Star Wars Zero Company review - Meesterwerk met technische mankementen

Je mag mij gerust 's nachts wakker makken voor een toffe strategische game op zijn tijd. Ook Star Wars wekt altijd wel mijn interesse, ook al kunnen we het er denk ik snel over eens worden dat niet alles wat de naam Star Wars draagt ook daadwerkelijk goed is. Toch heeft de combinatie van die twee dingen ertoe geleid dat ik Star Wars Zero Company maar wat graag wilde spelen. Al helemaal nadat Wim zeer lovend was in zijn preview van Star Wars Zero Company. Nu staat ontwikkelaar Bit Reactor voor de zware taak om met zijn debuutgame gelijk een strategische Star Wars-game te maken die sterk doet denken aan XCOM. En hoewel dat misschien hoog gegrepen klinkt, ben ik er na mijn tijd met Star Wars Zero Company wel over uit dat zij trots mogen zijn op dit debuut.

Meisjes plagen, kogels vragen

Star Wars Zero Company speelt zich af tegen het eind van het Clone Wars-tijdperk. Je kruipt in de rol van Hawks, leider van Zero Company. Als voormalig kapitein binnen de Galactische Republiek weet dit personage wel zijn of haar mannetje te staan. Welke van de twee bezittelijke voornaamwoorden van toepassing is, is geheel aan jou. Jij mag namelijk helemaal zelf bepalen hoe Hawks eruitziet en kunt hem of haar dus volledig naar wens customizen. In mijn geval was Hawks een vrouwelijke Twi'lek, maar je kunt daarnaast ook nog kiezen uit de rassen Devaronian, Mens, Mirialan, Togruta of Zabrak. Daarna kun je nog tal van andere elementen aanpassen, zoals onder andere je huidskleur, oogkleur, lichaamstype en gezichtskenmerken.

Als je het hoofdpersonage eenmaal voorzien hebt van een uiterlijk, dan is het tijd om aan de slag te gaan. Het verhaal begint met een schuld bij de Hutts, waardoor je samen met andere huurlingen aan de slag moet om die schuld terug te betalen, maar al snel loop je tegen de Infinite Coil aan. Dit is een cult die wordt geleid door Kundri Fathom. Zij laat alle leden infecteren met de Shadow Plague en degenen die dat overleven worden sterker, maar staan ook onder de controle van Fathom. Het is aan het bijeengeraapte zootje helden van Zero Company de schone taak om dit steeds groter wordende kwaad zo snel mogelijk uit te schakelen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Wat volgt is een zeer meeslepend verhaal, waar veel van de recente films nog een puntje aan kunnen zuigen. Bit Reactor heeft echt knap werk geleverd door een verhaal te verzinnen dat interessant blijft, terwijl je tussendoor ook nog allerlei andere activiteiten kunt doen. Aangezien je team bestaat uit allerlei verschillende figuren, moeten die zich ook tot elkaar verhouden en dat betekent tegelijkertijd dat ze elkaar lang niet altijd even aardig vinden. De credits voor het schrijfwerk kunnen worden toegeschreven aan Aaron Contreras, die eerder al verantwoordelijk was voor de verhalen van Star Wars Jedi: Fallen Order en Star Wars Jedi: Survivor. En een leuk detail is dat je ook bekende figuren uit Star Wars tegenkomt op je reis.

Ademt het Star Wars-sfeertje

Zero Company opereert vanuit de Den, een ruimteschip dat dienstdoet als hub in deze game. In deze omgeving kun je je operaties en missies doen, de Den upgraden, de onderlinge relaties tussen je teamgenoten proberen te versterken, wapens kopen en aanpassen en ook het uiterlijk van jou en je crew aanpassen. Tussen de missies door is dit dus een zeer belangrijke plek waar je waarschijnlijk wel wat van je tijd gaat spenderen. Star Wars Zero Company kent door al dit soort opties ontzettend veel diepgang. In het begin komt er daardoor echt ontzettend veel op je af, waardoor het soms niet echt behapbaar lijkt, maar als je doorzet weet je al deze mogelijkheden uiteindelijk wel te benutten.

De game speelt zich af in cycli, waarbij een cyclus gelijkstaat aan één dag. Binnen zo'n cyclus kun je slechts een beperkt aantal dingen doen, waardoor je soms moet kiezen om bepaalde operaties en/of missies juist wel of niet te doen. Maar let op, het laten verlopen van een operatie of missie kan ook nadelige effecten hebben. Als de Infinite Coil in het spel is, dan wordt de tegenstander sterker op het moment dat je die operaties of missies niet voltooit. Infinite Coil upgradet haar troepen namelijk ook tussendoor. Je kunt dit soms een halt toeroepen. Het is niet mogelijk om alles te doen, dus soms heb je lastige keuzes te maken. Daarin ligt ook één van de sterke punten van de game, want jouw beslissingen doen er daadwerkelijk toe.

Wim haalde het al terecht aan in zijn preview, maar een ander enorm sterk punt is de sfeer die Bit Reactor met Star Wars Zero Company weet neer te zetten. Dat het verhaal zo goed is, komt natuurlijk ook door de setting die gecreëerd is. Hoewel de game heel sterk lijkt op de XCOM-games, kan dit echt wel worden gezien als het Star Wars-equivalent daarvan. En dat is knap, want de vergelijking is snel gemaakt en het risico dat het gewoon een nieuwe XCOM-game is met een intergalactisch laagje eroverheen ligt op de loer. Geen moment heb ik het gevoel gehad dat ik niet een Star Wars-game aan het spelen was, maar de kwaliteit die we van XCOM kennen is hierin zeker gewaarborgd. Overigens niet in ieder aspect, maar daar kom ik later in deze review op terug.

