Review: Tetris Nintendo 3DS

Good ol' Tetris, wie kent het niet? Als game kent dit spel een extreem interessante voorgeschiedenis, die tevens erg ingewikkeld is. Maar daar ga ik jullie nu niet mee lastig vallen. Waar ik jullie wel mee lastig ga vallen, is met de grote vraag of Tetris op de 3DS wel de moeite waard is. De game kent namelijk niet alleen competitie van andere puzzelspellen, maar vooral van de Tetris-versies op de DS! Zal Tetris op de 3DS interessant genoeg zijn om juist deze versie te halen in plaats van alle andere? Je leest het hier!

Fever time!

Om maar meteen de Sherlock Holmes uit te hangen: oude vertrouwde Marathon modus is natuurlijk van de partij, want wat zou Tetris zijn zonder deze mode? Maar na een paar uurtjes daaraan verkwist te hebben begin je verder te kijken in het menu en ontdek je al snel een nieuw speltype: Fever. In deze stand is het de bedoeling om in 'n minuut zoveel mogelijk lijntjes weg te werken op een iets smaller veld. Het bijzondere is dat als je een lijn weet weg te werken van dezelfde kleur dat je scherm dan draait en je voor een paar seconden heel hard kan scoren in een bonusveldje, waarbij je de stenen lekker snel neer kan gooien. En dankzij de items die je met verzamelde muntjes kan inzetten voor een ronde, wordt het een heerlijke highscore-modus die je heel vaak naar nóg een potje laat snakken.

Oude vertouwden

Naast een menu met de 'normale' speelstanden, heb je ook nog een geheel extra menu, met verschillende varianten op het standaard Tetris. Zo heb je Sprint, waarin je zo snel mogelijk 40 lijnen moet zien weg te werken en voor de echte pro's zit er ook een 'meestermodus' ingebakken, waarbij de Tetromino's zo snel vallen dat ze al beneden zijn voordat je ook maar je mond open hebt kunnen doen om iets te zeggen. GameBoy fanaten zullen waarschijnlijk blij op springen als ik kan vermelden dat de Bombliss modus uit Tetris Blast een terugkeer maakt. De andere modi, welke bestaan uit een aantal modi van Tetris Party en een aantal nieuwe zijn eventjes leuk, maar hebben vooral last van het compacte menu. Deze modi bestaan voornamelijk uit verschillende levels, welke je kan selecteren in de opties van die modus, maar die is een beetje onhandig en nodigt niet echt uit tot "even een potje dat level spelen". De modi zijn erg wisselend. Zo waren Torenklimmer en Levelracer niet echt een favoriet van mij en vond ik Vangen weer erg leuk.

Online ramp

Er kleeft eigenlijk maar een groot minpunt aan het spel, en dat is de online-modus. Dit komt vooral door het gebrek aan stabiliteit van de speelsessies, want veelal had ik last van een wegvallende host of kon ik zelf op sommige momenten niet eens verbinding maken zonder eerst een error op mijn broek genageld te krijgen! Daarnaast zijn de opties erg karig: tegen zeven man met items, of tegen 1 ander persoon zonder items. Tevens kunnen de items tot enorm vervelde potjes lijden op sommige momenten. Zo is er een scherm wissel item, waarmee je van scherm kan wisselen met een tegenstander. Maar wat veel rotzakken wel eens willen flikken is om een toren te bouwen en dan snel van scherm te wisselen zodat de ander automatisch af is. Zielig, en dit maakt de potjes niet leuker.

Wie het kleine niet eert...

Iets wat meteen in het oog springt is de erg nette afwerking van het spel. Zo zien de menu's er erg strak uit (al zijn de verschillende stages in de party modi onnodig goed verstopt) en voelt het hele spel lekker compleet aan. De visuele stijlen zijn ietwat saai maar zien er wel goed uit. Ook de muziek, die vooral bestaat uit verschillende remixes van het Korbelinki deuntje, (beter bekend als Music A van de GameBoy Tetris) klinkt erg lekker, en draagt erg goed bij aan de sfeer. Zelf perfectionisten komen aan hun trekken, want het spel kent naast een (verborgen) achievementsysteem ook vele leaderboards, er is zelfs een leaderboard voor zoveel mogelijk tetrissen achter elkaar! Helaas kan je ze niet allemaal met 'n druk op de knop updaten, en wil je ze allemaal updaten, dan ben je wel even bezig.