Review: Afro Samurai PlayStation 3

Ik heb een haat-liefdeverhouding met anime, voor de leek beter, doch onterecht bekend als mangafilms. Enerzijds zijn het grafisch vaak ware huzarenstukjes, doordrenkt met een zeer intrigerende sfeer en voorzien van een bewonderenswaardige stijl. Anderzijds kan ik me vaak mateloos ergeren aan de zweverige achtergrondverhalen die niet zelden als een goede gameverfilming op Uwe Boll slaan. Precies datzelfde gevoeld hield ik over aan het spelen van Afro Samurai, een hack & slash-game uit de stal van Namco Bandai.

Jackson 5

Afro Samurai volgt het verhaal van Afro, een rokende neger die zijn naam alle eer aan doet. De beste man is namelijk getooid met een afrokapsel dat qua omvang groter is dan alle haardossen van de Jackson 5 bij elkaar. In tegenstelling tot wat je van een samurai met een kapsel van dergelijke omvang zou verwachten, zit het Afro alles behalve in de weg. Zo krijgt hij het voor elkaar om elke tegenstander die zijn pad doorkruist, zeer nauwkeurig te fileren. En fileren zul je in Afro Samurai.

Afuro Zamurai

Afro Samurai is van oorsprong een mini-serie die begin dit jaar een vervolg kreeg in de vorm van Afro Samurai: Resurrection. Ongetwijfeld is dit ook de reden dat er uitgerekend nu een game rond de donkere samurai verschijnt. In zowel de serie als de film draait het om het wreken van de dood van je vader en het bemachtigen van twee legendarische hoofdbanden, te weten Number One en Number Two. Het leven kan zo simpel zijn. Om dat doel te bereiken dien je verschillende vijanden met behulp van je samurai zwaard een enkeltje richting hun grootje te bezorgen. Daarbij kun je gebruik maken van standaard moves als een horizontale en verticale slag, die je kunt afwisselen met een enkele schop. Door verschillende aanvallen aan elkaar te rijgen loopt je combometer vol. Diezelfde combometer kun je vervolgens gebruiken om je tegenstanders in een bullet-time modus in fijne stukjes filet te choppen. Dat bullet-time in deze game focus mode wordt genoemd is niet belangrijk.

Dubbel gevoel

Ik had het op voorhand niet verwacht, maar de combinatie van een zwarte samurai, harde hiphop beats en traditionele Japanse omgevingen blijkt best wel goed te werken. Dat kan helaas niet van de gehele game gezegd worden. Zo is de diepgang vaak ver te zoeken en verzanden de gevechten veelal in simpel button bashen. Hoewel de focus mode hier enige afwisseling in weet aan te brengen, ontkom je niet aan het gevoel constant op herhalingsoefening te zijn. Dat rondborstige mokkels met ontbloot bovenlichaam zich na verloop van de tijd ook in de strijd mengen is voor even leuk, maar na tien paar tieten met priemende tepels heb je dat ook wel weer gezien. Wat rest is een eenvoudige hack & slash game met een irritante camera en een veel te hoog 'onzichtbare-muurtjes-gehalte.'

Voor de fans

Toch kan ik me voorstellen dat Afro Samurai voor fans van de serie, voor zover die er in Nederland zijn, een feest van herkenning is. De cell shaded graphics sluiten perfect aan bij de anime en ook de vele in het rond spuitende liters bloed zullen in het begin een voorzichtige glimlach op je gezicht weten te toveren. Daarnaast hoef je als fan van de serie ook geen hack & slash virtuoos te zijn om ver in de game te vorderen.