Forever Ago review - Een avontuur dat op gang moet komen

Iemand verliezen die dicht bij je staat, is en blijft een ingrijpende gebeurtenis. Of het nu gaat om een familielid, partner of goede vriend. Hoe iemand met rouw omgaat verschilt per persoon. Forever Ago volgt iemand in diepe rouw die op advies van zijn overleden vrouw nog één keer een roadtrip maakt in hun oude RV. Onderweg bezoekt hij de plekken van hun favoriete avonturen uit hun huwelijk. Tijdens dit avontuur zien we hoe hun huwelijk was, inclusief de mooie en minder mooie kanten. Tegelijkertijd zien we hoe iemand na een groot verlies langzaam maar zeker weer uit zijn schulp durft te kruipen.

Een confrontatie met het verleden

Het verhaal volgt Alfred, door zijn naasten Alfie genoemd, die op verzoek van zijn recent overleden vrouw Audrey op reis gaat in hun oude RV. Hij bezoekt de favoriete plekken uit de vele avonturen die ze samen hebben beleefd. Het is alleen meteen duidelijk dat Alfred hier eigenlijk niet op zit te wachten. Hij is sikkeneurig en pakt met tegenzin het notitieboek en de camera die Audrey voor hem had klaargelegd. Eerlijk is eerlijk: Alfred lijkt hier totaal geen behoefte aan te hebben en wil zo snel mogelijk weer naar huis. Dat maakt doorspelen in het begin wat moeizaam, omdat de motivatie bij de hoofdpersoon nog volledig ontbreekt. Daardoor is Alfred in het begin ook niet per se makkelijk om sympathie voor te voelen. Hij doet boos tegen vrijwel iedereen die hij tegenkomt en kan af en toe behoorlijk uit de bocht vliegen.

Naarmate de game vordert, begin je hem alleen steeds beter te begrijpen. Alle plekken die hij bezoekt, zijn in de afgelopen twintig tot dertig jaar zwaar veranderd. Locaties met dierbare herinneringen aan zijn vrouw zijn niet meer zoals hij ze kende. Zo moet hij voor de tafel in het restaurant waar hij zijn aanzoek heeft gedaan ineens een premium abonnement hebben, omdat de zaak door de jaren heen is overgenomen en sommige booths zogenaamd origineel zijn gebleven om extra geld te verdienen. Hierdoor krijg je langzaam maar zeker begrip voor Alfreds houding. Hij probeert zijn vrouw te eren, maar veel dingen zijn niet meer mogelijk omdat de tijd ze heeft veranderd of zelfs volledig heeft uitgewist.

Als je verder in de game komt, leer je meer over Alfred en zijn relatie met Audrey en dat is verreweg het hoogtepunt van de game. Hun relatie voelt realistisch, omdat Forever Ago niet bang is om zowel de mooie als de minder mooie kanten te laten zien. Via flashbacks krijg je steeds meer lagen van hun relatie te zien. Niet alleen de warme herinneringen, maar ook de momenten waarop hun huwelijk onder druk kwam te staan. Het meest confronterend zijn de momenten waarop duidelijk wordt hoe Audrey’s gezondheid achteruitging door haar ziekte en hoe Alfred in zijn hopeloosheid alles probeerde te doen om haar pijn te verlichten. Juist die flashbacks maken duidelijk waarom Alfred aan het begin van de game zo in zichzelf gekeerd is. Hij is de liefde van zijn leven kwijt en moet de draad opnieuw zien op te pakken. Als je langs zijn sikkeneurigheid kunt kijken en even door het begin heen bijt, staat je een mooi verhaal te wachten waarin Alfred langzaam maar zeker zijn pad weer begint te vinden.

Geen game voor iedereen

Gezien de uitgebreide alinea over het verhaal is het waarschijnlijk al duidelijk dat Forever Ago een narratief avontuur is. Dat betekent dat de game vooral draait om luisteren, kijken en rondlopen, in plaats van uitgebreide gameplayelementen. Je kunt foto’s maken voor Audrey’s notitieboek, op zoek gaan naar Vignettes en natuurlijk de locaties verkennen. Die Vignettes zijn speciale herinneringen die leiden naar een flashback. Hier kom je meer te weten over de rol die een bepaalde plek speelde in de relatie van Alfred en Audrey.

