendige gameplay op. You'll be petsing like you've never petsed before

It's a push-shove world, but there's always a chance

Hoe lang Dead as Disco zijn winning streak gaat vasthouden is alleen nog de vraag, vooral omdat het vooralsnog hevig aan het experimenteren is met 'wat vindt men leuk en wat niet'. Men wekt het idee dat gameplay nog niet honderd procent in steen gebeiteld staat, wat misschien voor nu het beste is. Aan de hand van de twee boss battles die ik heb mogen doorlopen, zijn de persoonlijke ervaringen namelijk gemengd. Matten met de chaotische punk attitude rockende Hemlock terwijl een bootleg versie van 'Maniac' uit de speakers schalmt, locking rhythm to the beat of my heart, was puur genot. Veelvuldig op de maat van de muziek projectielen dodgen gedurende mijn schermutseling met Arora deed het hem wat mij betreft dan weer net even niet, al lag dat op geen enkel moment aan de bijna hypnotiserende art direction.

Welke richting Brain Jar Games uiteindelijk ook verkiest, er zullen altijd mensen zijn die juist struikelen over de muziekkeuze van de ontwikkelaar. Zelfs met meerdere genres in een project gefrommeld, blijft het een kwestie van persoonlijke muzieksmaak. Zelfs daar lijkt Brain Jar Games een oplossing voor te hebben gevonden met de Infinite Disco modus, waarin de gebruiker naar hartenlust eigen tracks kan uploaden. Het verhaal zul je hierin uiteraard moeten missen, maar inleveren op snappy combos in een neon-gevulde omgeving hoef je daarentegen niet. Ik kan niet wachten om NPC's in elkaar te rossen op de beat van "Met Ramona op de scooter".

Voorlopig oordeel van Patrick Meurs

Work-in-progress of niet, Dead as Disco doet dingen met me. Hoewel de afgelopen speelsessies elk hun eigen uitwerking hebben gehad - van ice-blue line of insanity tot een hunger that stays the night - Brain Jar Games' concept heeft er alle schijn van dat het de beat 'em up/rhythm game scene weer in vuur en vlam gaat zetten. Dead as Disco is potentieel 'the gift that becomes the fire'. Sommige mensen zullen het zien aankomen, anderen laten het aan zich voorbij gaan. Uiteindelijk kun je het niet iedereen naar de zin maken. Maar één ding is zeker: Brain Jar Games werkt al heel zijn leven naar 'that moment in time' waarop het Disco weer tot leven kan wekken en ik ben er gegarandeerd bij. Noem me maar 'crazy' of een maniac.