Gamen met je oma

Veruit de populairste console van dit moment is de Nintendo Wii. Vorige week werd bekend dat de Wii het afgelopen jaar maar liefst 18,6 miljoen keer over de toonbank ging. De consoles zijn niet aan te slepen en zelfs opa's en oma's hebben het gamen ontdekt.

Nou heeft dat helaas ook nadelen en dan met name voor de hardcore-gamer. Op het moment dat je dit leest, ligt Wii Fit net in de winkel. Een game waarvan ik mij persoonlijk afvraag of dit wel een game genoemd mag worden. Fitnessoefeningen verpakt in een leuk jasje hebben wat mij betreft weinig te maken met gamen, wat overigens niet wil zeggen dat je geen plezier beleeft aan deze game. Gevolg is dat ik als gamer straks in een ellenlange rij vol voorkruipende huisvrouwen bij de gameshop sta te wachten tot ik mijn hardcore-game kan afrekenen.

Daarbij lijken games ook steeds makkelijker te worden en minder diepgang te krijgen. De ontwikkelaars maken zich er zodoende makkelijk vanaf, de nieuwe gamers hebben het toch niet door en de hardcore-gamers blijven teleurgesteld met lege handen achter.

Het leek in eerste instantie allemaal zo ideaal. Gezellig gamen met je pa, ma, opa of oma, maar moeten we hier wel zo blij mee zijn? Worden we niet liever opgezogen in een diepgaand avontuur of willen we niet liever onze skills tot het uiterste trainen door de besturing van een bepaalde game helemaal te masteren? Ik denk dat ik mijn Atari 2600 maar eens afstof om een potje Space Invaders te spelen.