Dit is iets waar je van moet houden. Ben je vooral op zoek naar actie, uitgebreide systemen of een wereld vol dingen om te ontdekken, dan is Forever Ago waarschijnlijk niet voor jou weggelegd. Het fotograferen is simpel, maar goed uitgewerkt. Bij elke locatie kun je zelf twaalf foto’s maken voor het album. Hoe je dat doet, is helemaal aan jou. Naarmate de game vordert, speel je ook een selfiefunctie vrij waarmee je foto’s van Alfred zelf kunt maken. Op sommige plekken zie je hoopjes bloembladeren liggen van Audrey’s favoriete bloem. Als je die allemaal vindt, kun je een speciale foto maken die een flashback inluidt. Denk bijvoorbeeld aan het restaurant van hun verloving of het pretpark waar ze elke zomer naartoe gingen.

Het fotograferen is gelukkig ook leuk, maar verwacht geen innovatieve gameplaymechaniek. Het is vooral een eenvoudige manier om je bewuster naar de omgevingen te laten kijken. Daardoor voelt het passend bij het verhaal, zonder dat het ooit de hoofdrol overneemt. Naast het fotograferen heb je ook de checklist voor elke locatie, die Alfred meerdere taken geeft om te voltooien. Dit doe je door simpele puzzels op te lossen of via kleine minigames. Zo moet je een keer een record verbreken op een videogame in een arcadehal of roeien in een bijna vergane zwanenboot om een eiland te bereiken. Die momenten geven welkome variatie aan de gameplay en zorgen ervoor dat je aandacht erbij blijft. Ik had er zelfs liever nog wat meer van gezien, want de meeste taken komen toch neer op het maken van een foto van een specifiek object of een bepaalde locatie.

Mooi op verschillende vlakken

Hoewel het verhaal in het begin wat stroef op gang komt, helpt het enorm dat Forever Ago er prachtig uitziet. De game heeft een mooie artstijl die je het gevoel geeft dat je naar een prentenboek of schilderij aan het kijken bent. Vooral de verschillende locaties langs Alfreds roadtrip weten daardoor meteen sfeer neer te zetten. In sommige flashbacks komt Alfred in een soort alternatieve dimensie terecht die leidt naar een belangrijke herinnering. Deze wereld ziet er prachtig uit met diens donkere setting, waar de enige kleur de bloembladeren zijn en dit de sombere sfeer perfect vormgeeft.

Dat wordt versterkt door een soundtrack die de sfeer van de game perfect weet te vangen. Het is geen intense soundtrack, maar juist eentje vol akoestische instrumenten die je meenemen in het RV-avontuur van Alfred. Vooral de stukken waarin hij in zijn busje rijdt en de muziek tijdens flashbacks weten de emotie van het moment goed over te brengen. De voice acting verdient ook een compliment. Piotr Michael weet de complexe emoties van Alfred sterk over te brengen, zonder dat het ooit te overdreven voelt. Zijn stem draagt veel bij aan de manier waarop je Alfred langzaam begint te begrijpen. In het begin klinkt hij vooral nors en afstandelijk, maar naarmate zijn verdriet meer naar de oppervlakte komt, hoor je steeds beter hoeveel pijn er onder die houding schuilgaat.

Forever Ago is een mooi narratief avontuur dat je na een wat stroef begin meesleept in een emotionele reis. De confrontatie met plekken die voor Alfred en Audrey veel betekenden, maar inmiddels zijn veranderd of verdwenen, geeft het verhaal extra lading. Ook de personages die hij onderweg ontmoet, helpen hem langzaam maar zeker weer uit zijn schulp te kruipen. Zo kom je een zwerfhond tegen die Alfred voorzichtig in zijn hart sluit en ervoor zorgt dat hij banden opbouwt met andere personages in de game. Ook Sam, de jonge vrouw die zijn RV repareert, speelt een belangrijke rol in de voortgang van zijn reis. Het zijn dat soort ontmoetingen die Forever Ago uiteindelijk laten werken. De game vraagt in het begin wat geduld, maar wie Alfred de tijd geeft, krijgt een ontroerend verhaal over rouw, herinneringen en voorzichtig opnieuw leren leven.