Reïncarnatie is voor de zwakken

Het grootste deel van je tijd in Star Wars Zero Company besteed je aan en in de missies. Deze missies kunnen zien op twee verschillende manieren afspelen. Veelal begin je bij een missie direct in een tactisch gevecht, maar zo af en toe beginnen missies met 3D secties waar je in een third person-perspectief doorheen loopt. Dit draagt wel wat bij aan de sfeer, maar verder kun je er nauwelijks iets doen. Een enkele keer kun je interacteren met een voorwerp dat op je pad ligt om wat intel te verzamelen, maar dat is het dan ook wel. Die intel kun je weer gebruiken om operaties uit te voeren. Toch had Bit Reactor er goed aangedaan om deze secties gewoon compleet uit de game te laten. Ze zijn namelijk ronduit saai en zorgen er vooral voor dat je langer moet wachten tot je weer de leuke dingen kunt doen.

De gevechten in Star Wars Zero Company zijn namelijk wel heel tof om te doen. Tijdens een missie kun je vier operators met je meenemen en het is daarbij belangrijk om goed te beslissen wie je precies in je team plaatst. Ieder personage binnen je team heeft namelijk zo zijn of haar eigen rol. Denk daarbij bijvoorbeeld aan een assault, een jedi, een medic, een sharpshooter of een astromech. Die rollen spelen ook daadwerkelijk heel anders en ze kunnen elkaar op die manier heel goed aanvullen. Zo is een astromech vooral bedoeld ter ondersteuning, maakt een jedi gebruik van zijn of haar krachten en moet een sharpshooter het vooral hebben van schieten van een afstandje. Het is erg leuk om verschillende combinaties uit te proberen en te zien wat nu het beste werkt.

Soms word je ook gedwongen om andere crewleden met je mee te nemen. Tijdens een missie kunnen je teamgenoten namelijk gewond raken, waarna ze bij terugkomst moeten herstellen in de medbay. Doe je dit niet, dan loop je het risico dat ze nog eens neergaan en dat je ze voorgoed kwijt bent. Je raakt je crewleden namelijk echt kwijt als ze doodgaan. Dood is dood. Althans, als je er niet voor kiest om dit uit te zetten. Loop je liever niet het risico op dat soort rigoureuze veranderingen tijdens je spel, dan kun je dus beslissen om de perma-deathmogelijkheid uit te schakelen. Al is het aan te bevelen om perma death aan te laten aangezien er dan ook iets op het spel staat en je dus nog strategischer te werk moet gaan.

Geen technisch hoogstandje

Star Wars Zero Company is een turn-based strategiegame waarbij je dus om beurten mag toeslaan en je je tegenstander te slim af moet zijn. Wat je tijdens je beurt mag doen wordt bepaald door actiepunten. Ieder personage heeft in principe drie actiepunten te besteden tijdens iedere beurt, maar dat kan iets meer worden als je een teamlid hebt dat een ondersteunende rol inneemt. Sommige aanvallen kosten twee actiepunten, sommige slechts één en bepaalde moves zijn gratis, maar alleen in bepaalde omstandigheden te gebruiken. Zo kan een bounty hunter bijvoorbeeld gebruikmaken van zijn jet pack om naar een heel ander punt op de map te vliegen. Erg handig als je je vijand van achteren wil verrassen of om snel bij je objective te kunnen komen.

Het is namelijk niet altijd zo dat je alleen maar je tegenstanders moet uitschakelen. De missies zijn best gevarieerd in wat je precies moet doen. De ene keer dien je alle tegenstanders een kopje kleiner te maken, om daarna allerlei bommen te plaatsen of juist onschadelijk te maken, waarna je een missie later bepaalde goederen moet stelen en je moet haasten richting een evacuatiepunt. Hoewel de gameplay ogenschijnlijk eentonig is, heeft Bit Reactor knap werk geleverd door Star Wars Zero Company zeer gevarieerd te maken. De ruim twintig uur durende game wordt eigenlijk nooit saai (op de third-person stukjes na) en weet continu te verrassen. Is het niet met de variatie in teamleden, dan is het wel met het verhaal of de missies die je moet doen.

Hoewel het af lijkt te stevenen op een bijna perfecte beoordeling, schort er best wel het een en ander aan Star Wars Zero Company en dat zit hem vooral in het technische aspect van de game. Het is mij opgevallen dat sommige aanvallen niet altijd werken zoals ze zouden moeten. Dat probleem ervaarde ik vooral met de move Overwatch, waarbij je iemand standby zet om te schieten op het moment dat een vijand in jouw gezichtsveld beweegt. Het gebeurde meer dan eens dat vijanden er gewoon vrolijk doorheen renden en dat mijn personage dan niets deed. Ook werd ik nog weleens door objecten heen geraakt. Soms werkte de camera niet mee, waardoor ik de aanval die ik deed dus niet kon zien omdat er plots een berg in beeld kwam. En dan blijft de game af en toe ook nog hangen, haperen, doen animaties het niet of valt de framerate opeens weg. Het is allemaal niets gamebrekends, maar wel voldoende dat het opvalt en irritatie kan opwekken.